Οι επιθέσεις στο πεδίο της μάχης θα γίνονται πλέον βάσει αλγορίθμου. Τι αποκαλύπτει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο δρ Ιωσήφ Δεμερτζής για τη χρήση της στην ανάφλεξη στο Ιράν
Η τεχνολογία ανέκαθεν υπήρξε ο σιωπηλός ρυθμιστής των πολεμικών συγκρούσεων, μετατρέποντας τις θεωρητικές στρατηγικές σε φονική πραγματικότητα στο πεδίο. Σήμερα η ανθρωπότητα βρίσκεται στο κατώφλι μιας νέας εποχής, όπου η λήψη αποφάσεων παύει να είναι αποκλειστικά ανθρώπινο προνόμιο. Η Μέση Ανατολή μετατρέπεται σε ένα ζωντανό εργαστήριο δοκιμών για αλγορίθμους που υπολογίζουν την αξία της ζωής και τον χρόνο της καταστροφής με μαθηματική ακρίβεια.
Σύμφωνα με τον δρα Ιωσήφ Δεμερτζή, ειδικό Διεθνών Σχέσεων, Στρατηγικών και Πολεμικών Σπουδών, τα πεδία των μαχών ήταν ανέκαθεν και πεδία εισδοχής και δοκιμασίας νέων τεχνολογιών. Στον Α΄ Π.Π. ο τηλέγραφος, το πολυβόλο, το αεροπλάνο και τα πρώτα άρματα μάχης ήταν μερικά από τα τεχνολογικά επιτεύγματα με σκοπό την καταστροφή του αντιπάλου.
Πλήγματα
Πλέον όμως μπαίνουμε σε μια νέα εποχή. Οπως εξηγεί ο ειδικός στην «κυριακάτικη δημοκρατία», η σύγκρουση που λαμβάνει χώρα στη Μέση Ανατολή μεταξύ του Ισραήλ, των ΗΠΑ, του Ιράν και πολλών άλλων χωρών του Κόλπου, και όχι μόνο, «αποτελεί δυστυχώς το πρώτο γνωστό και αναπόφευκτο παράδειγμα όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη χρησιμοποιείται ως στρατηγικό όπλο στο πεδίο της μάχης». Σε αυτή τη σύγκρουση «το Ιράν επιδιώκει μια οριζόντια κλιμάκωση της σύγκρουσης με την εμπλοκή πολλαπλών χωρών, αξιοποιώντας τη δυνατότητα των οικονομικών πληγμάτων που αυτή επιφέρει ως διαπραγματευτικό εργαλείο πίεσης».
Στον αντίποδα, όπως εξηγεί, οι ΗΠΑ έχουν να αντιπαρατάξουν ένα πλάνο με σαθρούς, αδιάφανους αντικειμενικούς σκοπούς, αλλά και ταυτόχρονα «ένα από τα πιο αναπτυγμένα εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης που υποβοηθά τη στοχοποίηση και το κινητικό χτύπημα κατά ιρανικών στόχων». Οπως αναφέρει, το αμερικανικό Πεντάγωνο μόλις πρόσφατα επιβεβαίωσε ότι το γνωστό σε πολλούς πλέον μεγάλο γλωσσικό μοντέλο (LLM) Claude της εταιρίας Anthropic χρησιμοποιείται από το Πεντάγωνο ως μέρος της επιχείρησης Epic Fury κατά του Ιράν.
Ο Ιωσήφ Δεμερτζής επικαλείται την ανάρτηση του ναυάρχου Brad Cooper, διοικητή της αμερικανικής κεντρικής στρατιωτικής διοίκησης (CENTCOM), στην οποία τονίζεται ότι «άνω των 5.500 στόχων εντός του Ιράν στοχοποιήθηκαν με την έμμεση βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης του Claude μέχρι τις 11 Μαρτίου». Ενώ προφανώς αυτό το νούμερο είναι πλέον πολύ μεγαλύτερο. Οπως υπογραμμίζει, «το Claude παίζει έμμεσο αλλά κρίσιμο κυρίαρχο ρόλο στο σύστημα διαχείρισης του πεδίου της μάχης με την ονομασία Maven, που χρησιμοποιείται από το αμερικανικό Πεντάγωνο και που έχει κατασκευαστεί από την εταιρία Palantir».
Ψηφιακό οικοσύστημα
Η Palantir, μια εταιρία «εξόρυξης και ανάλυσης δεδομένων», παρέχει πλατφόρμες που μετατρέπουν τις πολλές πληροφορίες σε αξιοποιήσιμη γνώση για αυτούς που καλούνται να πάρουν αποφάσεις, πολλές φορές με τον χρόνο να αποτελεί κρίσιμο και ισχνό πόρο. Ο δρ Δεμερτζής προτρέπει να σκεφτούμε το εξής παίγνιο που κάλλιστα λαμβάνει χώρα αυτή την περίοδο στο Ιράν, μια χώρα με έκταση σχεδόν 12,5 φορές μεγαλύτερη από της Ελλάδος:
«Στο παίγνιο αυτό υπάρχουν δύο οπλικά συστήματα. To πρώτο είναι αυτοκινούμενος εκτοξευτής βαλλιστικού πυραύλου, σαν αυτούς που πλήττουν το Ισραήλ εκμεταλλευόμενοι τη μεγάλη κινητική τους ενέργεια και κατά περίσταση την μία ή πολλαπλές κεφαλές με εκρηκτικά. Το δεύτερο είναι κινητή πλατφόρμα ή ικρίωμα εκτόξευσης περιφερόμενων πυρομαχικών ή, αλλιώς, drone αυτοκτονίας, της οικογένειας Shahed, που αναπτύχθηκαν από το Ιράν και χρησιμοποιούνται και από τη Ρωσία ως Geran και έχουν αντιγραφεί από τις ΗΠΑ με την ονομασία Lucas.
