Μιλήσαμε χθες για την τοξική συμπεριφορά των επαϊόντων (μεταξύ αυτών και εμείς, οι δημοσιογράφοι), η οποία συμβάλλει στη διαπίστευση της βίας ως συστατικού της καθημερινότητας. Δείτε το περιστατικό με την άτυχη νέα γυναίκα την οποία έσπασε στο ξύλο ένας άνδρας (η ταυτότητά του έγινε γνωστή χθες) επειδή πάρκαρε και θα εμπόδιζε το μηχανάκι του. Η γυναίκα βρέθηκε στο νοσοκομείο με μώλωπες και με κάταγμα στο πόδι!
«Βάζει το κράνος, έρχεται, με πιάνει από το κολάρο και με χτυπάει στο πρόσωπο. Με πέταξε με δύναμη πάνω στο αυτοκίνητο. Εκεί τραυματίστηκε το πόδι μου. Οταν έπεσα κάτω, άρχισε να με κλοτσάει» είπε η άτυχη οδηγός. Να θυμηθούμε ότι για μία θέση πάρκινγκ είχαμε δύο δολοφονίες, να θυμηθούμε ότι δύο νέοι άνδρες έψαχναν επί επτά μήνες να εντοπίσουν έναν οδηγό που είχε χτυπήσει τον μικρότερο αδελφό τους σε μια λογομαχία για παρκάρισμα και τον δολοφόνησαν εν ψυχρώ στην Αγία Παρασκευή. Πόθεν πηγάζει όλη αυτή η οργή;
Καταρχάς, κάτι πρέπει να γίνει με την κατάσταση στους δρόμους. Το κυκλοφοριακό είναι πλέον αφόρητο, η καθημερινή οδήγηση εξελίσσεται σε δοκιμασία, οι μετακινήσεις είναι μαρτυρικές. Είναι -κατά κάποιον τρόπο- φυσικό να τεντώνονται τα νεύρα. Πόσο μάλλον όταν με το που ανοίγεις το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση με τον πρωινό καφέ πέφτεις επάνω στην καθημερινή λεκτική -πολιτική- βία και «φτιάχνεσαι» για το υπόλοιπο της ημέρας.
Σχετικώς ήρεμοι χθες, στις 7.30 το πρωί, ανοίγουμε την τηλεόραση. Οι δύο παρουσιαστές έχουν καλεσμένη μια έγκριτη δημοσιογράφο, ακόμα έναν συνάδελφό μας και έναν εκ των «γυρολόγων» του «δημοκρατικού τόξου», ο οποίος διέρχεται από τα κόμματα και τις παρατάξεις με μεγάλη ευκολία. Και με τον καφέ στο χέρι γινόμαστε μάρτυρες ενός πρωτοφανούς «μαλλιοτραβήγματος», με αντικείμενο την απόφαση του εισαγγελέως του Αρείου Πάγου για την παραμονή στο αρχείο, ως προς το σκέλος της «κατασκοπίας», νομίζω, από την υπόθεση των τηλεφωνικών επισυνδέσεων.
Εν ριπή οφθαλμού μπήκαν στο «μίξερ» της αντιπαράθέσης ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, μέχρι και ο… προϊστορικός πλέον πρωθυπουργός της πρώτης κυβέρνησης της επταετίας Κωνσταντίνος Κόλλιας! Να προσπαθεί η γυναίκα της συντροφιάς να μιλήσει και να μιλούν όλοι οι άλλοι μαζί, να μην μπορείς να ακούσεις τις απόψεις, να καβγαδίζουν σαν τις παλιές γυναίκες της επαρχίας, για το ποια θα βάλει πρώτη τη στάμνα στην πηγή για νερό! Τι, αλήθεια, περισσότερο χρειάζεσαι για να αρχίσεις την ημέρα σου τσιτωμένος και μέσα στα νεύρα;
Δυστυχώς, αυτό είναι το κλίμα μέσα στο οποίο -πολύ φοβούμεθα- θα υποχρεωθούμε να ζήσουμε μέχρι τις -όποτε γίνουν- εκλογές. Αντεγκλήσεις, φωνές, αλληλοκατηγορίες, απειλές, διαρροές, παραπληροφόρηση. Μακάρι να μη φθάσουμε στο επίπεδο που είχε η Βουλή προτού εμφανιστεί ο… Κόλλιας, τον οποίο χθες επικαλέστηκε ο περιφερόμενος στα κόμματα του «δημοκρατικού τόξου» πολιτικός. Μήπως θα ήταν καλό στα κανάλια και τα ραδιόφωνα να χορηγούνται τίποτε ηρεμιστικά στους προσκεκλημένους; Οχι τίποτε άλλο, δηλαδή, αλλά για να τα… αποφεύγουμε εμείς, που, στο κάτω κάτω, δεν φταίμε σε τίποτε!
Η ΑΚΙΣ
