Κοιτάξτε τι δημοσίευσε χθες στο διαδίκτυο η κυρία Ευρυδίκη Πόθου-Σφακιανάκη, που επέστρεφε στην Αθήνα αεροπορικώς από το Μαϊάμι, μέσω Κωνσταντινουπόλεως, με τη φίλη της, τη γνωστή και αγαπητή ηθοποιό Βάσια Παναγοπούλου. «Η επιστροφή μας από το Μαϊάμι μετετράπη σε εφιάλτη! Με τη φίλη μου Βάσια Παναγοπούλου ταξιδεύαμε με την πτήση Μαϊάμι – Κωνσταντινούπολη με τελικό προορισμό στην Αθήνα.
Μετά από έντεκα ώρες πτήση, κατά την αποβίβαση στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, η σκάλα δεν εφάρμοζε σωστά στο αεροπλάνο (υποχρέωσή τους ήταν η φυσούνα σε τέτοιου μεγέθους αεροσκάφος), το πόδι της Βάσιας βρέθηκε στο κενό και έπεσε με φοβερή δύναμη στο κεφαλόσκαλο! Εντρομη γύρισα και την αντίκρισα πεσμένη κάτω. Το μισό πόδι στο κενό και να ουρλιάζει από τους πόνους. Αμέσως ζητούσα απεγνωσμένα βοήθεια. Ανταπόκριση καμία, μα καμία!
Φανταστείτε ότι με πολύ κόπο μπήκαμε στο λεωφορείο μεταφοράς επιβατών με παντελώς αδιάφορη αντιμετώπιση, τόσο από το “σταφ” του αεροσκάφους, άλλο τόσο και από τους υπόλοιπους υπαλλήλους της εταιρίας.
Υπ’ όψιν: ταξιδεύαμε θέση business. Με δυσκολία κλήθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Αντί όμως για σωστή ιατρική αντιμετώπιση, η νοσοκόμος, η οποία δήλωσε ιατρός, άρχισε… να κάνει μαλάξεις στο πρησμένο και μελανό πόδι, ενώ ήταν ηλίου φαεινότερον ότι ο αστράγαλος είχε εμφανώς φύγει από τη θέση του. Η Βάσια ούρλιαζε από τους πόνους και ζητήσαμε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Η απάντηση που λάβαμε μετά από όλη αυτή την αισχρή συμπεριφορά; “Θα χάσετε την πτήση σας”, “Θα πληρώσετε τα έξοδα του νοσοκομείου!”. Μείναμε άναυδες. Επιπλέον, έλεγαν “Δεν έχεις τίποτε, μην προσπαθείς να μας δημιουργήσεις πρόβλημα!”…
Οσοι γνωρίζετε το νέο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης ξέρετε πόσο μεγάλο είναι! Ζήτησα αναπηρικό αμαξίδιο, μου το αρνήθηκαν γιατί “δεν είχαν ριπόρτ για γυναίκα με σπασμένο πόδι και συνοδό”. Αναγκάστηκε να περπατήσει μέχρι την πύλη για δέκα λεπτά περίπου, μπορεί και περισσότερο, ανάπηρη. Με αφόρητους πόνους!
Ευτυχώς η αντιμετώπιση των Ελλήνων ήταν άμεση, αφού προσωπικά τους εξιστόρησα τι είχε συμβεί! Κατευθείαν στο ΚΑΤ. Διάγνωση: κάταγμα στον αστράγαλο! Πενήντα ημέρες στον γύψο, με ό,τι σημαίνει αυτό για έναν άνθρωπο-ηθοποιό που έχει γυρίσματα! Αυτή η απάνθρωπη, αδιάφορη, επικίνδυνη συμπεριφορά δεν θα μείνει σιωπηλή αναπάντητη. Θα επανέλθω σύντομα αποκαλύπτοντας και την εταιρία που φέρει την ευθύνη. Γιατί η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια των επιβατών δεν είναι διαπραγματεύσιμες!»…
Και όσο εντείνεται η κρίση και μειώνονται τα υπερκέρδη των αεροπορικών εταιριών η συμπεριφορά θα γίνεται ακόμη πιο κυνική, πιο απάνθρωπη. Πάει ο καιρός που το αεροπορικό ταξίδι σήμαινε ανέσεις και περιποίηση. Τώρα ούτε καφέ δεν σου βγάζουν. Η «πρόοδος» σε όλο της το μεγαλείο!
Η ΑΚΙΣ
