Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κλιμακώνει την ανθελληνική ρητορική του, αξιώνοντας την «απογύμνωση» των ελληνικών νησιών από την αμυντική τους θωράκιση ως προϋπόθεση… διαλόγου. Η τακτική της Αγκυρας είναι ξεκάθαρη: Επιχειρεί να παρουσιάσει την ελληνική αυτοάμυνα σαν απειλή, την ώρα που η ίδια διατηρεί αλώβητη τη Στρατιά του Αιγαίου απέναντι από τα σύνορά μας. Δηλαδή μας λέει «αφοπλιστείτε για να μιλήσουμε, μέχρι να εισβάλουμε».
Ομως αυτή η τουρκική νευρικότητα αποκαλύπτει μια μεγάλη αλήθεια. Αυτό ακριβώς που αποδοκιμάζει η γείτων είναι που φοβάται. Η αποτρεπτική μας ισχύς, η συνεχής ενίσχυση της άμυνας στα νησιά, στην Κύπρο και την ενδοχώρα, αποτελεί τη μόνη εγγύηση εθνικής επιβίωσης. Η Ελλάδα δεν έχει το περιθώριο να κάνει ούτε χιλιοστό πίσω. Η Τουρκία αμφισβητεί την κυριαρχία μας, κατέχει τμήμα της επικράτειας της Κύπρου και διεκδικεί εδάφη μας. Γι’ αυτό η θωράκιση των συνόρων μας πρέπει να είναι αδιάκοπη.
Ωστόσο, η αμυντική ετοιμότητα δεν αρκεί όταν συνοδεύεται από μια αδικαιολόγητη αδράνεια στο πεδίο της διπλωματίας. Το υπουργείο Εξωτερικών παρακολουθεί τις προκλήσεις περιοριζόμενο σε αναιμικές αντιδράσεις. Πού είναι η επιθετική διπλωματία που απαιτούν οι καιροί;
Ούτε ένα ευρώ δεν έχει αφαιρεθεί από τα ευρωπαϊκά κεφάλαια που συνεχίζει να αντλεί ανενόχλητη η Τουρκία. Ούτε μία επίσημη διακήρυξη δεν έχει δημοσιοποιηθεί από την Ε.Ε. με δέσμευσή της να συνδράμει παντί τρόπω στη φύλαξη των ανατολικών της συνόρων, τα οποία φυλάμε εμείς και το κόστος της φύλαξης πληρώνει από το υστέρημά του ο ελληνικός λαός. Δεν υπήρξε ούτε μία ξεκάθαρη, θεσμική καταδίκη και απόρριψη των παράνομων τουρκικών διεκδικήσεων από την Ευρωπαϊκή Ενωση και τους διεθνείς οργανισμούς.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να πορεύεται με… μισή στρατηγική. Η ισχυρή στρατιωτική άμυνα είναι το ένα σκέλος της εξίσωσης. Το άλλο, εξίσου απαραίτητο, είναι μια δραστήρια, αποφασιστική και εθνικά υπερήφανη εξωτερική πολιτική. Μια πολιτική που δεν θα απολογείται, αλλά θα διεκδικεί να επιβάλλονται κυρώσεις στους παραβάτες του Διεθνούς Δικαίου και θα διεθνοποιεί τις τουρκικές αυθαιρεσίες. Αν θέλουμε να διασφαλίσουμε την ειρήνη, οφείλουμε να συνδυάσουμε τα όπλα της αποτροπής με τη δύναμη μιας διπλωματίας που δεν φοβάται να συγκρουστεί.
Αλλά αυτά είναι αδύνατον να γίνουν από κάποιον που κάνει δουλοπρεπέστατους τεμενάδες μόλις αντικρίζει τον Ερντογάν…
