Μία ευχάριστη έκπληξη με περίμενε στο γραφικό χωριό Βούρμπιανη του Γράμμου, όπου έγινε και φέτος το καθιερωμένο μνημόσυνο υπέρ των πεσόντων κατά τις επιχειρήσεις του Ελληνικού Στρατού εναντίον του λεγομένου Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος.
Μέχρι τότε, νόμιζα ότι μετά τον χαμό των κορυφαίων Ν. Τσιφόρου, Δημ. Ψαθά, Αλέκου Σακελλάριου και μερικών άλλων εξέλιπε το χιούμορ από την πατρίδα μας και το θεώρησα περίπου φυσιολογικό μετά τα αλλεπάλληλα μνημόνια, τις εθνικές υποχωρήσεις, με τα ήρεμα νερά και τα ξεπουλήματα των οικονομικών φιλέτων, τις νάρκες στα θεμέλια της ελληνικής οικογένειας με τη λατρεία στους ΛΟΑΤΚΙ (θυμάστε τα πανηγύρια του κ. Σκέρτσου και της τότε Προέδρου της Δημοκρατίας;) και τον γάμο μεταξύ των ομοφυλοφίλων.
Ομως εκεί, στη Βούρμπιανη, γέλασα με την ψυχή μου όταν, παρατηρώντας τις ενδεικτικές πινακίδες με τους αναμενόμενους επισήμους, είδα αυτές: «Εκπρόσωπος κυβερνήσεως» και «Βουλευτές». Ρε, έσκασα στα γέλια, σου λέω! Μετά σκέφτηκα: Ολοι αυτοί που σκοτώθηκαν εκεί πάνω μόνοι τους πήγαν; Δεν τους έστειλαν οι προκάτοχοι του κ. Μητσοτάκη και του κ. Δένδια; Δεν τους έστειλε το επίσημο κράτος; Αλλά σε ποιον τα λέω; Πάντως, από αυτή τη γωνιά συγχαίρω τον χιουμορίστα διοργανωτή της τελετής στη Βούρμπιανη και του εύχομαι πάντα τέτοιες εμπνεύσεις. Ασχετο: Και πού είσαι, ΑΕΚ! Τα ‘χαμε πει. Δεν υπάρχουν… Κηφισούλες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»
