16 χρόνια έχουν περασει από την αποφράδα εκείνη ημέρα που η Ιστορία έγραψε σε μάυρη σελίδα ένα τραγικό γεγονός, απόρροια φανατισμού και μισανθρωπισμού. Ήταν 5 Μαΐου του 2010, όταν η Αθήνα δονούταν συθέμελα από τις ιαχές χιλιάδων πολιτών. Η καθολική κινητοποίηση που είχαν κηρύξει τα κορυφαία συνδικαλιστικά όργανα της χώρας (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΠΑΜΕ) λειτούργησε ως διέξοδος για τη λαϊκή οργή, στον απόηχο των επαχθών οικονομικών μέτρων που είχε προαναγγείλει η τότε κυβέρνηση, ελάχιστα εικοσιτετράωρα πριν από την ψήφιση του Πρώτου Μνημονίου.
Η πρωτεύουσα μετατράπηκε σε ένα απέραντο ποτάμι από αγανακτισμένους πολίτες, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για μια λαοθάλασσα που υπερέβαινε τους 150.000 διαδηλωτές. Καθώς όμως ο κύριος όγκος της ειρηνικής πορείας διέσχιζε την οδό Σταδίου με κατεύθυνση το Κοινοβούλιο, η μοίρα είχε ήδη στήσει το δικό της δολοφονικό καρτέρι. Ομάδα κουκουλοφόρων, αποκομμένη από το πλήθος, εξαπέλυσε μια τυφλή και συντονισμένη επίθεση με βόμβες μολότοφ και εύφλεκτα υλικά εναντίον του νεοκλασικού κτιρίου που στεγάζονταν τότε το υποκατάστημα της Marfin-Εγνατία Bank.
Εντός του κτιρίου, παρά την απεργία που ίσχυε οι υπάλληλοι εργάζονταν κανονικά και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, το οίκημα τυλίχθηκε στις φλόγες…
Η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, μόλις 32 ετών και σε κατάσταση εγκυμοσύνης, ο 36χρονος Επαμεινώνδας Τσάκαλης και η 35χρονη Παρασκευή Ζούλια εγκλωβίστηκαν στον τρίτο όροφο. Η μοίρα τους σφραγίστηκε, καθώς υπέκυψαν από ασφυξία προτού προλάβει να τους προσεγγίσει η Πυροσβεστική Υπηρεσία, η οποία κατόρθωσε να διασώσει πέντε συναδέλφους τους, ενώ οι υπόλοιποι διέφυγαν έντρομοι. Ταυτόχρονα, το μένος των εμπρηστών στράφηκε και κατά του παρακείμενου βιβλιοπωλείου «Ιανός».
Το τραγικό επεισόδιο προκάλεσε ευθύς την άμεση καταδίκη από τον πολιτικό κόσμο, που έκανε λόγο για μια στυγερή, δολοφονική ενέργεια με στόχο την τρομοκράτηση των πολιτών.
Έκτοτε, η δικαστική και αστυνομική διερεύνηση της υπόθεσης κινήθηκε σε δύο παράλληλους άξονες. Ο πρώτος αφορούσε την απόδοση ευθυνών στη διοίκηση της τράπεζας για τις εγκληματικές παραλείψεις στα μέτρα πυρασφάλειας και προστασίας των εργαζομένων. Η δικαιοσύνη αποφάνθηκε τελεσίδικα το 2013, επιβάλλοντας πολυετείς ποινές κάθειρξης σε ανώτατα στελέχη και στη διευθύντρια του καταστήματος για ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Αντιθέτως, ο δεύτερος και πιο κρίσιμος άξονας, αυτός της ταυτοποίησης και σύλληψης των φυσικών αυτουργών του εμπρησμού, παρέμεινε για χρόνια ένας γρίφος άλυτος.
Οι μοναδικοί κατηγορούμενοι που οδηγήθηκαν στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου το 2016 αθωώθηκαν παμψηφεί, καθώς τα στοιχεία εις βάρος τους κρίθηκαν ανεπαρκή.
Η Marfin έως σήμερα παραμένει πληγή ανοιχτή στη συλλογική μνήμη, ένα έγκλημα που ζητά δικαίωση.
Δείτε επίσης: