Η επίσκεψη Μητσοτάκη στο ιστορικό Ειδικό Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο «Ρόζα Ιμβριώτη» την περασμένη Τρίτη έγινε αποκλειστικά για λόγους σκηνοθεσίας. Ο άνθρωπος αυτός δεν ορρωδεί προ ουδενός. Πήγε, είδε και απήλθε με το ίδιο ναπολεόντειο ύφος, και κανένας στον κόσμο των αναπήρων δεν αντιλήφθηκε με ποιον τρόπο η ζωή του θα γίνει καλύτερη. Για τον Μητσοτάκη οι ανάπηροι αποτελούν διακοσμητικό περιθώριο της μεγαλομανίας του.
Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από λίγους μήνες -τον Σεπτέμβριο του 2025-, στο ίδιο ακριβώς σχολείο, γονείς και εκπαιδευτικοί κατήγγειλαν ότι από τα έξι δρομολόγια που απαιτούνταν για τη μεταφορά των μαθητών τα τέσσερα είχαν κηρυχθεί άγονα και τα παιδιά κινδύνευαν να μείνουν εκτός σχολείου επειδή το κράτος δεν μπορούσε να εγγυηθεί ούτε την ασφαλή μετακίνησή τους.
Προφανώς η υπουργός… Ιδιωτικής Παιδείας, η Σοφία Ζαχαράκη, που τον συνόδευε, δεν είχε χρόνο να τον ενημερώσει σχετικώς. Οπως απέφυγε να ενημερώσει, όπως παρατηρεί η Χαριλάου Τρικούπη, ότι τον Μάρτιο του 2026 η Ομοσπονδία Γονέων Περιφέρειας Αττικής, μαζί με συλλόγους γονέων παιδιών με αναπηρία, έφτασε να μιλά δημόσια για «τη χειρότερη σχολική χρονιά στην Ειδική Αγωγή».
Γέλασαν πικρά οι ανάπηροι ακούγοντας τον πρωθυπουργό που ζει σε έναν κόσμο ιδιωτικών ψευδαισθήσεων να λέει ότι «η Ειδική Αγωγή ήταν στο παρελθόν παραμελημένη» και ότι η κυβέρνησή του «καλύπτει το χαμένο έδαφος». Πού είναι η παράλληλη στήριξη που δικαιούνται οι ανάπηροι μαθητές; Πόσα από τα 7.244 Τμήματα Ενταξης που επικαλείται η κυβέρνηση είναι στελεχωμένα; Τα κενά στην Πρωτοβάθμια Ειδική
Αγωγή, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης, φτάνουν τις 19.115 θέσεις. Πίσω από κάθε κενό δεν υπάρχει ένας αριθμός σε διοικητικό πίνακα. Υπάρχει ένα παιδί με γνωμάτευση, μια οικογένεια σε αγωνία και ένας εκπαιδευτικός που λείπει από τη θέση όπου πρέπει να βρίσκεται από την πρώτη ημέρα. Και η Ειδική Αγωγή δεν κρίνεται από μια επίσκεψη σε ένα φρεσκοβαμμένο σχολείο. Κρίνεται από το αν το παιδί με αναπηρία θα μπορεί να φτάσει στο σχολείο του την πρώτη ημέρα.