Το ελληνικό Δημόσιο επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τον αρνητικό τίτλο του «στρατηγικού κακοπληρωτή», στερώντας συνειδητά πολύτιμη ρευστότητα από την πραγματική εγχώρια οικονομία. Μετά από μια παροδική υποχώρηση των οφειλών του κατά τον μήνα Ιούλιο, ο Αύγουστος έφερε μια βίαιη ανατροπή, εκτινάσσοντας εκ νέου τα κρατικά «φέσια» προς τους ιδιώτες προμηθευτές.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι συνολικές ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της γενικής κυβέρνησης, μαζί με τις εκκρεμείς επιστροφές φόρων, έκαναν ένα άλμα της τάξης των 552 εκατομμυρίων ευρώ μέσα σε μόλις τριάντα ημέρες. Το συνολικό χρέος του κράτους προς την αγορά διαμορφώθηκε πλέον στο αστρονομικό ποσό των 3,823 δισεκατομμυρίων ευρώ, προκαλώντας οικονομική ασφυξία σε χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και νοικοκυριά.
Η μεγαλύτερη πληγή εντοπίζεται στα δημόσια νοσοκομεία, τα οποία αδυνατούν να ελέγξουν τις δαπάνες τους, σωρεύοντας τεράστια χρέη ύψους 1,33 δισεκατομμυρίων ευρώ προς τους προμηθευτές υγειονομικού υλικού. Την ίδια ώρα, τα ασφαλιστικά ταμεία καταγράφουν γενικές ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις ύψους 733 εκατομμυρίων ευρώ προς παρόχους και προμηθευτές τους, παρά το γεγονός ότι το κόστος για τις εκκρεμείς κύριες συντάξεις παραμένει σε εξαιρετικά χαμηλότερα επίπεδα.
Το πλέον εξοργιστικό στοιχείο εντοπίζεται στον τομέα των φόρων. Οι εκκρεμείς επιστροφές προς τους συνεπείς φορολογούμενους εκτοξεύθηκαν κατακόρυφα, ξεπερνώντας το «φράγμα» του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ. Η συμπεριφορά αυτή αναδεικνύει την πάγια τακτική του κρατικού μηχανισμού: να απαιτεί άμεση εισπρακτική συνέπεια από τους πολίτες, αλλά ο ίδιος να παγώνει τις υποχρεώσεις του, λειτουργώντας ως ο μεγαλύτερος βραχνάς για την ανάπτυξη της χώρας, τη στιγμή που η αγορά διψά για ρευστότητα, δίκαιη μεταχείριση και απόλυτο σεβασμό από την πολιτεία. Αυτό το κράτος.
