Ολοένα και περισσότεροι δήμοι αρνούνται να γίνουν «διώκτες» των υπαλλήλων τους – Η ηχηρή απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλλιθέας και το γενικευμένο αντάρτικο των δημάρχων
Σε μια περίοδο που η Τοπική Αυτοδιοίκηση βρίσκεται υπό την ασφυκτική πίεση ενός νομοθετικού πλαισίου που πολλοί χαρακτηρίζουν «αντεργατικό όνειδος», ο Δήμος Καλλιθέας έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα των ΟΤΑ που επιλέγουν τον δρόμο της κοινωνικής ευθύνης και της ηθικής τάξης. Το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, με μια απόφαση-σταθμό, αρνήθηκε να συμμορφωθεί με την υποχρεωτική άσκηση ένδικων μέσων κατά εργαζομένων που έχουν δικαιωθεί πρωτοβάθμια, υψώνοντας ανάστημα απέναντι στις διατάξεις του νόμου Βορίδη.
Το «αντάρτικο» της Καλλιθέας
Το Δημοτικό Συμβούλιο Καλλιθέας, τιμώντας τον θεσμικό του ρόλο, αποφάσισε κατά πλειοψηφία να μην κινηθεί νομικά εναντίον των ανθρώπων που στηρίζουν τις υπηρεσίες του δήμου.
Συγκεκριμένα:
■ Μη άσκηση έφεσης: Ο δήμος δεν θα προσβάλει την απόφαση 388/2025 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία δικαιώνει 53 εργαζομένους (αρχικά 59) με συμβάσεις ΙΔΟΧ.
■ Παραίτηση από ένδικα μέσα: Για ακόμη 10 εργαζομένους που είχαν δικαιωθεί με την απόφαση 479/2024 ο δήμος παραιτείται από την ήδη ασκηθείσα έφεση και δεσμεύεται για τη μη άσκηση αναίρεσης.
Η κίνηση αυτή αποτελεί μια σαφή πολιτική επιλογή προστασίας των εργαζομένων, οι οποίοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, παρά τις νομικές συμπληγάδες που επιβάλλει το κεντρικό κράτος. Η απόφαση της Καλλιθέας δεν είναι μεμονωμένη. Η Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) έχει λάβει ξεκάθαρη θέση, ζητώντας την κατάργηση της υποχρεωτικότητας της διάταξης, τονίζοντας πως πλήττονται η αυτοτέλεια των δήμων και η εύρυθμη λειτουργία των κοινωνικών δομών.
Πολλοί δήμαρχοι έχουν βρεθεί στην «πρώτη γραμμή» αυτού του αγώνα:
1. Δήμος Πατρέων (Κώστας Πελετίδης): Από τους πρωτοστάτες του αγώνα, ο δήμαρχος Πατρέων έχει αρνηθεί επανειλημμένα να ασκήσει εφέσεις κατά συμβασιούχων, δηλώνοντας πως οι δήμοι δεν μπορούν να είναι εργαλεία απόλυσης εργαζομένων που προσφέρουν ουσιαστικό έργο.
2. Δήμος Χαϊδαρίου (Μιχάλης Σελέκος): Με πρόσφατες αποφάσεις ο δήμος έχει στηρίξει το δικαίωμα των εργαζομένων στην εργασία, αρνούμενος να ακολουθήσει τις επιταγές του νόμου Βορίδη, παρά τις απειλές για πειθαρχικές διώξεις.
3. Δήμος Αγίου Δημητρίου (Στέλιος Μαμαλάκης): Υπήρξε από τους πρώτους δήμους που έλαβαν αποφάσεις μη άσκησης ένδικων μέσων, ανοίγοντας τον δρόμο για τη νομική και πολιτική αμφισβήτηση της διάταξης.
4. Δήμος Βύρωνα (Αλέξης Σωτηρόπουλος): Εχει επιδείξει παρόμοια στάση, υπογραμμίζοντας ότι η υποχρεωτική δικαστική διαμάχη με το προσωπικό οδηγεί σε διάλυση των υπηρεσιών καθαριότητας και πρασίνου.
