Tο πώς ένα ένδυμα είναι κατάλληλο να καταδείξει τη μισαλλοδοξία ή να αποτυπώσει την αγνότητα και τον τρόπο που μια επιλογή ένδυσης μπορεί να κάνει έναν θεατρικό ρόλο πλέον πειστικό αποκαλύπτει η νέα έκθεση του Τελλόγλειου Ιδρύματος Τεχνών ΑΠΘ «Γιάννης Μετζικώφ. Ενας κόσμος θαυμάτων», που εγκαινιάζεται σήμερα και απλώνεται σε τρεις ορόφους του ιδρύματος.
Οι απαντήσεις δεν βρίσκονται μόνο στο κείμενο μιας παράστασης, αλλά και στην εικόνα της, σε εκείνο το σύνολο από υφάσματα, χρώματα, αντικείμενα και λεπτομέρειες που μεταμορφώνει τον ηθοποιό και συμβάλλει στη διαμόρφωση του χαρακτήρα που υποδύεται. Ο πρύτανης του χώρου παρουσιάζει μια σημαντική διαδρομή περίπου τεσσάρων δεκαετιών στο θέατρο, αλλά και την παράλληλη ζωγραφική δημιουργία του σπουδαίου ζωγράφου, ενδυματολόγου και σκηνογράφου.
Ο Γιάννης Μετζικώφ δηλώνει ότι «η εικόνα του θεάτρου είναι πάρα πολύ σημαντικό πράγμα, ακόμη και στις μέρες μας, που λίγο έχει απλουστευτεί. Η εικόνα του θεάτρου προσδιορίζει κατά κάποιο τρόπο την ίδια την οντότητα του θεάτρου, γιατί το θέατρο είναι θέαμα, δεν είναι ακρόαμα». Η έκθεση επιχειρεί να μεταφέρει κάτι από την εμπειρία μιας θεατρικής παράστασης, έχοντας τη δική της ατμόσφαιρα αλλά και έναν παιδαγωγικό χαρακτήρα.
Στην έκθεση παρουσιάζονται 43 μοναδικά κοστούμια, περισσότερα από 600 αξεσουάρ, μάσκες και καπέλα, καθώς και 140 ζωγραφικά έργα. Το υλικό προέρχεται από τέσσερις σημαντικούς θεατρικούς και πολιτιστικούς οργανισμούς, το Εθνικό Θέατρο, την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, αλλά και από τη συλλογή του ίδιου του καλλιτέχνη.
Η ίδια η παρουσίαση δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να περιηγηθεί σε διαφορετικά θεατρικά είδη, από το αρχαίο δράμα και το κλασικό θέατρο έως την όπερα και το μπαλέτο. «Βολπόνε», «Μήδεια», «Οιδίπους Τύραννος», «Προμηθέας Δεσμώτης», «Ορνιθες», «Νεφέλες», «Θεσμοφοριάζουσες», «Η λίμνη των κύκνων», «Σαλώμη», «Μάκμπεθ» και «Σελεστίνα» είναι ορισμένες από τις εμβληματικές παραστάσεις που εκπροσωπούνται μέσα από τα κοστούμια και τα αντικείμενα της έκθεσης.
Ο καλλιτέχνης, ο οποίος έχει εργαστεί σε περίπου 400 παραστάσεις, τονίζει: «Τα χέρια μου είναι άλλοι άνθρωποι, πολύ πιο σεμνοί από μένα, που δεν θα σας μιλήσουν. Και είναι πολύ σπουδαίο το ότι δουλεύω με το πάθος τους. Δεν θα τους συναντήσετε αυτούς τους ανθρώπους, που κρυμμένοι στο παρασκήνιο δεν βγαίνουν για να υποκλιθούν. Είναι όμως το μεγαλύτερο από τα κεφάλαια του αποτελέσματος».
