Κυρίες και κύριοι, χρόνια, πολλά. Μη νομίσετε, ιδίως οι νεότεροι, ότι η Ελλάδα μας ζούσε πάντα μέσα στον ζόφο των σκανδάλων και της διαφθοράς, όπως σήμερα. Υπήρξαν εθνικοί ηγέτες που την οδήγησαν στην υπερηφάνεια και τη δόξα.
Στην πρόσφατη Ιστορία μας έχουμε δύο Έπη, αποτέλεσμα της διακυβέρνησης της χώρας από τον Ιωάννη Μεταξά. Το πρώτο ήταν το «Οχι» κατά της Ιταλίας (και όχι κατά του… φασισμού), με την τρίτη απελευθέρωση της Β. Ηπείρου. Το δεύτερο ήταν η αντίσταση κατά των Γερμανών (και όχι των… ναζί) στα 21 Οχυρά της Μακεδονίας και της Θράκης, που είχε κατασκευάσει το καθεστώς της 4ης Αυγούστου 1936.
Η Γραμμή Μεταξά ήταν αυτή που άντεξε την πίεση των αήττητων Γερμανών και έγραψε το Επος την Μάχης των Οχυρών. Από τότε πέρασαν 85 χρόνια. Πολλά άλλαξαν. Τα περισσότερα δυστυχώς προς το χειρότερο. Ζούμε σε μια εποχή που το σκάνδαλο εμφανίζεται σχεδόν καθημερινά με διαφορετική μορφή. Πότε ως υποκλοπή, πότε ως παράνομες επιδοτήσεις, πότε ως τραγικές παραλείψεις, πότε ως ρουσφέτια, που επισήμως πλέον αποκαλείται εθνικό σπορ.
Κι όμως κάποτε το εθνικό σπορ ήταν η άκρατη φιλοπατρία, αυτή που περικλείεται στα λόγια του Συριανού τότε ταγματάρχου Γεωργίου Δουράτσου, διοικητού του Οχυρού Ρούπελ: «Τα οχυρά δεν παραδίδονται. Καταλαμβάνονται». Σήμερα τα πάντα έχουν παραδοθεί, διότι, δυστυχώς, οι Μεταξάδες και οι Δουράτσοι μάς τελείωσαν….
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»