Θυμάστε τη χορεύτρια του καμπαρέ Μαρκέλλα (Καίτη Λαμπροπούλου) στη «Σάντα Τσικίτα», που χορεύοντας πάσο ντόμπλε χτυπιόταν, ζητώντας τον «πατρόν» από τον φουκαρά τον Φώτη Φαγκρή (Βασ. Λογοθετίδης), ο οποίος, σε μια στιγμή και μη μπορώντας να συνεννοηθεί μαζί της, της λέει: «Τώρα να σου πω, καταπώς τα λες και καταπώς χτυπιέσαι, θα πρέπει να σε πνίγει το δίκιο».
Στο θέμα μας τώρα. Κάποιοι χριστιανοί είχαν προσφύγει στην ελληνική Δικαιοσύνη επειδή τους έκοψαν τα δώρα. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, με μία απόφαση που σίγουρα είναι νομικά τεκμηριωμένη, δικαιώνει το… κράτος (οποία έκπληξη…). Εδώ είναι που ταυτιζόμαστε με τον Φώτη Φαγκρή και λέμε στο ΣτΕ: «Καταπώς τα γράφεις, θα πρέπει να σε πνίγει το δίκιο».
Ομως η Δικαιοσύνη δεν θα πρέπει να περιέχει και κάποια ίχνη ανθρωπιάς; Καλά τα L 275, τα C-19/23, η επίκληση της απόφασης Francovich και Bonifaci και όλα αυτά τα νομικά τερτίπια, που είναι σωστά μεν, αλλά τέτοιες αποφάσεις φέρνουν αυθόρμητα ερωτήματα στο πόπολο (το οποίο συγκρίνει έστω και ανόμοια πράγματα, δεν έχει δα και τη μόρφωση των κυρίων του ΣτΕ), όπως «καλά για τους δεσποτάδες, π.χ., βρήκαν και μόνο για μας ισχύουν οι 4354/2015, 5045/2023 και 5163/2024». Και είπαμε πάνω απ’ όλα ανθρωπιά. Δεν παίρνουν όλοι οι Ελληνες τους μισθούς των ανθρώπων του ΣτΕ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»
