Η κυβέρνηση συνεχίζει με αμείωτη ένταση την υπόθεση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας χωρίζοντας τα κυβερνητικά στελέχη σε καλούς και κακούς… αστυφύλακες.
Από τη μια πλευρά, υπάρχουν οι σκληροπυρηνικοί που εκβιάζουν θέτοντας ευθέως ζήτημα για την Πόπη Παπανδρέου και, από την άλλη, οι δήθεν μετριοπαθείς που αποφεύγουν τις επιθέσεις αλλά επικρίνουν τη σαλαμοποίηση -όπως λένε- των δικογραφιών. Κοινή συνισταμένη όμως και των δύο πλευρών είναι η πίεση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ώστε να σταματήσει η έρευνα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα κυβερνητικά στελέχη να μην πληρώσουν για το μέγα σκάνδαλο. Σε διαφορετική περίπτωση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είχε βάλει εδώ και καιρό φρένο στον Αδωνι Γεωργιάδη που περιφέρεται ως «κύμβαλον αλαλάζον» και επιτίθεται στη Ευρωπαία εισαγγελέα κατηγορώντας τη για σκοπιμότητα.
Και, φυσικά, ο Παύλος Μαρινάκης δεν θα υποστήριζε χθες με περίσσιο θράσος πως «ουδέποτε η κυβέρνηση αυτή δεν θα μπει στη διαδικασία επιθέσεων», όταν επί εβδομάδες δίνει γραμμή στα κεντρικά της στελέχη να υβρίζουν, να απειλούν και να εκβιάζουν δημόσια την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ο ίδιος μάλιστα χθες, επιβεβαιώνοντας πλήρως τον χαρακτηρισμό «κυβέρνηση Ιανός», έφτασε στο σημείο να πει πως η κυβέρνηση σέβεται τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. «Απόλυτος σεβασμός στη Δικαιοσύνη» είπε χαρακτηριστικά, για να συμπληρώσει πως «θεωρεί ότι δεν προσφέρει τίποτα η σταδιακή “σαλαμοποίηση”. Είναι θέμα προβληματισμού, όχι επίθεσης. Καλό είναι αυτά να ξεκαθαρίζουν γρήγορα από τη Δικαιοσύνη».
Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτό πως και σε αυτό το σημείο το Μαξίμου έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε μια δολοφονία χαρακτήρα της Ευρωπαίας εισαγγελέως, χωρίς όμως να θέλει ο ίδιος ο πρωθυπουργός να λερώσει τα χέρια του με… αίμα. Γι’ αυτό τον λόγο παροτρύνει και επιτρέπει στον Αδωνι Γεωργιάδη και σε μια ομάδα βουλευτών να λυσσομανούν κατά της Ευρωπαίας εισαγγελέως, ενώ ο ίδιος παίρνει -δημόσια- αποστάσεις.
Ο στόχος παραμένει όμως κοινός γι’ αυτό που θα μείνει στην Ιστορία ως συμμορία της συγκάλυψης.