Η Ελληνοαμερικανική Ενωση φιλοξενεί σύγχρονους Ελληνες εικαστικούς από όλη την Ελλάδα που επιβεβαιώνουν τη δυνατότητα της κεραμικής να συγκινεί
Ομαδική έκθεση κεραμικής, που επιχειρεί την αποτύπωση του συγχρόνου τοπίου της ελληνικής κεραμικής και συνεχίζεται έως και τις 22 Ιουνίου με τον τίτλο «Χώμα», φιλοξενεί η Ελληνοαμερικανική Ενωση, Μασσαλίας 22, σε ιδέα και επιμέλεια της Ιριδος Κρητικού.
Στην έκθεση συμμετέχουν σύγχρονοι Ελληνες εικαστικοί από τη βόρεια Ελλάδα ως την Κρήτη και από τα Επτάνησα ως τη Σίφνο, τη Σέριφο και τις υπόλοιπες Κυκλάδες, από την Πελοπόννησο ως τη Θεσσαλία και την Ηπειρο, από τη Μακεδονία και τη Θράκη ως το βόρειο Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα και από την Αίγινα ως την Αθήνα.
Η επιμελήτρια της παρουσίασης επισημαίνει ότι «στην έκθεση που σχεδιάστηκε ως ένας πολυσχιδής αναφορικός, πειραματικός και αισθητικός τόπος, με αφορμή την επιθυμία της συνέχειας του σημαντικού διαλόγου στην ύλη και των μαγικών μετατροπών της που αναπτύχθηκε πέντε χρόνια πριν στους ίδιους εκθεσιακούς χώρους με τα «Μελανά», παρουσιάζονται και πάλι σύγχρονα τεχνουργήματα από πηλό, μαζί με έναν μικρό πυρήνα πολύτιμων παλαιότερων επώνυμων και ανώνυμων κεραμικών έργων».
Οπως τονίζουν οι υπεύθυνοι της έκθεσης, «μαζί τους επιστρατεύονται ως ανακουφιστικοί ορίζοντες του βλέμματος και ως νοητά τοπία μνήμης λιγοστά έργα ζωγραφικής με συμβολικό απεικονιστικό τους πυρήνα ή και κυριολεκτικό τους συστατικό ύλης το χώμα. Πρόκειται για ένα σύνθετο μα ελεύθερο τοπίο έκφρασης που, αφουγκραζόμενο τον πηλό ως τρυφερό και παντοδύναμο συνεκτικό του ιστό, προτείνει μια πολυσχιδή αισθητική και συμβολική ανάγνωση της ύλης και της φόρμας.
Με το φυσικό σώμα και χρώμα του πηλού, τη θερμή σάρκα του χώματος που αναπνέει και πάλλεται, τρέπεται σε ένα λιτό οργανικό πεδίο αλχημικής και γλυπτικής ύπαρξης με ανεξάντλητες δυνατότητες».
Οι συμμετέχοντες στην έκθεση, επιβεβαιώνουν τη δυνατότητα της κεραμικής να συγκινεί και να είναι μεγάλη τέχνη με βαθιές ιστορικές και νεότερες καταβολές και με ανεξάντλητες δυνατότητες γένεσης και έκφρασης. Παρουσιάζονται έργα με έμμεσες αναφορές σε πρωτογονικά σκεύη, σε ανεικονικά προϊστορικά αγγεία, σε αναθηματικά αγγεία και χρηστικά σκεύη της αρχαιότητος, αλλά και στη στιλπνή επιφάνεια των κεραμικών αγγείων άλλων πολιτισμών.
Μονοχρωμία
Μαζί τους έργα με αναφορές και αισθητικά σχόλια στη νεότερη ελληνική και τη σύγχρονη διεθνή τέχνη, αλλά κυρίως, έργα με αυτοτέλεια σύλληψης και εκτέλεσης. Βασικό συνδετικό στοιχείο των έργων που αναπτύσσονται στους δίδυμους εκθεσιακούς χώρους της Ελληνοαμερικανικής Ενωσης, που μετατρέπονται άλλοτε σε γραμμικό μουσείο και άλλοτε σε ολάνθιστο κήπο, είναι η ευρηματική ποιητική που ως ρευστή αλλά καθοριστική συναρπαστική συνθήκη τα διέπει και τα καθορίζει.
Προβάλλει η κυρίαρχη μονοχρωμία της σάρκας του πηλού, η σχεδόν πλήρης απουσία του εντατικού χρώματος και η έμφαση στη διαδικασία γένεσης της φόρμας. Η φυσική χωμάτινη υπόσταση με τις πολλές και λεπταίσθητες τονικότητες του γενεσιουργού γήινου του χρωστήρα, με τις ποικίλες υφές και τις ανεπαίσθητες διακυμάνσεις, με τα διαδοχικά επεισόδια της μεταμόρφωσή της. Και υφίσταται ο ωσεί παρών υπαινιγμός της χθόνιας συνθήκης ως αναπόδραστου κύκλου ζωής, «ως μεταβατικής υπόστασης και ως αόρατης μεταφυσικής εναιώρησης του παντοτινού».