Του Φραγκίσκου Βέρρου*
Η δαπανηρή Συμφωνία μας με το Ισραήλ για τη δημιουργία της λεγόμενης «Ασπίδας του Αχιλλέα», της κάλυψης δηλαδή του εθνικού μας χώρου από ενδεχόμενο εχθρικό πλήγμα, κυρίως από τον αέρα, αποτελεί ένα σοβαρό χτύπημα για την υπεράσπιση της ειρήνης και της ασφάλειας της Ελλάδος. Πρέπει επομένως να χαιρετισθεί ως ένα σοβαρό βήμα Αποτροπής. Εξάλλου, η έντονη τουρκική ενόχληση και αντίδραση το επιβεβαιώνουν με σαφήνεια.
Είναι επίσης πολύ σαφές ότι η πολιτική μας της αποτροπής, για να είναι αξιόπιστη και επομένως για να υπερασπίζει αποτελεσματικά την ειρήνη, πρέπει να συνοδεύεται από αξιοπρεπή, στιβαρή και συνεπή στάση της διπλωματίας μας και της πολιτικής εξουσίας. Οι Γείτονές μας, οι εταίροι μας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, πρέπει να γνωρίζουν καθαρά ότι αντιμετωπίζουμε σοβαρές προκλήσεις και πραγματική απειλή. Πρέπει να ξέρουν σαφώς ότι δεν είναι πρόθεσή μας η υιοθέτηση παθητικής στάσης και ότι, τέλος, θα μπορούσαμε να λάβουμε μέτρα, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, που να προάγουν τα συμφέροντά μας στην περιοχή, ιδίως στη θάλασσα.
Με την ευκαιρία αυτή επισημαίνεται για μια ακόμη φορά ότι δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να περιμένουμε παθητικά τη θέσπιση του τουρκικού νόμου περί «Γαλάζιας Πατρίδας». Οι υπάρχοντες δίαυλοι επικοινωνίας, ΝΑΤΟϊκοί, Κοινοτικοί, ακόμη και διμερείς, πρέπει επιτέλους να αξιοποιηθούν για να περάσουν στους Τούρκους το μήνυμα ότι η Ελλάδα θίγεται ουσιαστικά, ότι μπορεί να αντιδράσει και ότι προτίθεται να το κάνει με τις δυνατότητες που της δίνει το Διεθνές Δίκαιο. Ότι θα δράσει στο πλαίσιο της Ειρήνης, της διεθνούς νομιμότητας, της κοινής λογικής. Αλλά θα δράσει ή, μάλλον, θα αντιδράσει ουσιαστικά.
Δεν είναι ακόμη πολύ αργά για μηνύματα. Είναι όμως απαραίτητο να σταλούν αμέσως.
Και μην ξεχνάμε: ο αντίπαλος που μαθαίνει να μη σε σέβεται, δεν αποτρέπεται. Αντιθέτως, σε περιφρονεί λόγω της αδράνειάς σου και γίνεται συνεχώς επιθετικότερος. Και έτσι κάποια στιγμή θα φτάσουμε στο απροχώρητο. Σε αυτό που κανείς μας δεν θέλει. Πιστεύω πως ούτε καν η Τουρκία το θέλει…
Συμπερασματικά, μπράβο για την ασπίδα μας. Είναι ισχυρή και απαραίτητη. Και έχουμε όλοι εμπιστοσύνη στα ένστολα χέρια που την κρατούν. Όμως πρέπει να δείχνουμε συνεχώς στον απέναντι ότι και το κεφάλι που αποφασίζει για τη χρήση της ασπίδας είναι ανάλογα ισχυρό, αποφασισμένο και στιβαρό. Επειδή ακριβώς επιθυμεί σταθερά την ειρήνη, την ησυχία και την προκοπή μας. Όπως ακριβώς όλος ο Ελληνικός λαός…
*Πρέσβυς ε.τ.
