Ο ΣΥΡΙΖΑ που από κόμμα έγινε «παιδική χαρά»

Στο πολυκερματισμένο τοπίο της Κεντροαριστεράς ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ κατέληξε η «χαρά του παιδιού». Οποιος ήθελε έμπαινε κι έβγαινε. Το θέμα, βεβαίως, θα περιοριζόταν στο επίπεδο της ανθρώπινης φαιδρότητας, αν προηγουμένως δεν καταρράκωνε κάθε έννοια πολιτικής ηθικής και δεν προκαλούσε έναν ανεπανάληπτο κοινοβουλευτικό διασυρμό.

Στο ιδιότυπο παιχνίδι «φύγε εσύ, έλα εσύ» που βλέπαμε παλιά στην τηλεόραση, παραιτήθηκε χθες από βουλευτής ο Διονύσης Καλαματιανός και πήρε κι αυτός τον δρόμο του για το κόμμα του Τσίπρα, μήπως και προλάβει και κατοχυρώσει μια θέση…

Η πρώτη επιλαχούσα με το ψηφοδέλτιο του κόμματος στην Ηλεία, Ζωή Αναστασοπούλου, σε επικοινωνία με τη Ρένα Δούρου δήλωσε (patrisnews): «Είμαι θετική στην αποδοχή της έδρας». Ετσι, η κοινοβουλευτική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ανέβηκε στους 12 βουλευτές.

Το έργο αυτό, όμως, έχει ακόμα δρόμο. Μετά το τελεσίγραφο Τσίπρα «ελάτε χωρίς τις έδρες σας!», τον ακολούθησαν οι Κατερίνα Νοτοπούλου, Συμεών Κεδίκογλου, Γιώργος Καραμέρος και Βασίλης Κόκκαλης.

Κάποιοι, όπως η ηγερία του Τσίπρα, Ολγα Γεροβασίλη, θα συνεχίσει να εισπράττει τον μισθό της μέχρι την προκήρυξη των εκλογών. Ο χαμηλών τόνων Γιώργος Γαβρήλος δικαιολογημένα δηλώνει ότι δεν θέλει να αφήσει τον νομό του (Αργολίδα) χωρίς εκπροσώπηση, και ο Σωκράτης Φάμελλος πάει για δήμαρχος Θέρμης στη Θεσσαλονίκη. Ο Μίλτος Ζαμπάρας το σκέφτεται, ενώ κάποιοι, όπως οι Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος και Κώστας Μπάρκας, εμφανίζονται μετέωροι. Τυχερή η Πόπη Τσαπανίδου. Κανείς δεν της ζητά να παραιτηθεί, γιατί θα μπει στη Βουλή ο Στ. Κασσελάκης…