Η κινητή πλατφόρμα εκτόξευσης για τα Shahed είναι ράγες τοποθετημένες σε ένα αγροτικό φορτηγό ή σε μεγαλύτερου τύπου κοντέινερ. Τα δύο οπλικά συστήματα αυτά μπορούν να περιφέρονται ανά την ιρανική επικράτεια και από κρυψώνα σε κρυψώνα, αποφεύγοντας έτσι τον εύκολο εντοπισμό τους από όλα τα μέσα επιτήρησης που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν αναπτύξει ως ένα τεράστιο τεχνολογικό ιστό στον χώρο επιχειρήσεων τους και που παράγει τεράστιο όγκο δεδομένων».
Η τοποθεσία
Οπως εξηγεί ο Ιωσήφ Δεμερτζής, «με τον κύκλο πληροφοριών για την αντιμετώπιση των ιρανικών απειλών να καθίσταται εξαιρετικά βραχύς, το Πεντάγωνο χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη ώστε οι πολλαπλές πηγές πληροφοριών για το τι συμβαίνει στο Ιράν (πράκτορες, κάθε φύσεως ηλεκτρονικοί αισθητήρες, δορυφόροι, αναγνωριστικές πτήσεις κ.λπ.) να μετατρέπονται σε σύντομο χρόνο σε στόχους που μπορούν να χτυπηθούν έγκαιρα από τα διαθέσιμα μέσα. Ο χρόνος στον πόλεμο ίσως αποτελεί συνάμα τον πιο δυσεύρετο και πολυπόθητο πόρο με την τοποθεσία και ιεράρχηση της κρισιμότητας κάθε στόχου να αποτελούν δύο μόνιμα προβλήματα».
Η γνώση της τοποθεσίας των προαναφερόμενων ιρανικών οπλικών συστημάτων έχει σημασία μόνο αν μπορεί να μεταδοθεί σε έγκαιρο χρόνο στα κατάλληλα συμμαχικά μέσα ώστε να στοχοποιηθούν και να καταστραφούν. Ο κύκλος πληροφόρησης είναι εξαιρετικά βραχύς, τα δεδομένα που συλλέγονται είναι πολλά και πολλές φορές αντικρουόμενα, και δεν παράγουν απαραίτητα έγκαιρη και ορθή γνώση για μια επιτυχημένη στόχευση. Αυτό το πρόβλημα λύνει πλέον το υπαρκτό οικοσύστημα της Τεχνητής Νοημοσύνης που χρησιμοποιείται για να μειώσει κατά πολύ τον κύκλο της πληροφόρησης, ειδικά στα στάδια αξιολόγησης και ενεργητικής απόφασης.
«Ο αρχιτέκτονας της στρατηγικής κυριαρχίας στον 21ο αιώνα»
Οπως υποστηρίζει ο δρ Δεμερτζής, μπορούν να γίνουν καλές υποθέσεις όσον αφορά την υπόλοιπη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες διαχείρισης του πεδίου της μάχης. «Αξιολόγηση των ιρανικών απωλειών στο πεδίο της μάχης, μοντελοποίηση των σεναρίων της ιρανικής αντίδρασης, τάξης των αμερικανικών δυνάμεων και αμυντικών πόρων, ώστε να αντιμετωπίσουν τα πιο πιθανά σενάρια ιρανικών πυραυλικών και μη επιθέσεων, είναι μόνο λίγες από τις δραστηριότητες όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να έχει ήδη κομβικό ρόλο».
«Η τεχνογνωσία πίσω από την Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία μαθαίνει και εκπαιδεύεται με αδηφάγο ρυθμό, πλέον προκαλεί ένα νέο είδος κούρσας εξοπλισμών. Η κατοχή και το μονοπώλιο της τεχνογνωσίας πίσω από τις οντότητες Τεχνητής Νοημοσύνης ίσως στο μέλλον να μπορούν να εγκαθιδρύσουν, σύμφωνα με το ρεαλιστικό μοντέλο διεθνών σχέσεων, πολιτικές και στρατιωτικές ηγεμονίες. Η ανάλυση του ειδικού καταδεικνύει ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι πια ένας βοηθός, αλλά ο αρχιτέκτονας της στρατηγικής κυριαρχίας στον 21ο αιώνα» καταλήγει ο Ιωσήφ Δεμερτζής.
