Με… ασπιρίνη στον καρκίνο μοιάζει ο ψηφιακός μετασχηματισμός της ελληνικής Δικαιοσύνης με τον διαγωνισμό που ανακοίνωσε το υπουργείο Δικαιοσύνης για την προμήθεια 3.370 φορητών υπολογιστών, τα οποία θα δοθούν σε δικαστές και εισαγγελείς.
Το υπουργείο Δικαιοσύνης παρουσιάζει ως προσωπική επιτυχία και «υλοποίηση δέσμευσης» του Γιώργου Φλωρίδη το αυτονόητο: την παροχή βασικών εργαλείων δουλειάς που σε οποιοδήποτε σοβαρό ευρωπαϊκό κράτος θεωρούνται δεδομένα εδώ και μια εικοσαετία.
Με χρήματα του Δημοσίου, τα οποία θα δοθούν μέσω διαγωνισμού, η ηγεσία του υπουργείου επιχειρεί να κρύψεις τις δομικές παθογένειες της Δικαιοσύνης πίσω από τις οθόνες. Ομως, τα laptops δεν γράφουν αποφάσεις και οι πολίτες και οι επιχειρήσεις περιμένουν κατά μέσο όρο πάνω από τέσσερα χρόνια (1.500 ημέρες) για μια τελεσίδικη απόφαση.
Ο «ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ» έχει αποκαλύψει απίστευτες καθυστερήσεις σε υποθέσεις που έφτασαν στη Δικαιοσύνη και σίγουρα το πρόβλημα σε όλες αυτές δεν ήταν η… έλλειψη πληκτρολογίου. Για την ιστορία, η πιο πρόσφατη υπόθεση αφορά δεδουλευμένα έξι συμβασιούχων του Γενικού Χημείου του Κράτους, που ολοκληρώθηκε στο Β2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, αφού προηγήθηκε δικαστική διαδρομή 16 ετών.
Ο Αρειος Πάγος δικαίωσε τους συμβασιούχους, καθώς απέρριψε την αίτηση αναίρεσης που είχε ασκήσει το Ελληνικό Δημόσιο η οποία αφορούσε την υποχρέωσή του να καταβάλει δεδουλευμένους μισθούς, δώρα και επιδόματα που εκκρεμούσαν από την περίοδο 2007-2009.
Η υπόθεση πέρασε από σαράντα κύματα, καθώς το πρωτόδικο δικαστήριο το 2015 απέρριψε την αγωγή τους, όμως το Εφετείο Αθηνών το 2022 ακύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, επιδικάζοντας ποσά που κυμαίνονται από 10.403 έως 13.669 ευρώ στον καθένα, πλέον των νόμιμων τόκων.
Το Ελληνικό Δημόσιο προσέφυγε στον Αρειο Πάγο, υποστηρίζοντας ότι δεν όφειλε τίποτα, εφόσον δεν είχε τη νομική δυνατότητα να προβεί σε μόνιμες προσλήψεις. Η υπόθεση συζητήθηκε τον Μάιο του 2023, αλλά στο μεταξύ συνταξιοδοτήθηκε ο αρεοπαγίτης που είχε οριστεί ως εισηγητής και η υπόθεση έμεινε αδημοσίευτη, ενώ οδηγήθηκε σε επανασυζήτηση τον Νοέμβριο του 2025, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 307 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
Τελικά, το Δημόσιο όχι μόνο έχασε την υπόθεση, αλλά καταδικάστηκε και στη δικαστική δαπάνη των έξι εργαζομένων, η οποία ορίστηκε συνολικά στο ποσό των 300 ευρώ.
Με δυο λόγια, αν η ηγεσία του υπουργείου θεωρεί ότι η αγορά φορητών υπολογιστών αποτελεί «μεταρρύθμιση», τότε απλώς επιβεβαιώνει ότι αντιλαμβάνεται πως η Δικαιοσύνη θα επιταχυνθεί επειδή οι δικαστές θα παίρνουν τη δουλειά στο σπίτι.
Από τη στήλη «Αδέκαστος» της «Κυριακάτικης Δημοκρατίας»
