Ο Αγγελος Συρίγος έχει διανύσει ενδιαφέρουσα πολιτική απόσταση. Από πανεπιστημιακός, που έχτισε τη δημόσια παρουσία του με αναλύσεις γύρω από τα εθνικά θέματα, έφτασε σήμερα να εμφανίζεται περίπου ως βασιλικότερος του βασιλέως ακόμα και όταν η ίδια η κυβέρνηση εξετάζει αλλαγή πορείας.
Η περίπτωση των Patriot είναι χαρακτηριστική. Την ώρα που το υπουργείο Εθνικής Αμυνας φέρεται ότι προσανατολίζεται στην επιστροφή τους από τη Σαουδική Αραβία, ο βουλευτής της Ν.Δ. σηκώνει τη σημαία της παραμονής τους και χαρακτηρίζει περίπου «αυτοκαταστροφική» την αποχώρηση, με το επιχείρημα ότι «όπου πηγαίνουν οι Τούρκοι, δεν φεύγουμε εμείς».
Εντυπωσιακή αποφασιστικότητα. Μόνο που γεννά μια απλή απορία: από πότε η ελληνική αμυντική πολιτική καθορίζεται από το πού πηγαίνει η Τουρκία; Αν οι Patriot χρειάζονται στην Ελλάδα για επιχειρησιακούς λόγους, όπως άλλωστε ο ίδιος παραδέχεται ότι μπορεί να συμβαίνει, τότε η συζήτηση θα έπρεπε να τελειώνει εκεί. Προηγείται η ελληνική άμυνα, όχι το γόητρο της συμμετοχής μας στο «τραπέζι των μεγάλων».
Το ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι η πολιτική μετάλλαξη. Ο Συρίγος άρχισε από πολύ διαφορετικές αφετηρίες, καλλιεργώντας την εικόνα του ανεξάρτητου πανεπιστημιακού, που μιλούσε χωρίς κομματικές παρωπίδες. Σήμερα έχει καταλήξει να υπερασπίζεται κυβερνητικές επιλογές ακόμα κι όταν η ίδια η κυβέρνηση ετοιμάζεται να τις εγκαταλείψει. Τόση κυβερνητική συνέπεια, ώστε στο τέλος μπορεί να μείνει πιστός στη γραμμή ακόμα και όταν… αλλάξει η γραμμή. Ισως να έχει πιστέψει κι αυτός ότι έρχεται κυβερνητικός ανασχηματισμός…