Εδώ και κάποιους μήνες το κινητό μου τηλέφωνο δεχόταν κλήσεις με κωδικό +44, που αντιστοιχεί στη Βρετανία. Εκεί έχω τέσσερα αδέλφια, δώδεκα ανίψια και πολλά εγγόνια των αδελφών μου. Ωστόσο, έχω καταγεγραμμένα όλα τα τηλέφωνα με τα ονόματά τους. Εχοντας υπόψη μου ότι οι τηλεαπάτες είναι πλέον καθημερινότητα, δεν απαντούσα και εν συνεχεία διέγραφα τους αριθμούς.
Προχθές είδα στις εφημερίδες (πιστεύω ΜΟΝΟ τις εφημερίδες και όχι το διαδίκτυο και τις παραφυάδες του) ότι η Ευρωπαϊκή Αστυνομία εξάρθρωσε δίκτυο τηλεαπατεώνων με έδρα τα Τίρανα (οποία έκπληξις!) και με περισσότερους από 450 «εργαζομένους» στην υπηρεσία της, η οποία είχε αποσπάσει περισσότερα από 50.000.000 ευρώ από θύματα, πολλά εκ τω οποίων ήταν Ελληνες και χρησιμοποιούμε τηλέφωνα… Λονδίνου!
Δεν με εξέπληξε η έδρα, δεδομένου ότι η Αλβανία έχει εξαιρετική προϊστορία, με εκείνες τις περίφημες πυραμίδες επί Σαλί Μπερίσα. Δεν ήταν, φαντάζομαι, δύσκολο να υπάρξει και μια νέα «εταιρία απάτης». Αλλά τόση οργάνωση, τόσοι «εργαζόμενοι», τόσα λεφτά δείχνουν ότι η ζημιά που μας έχει φέρει αυτή η καταραμένη η Πληροφορική είναι πολύ πιο μεγάλη απ’ ό,τι φανταζόμασταν.
Προσέχω, λοιπόν, πολύ πλέον το τηλέφωνό μου. Δεν απαντώ ποτέ σε τηλεφωνήματα από το εξωτερικό. Ολα τα τηλέφωνα που με ενδιαφέρουν τα έχω αποθηκεύσει με ονόματα. Το ίδιο κάνω και με το σταθερό, στο οποίο μας έχουν πάρει καμιά δεκαριά φορές, με το γνωστό κόλπο του «μπαμπά, με χτύπησε ένα αυτοκίνητο». Η τελευταία φορά ήταν και αστεία. Χτυπά το τηλέφωνο, απαντώ και μου μιλά, κλαίγοντας, μια γυναικεία φωνή.
«Μπαμπά, σε παρακαλώ, άκουσέ με». Καταλαβαίνω ότι πρόκειται για απάτη, αλλά έχω όρεξη για πλάκα. «Τι συμβαίνει;» λέω. «Είμαι στη λεωφόρο Αμφιθέας, με έχει τρακάρει ένα φορτηγό και έχω χτυπήσει. Ακουσέ με προσεκτικά, σε παρακαλώ». Παίρνω το σοβαρό μου. «Να έλθω, παιδί μου, να έλθω, αλλά μου λέει η μαμά σου ότι εμείς δεν έχουμε κόρη!» της λέω. Η «κόρη» μου κομπλάρει. «Τι είπες, μπαμπά;» μου λέει. «Είπα ότι πρέπει να βρεις άλλο μπαμπά, διότι εμείς εδώ δεν έχουμε κόρη. Αλλά αν θέλεις, έλα να σε δούμε και, αν μας κάνεις, να σε υιοθετήσουμε». Αντί για απάντηση, άκουσα το «του-του-του» του τηλεφώνου που κλείνει…
Ωστόσο, έτσι κι έχεις κόρη, έτσι και πανικοβληθείς, πολύ εύκολα θα έλθει ένας «φίλος της» για να του δώσεις κάποια χρήματα «για να πληρώσουν τη ζημιά, αφού η κόρη σου δεν έχει δίπλωμα και περιμένει μέσα στο αυτοκίνητο». Μην τα ακούτε παράλογα όλα αυτά. Συμβαίνουν και θα συμβαίνουν πάντα όσο θα υπάρχουν άνθρωποι απονήρευτοι ή αφελείς. Μην έχετε καμία αμφιβολία…
Η ΑΚΙΣ
