Η παραμονή του Δ.Σ της ΕΟΚ σημαίνει Λιόλιος και ήττα της αξιοπιστίας!
Μετά τις εξελίξεις στην υπόθεση Λιόλιου, τίθεται πλέον ένα ξεκάθαρο ζήτημα
Μετά τις εξελίξεις στην υπόθεση Λιόλιου, την απολογία του στον εισαγγελέα και το τρικ με την παραίτησή του, για να μην αλλάξει η σύνθεση του δικού του Δ.Σ, τίθεται πλέον ένα ξεκάθαρο ζήτημα: η ανάγκη για συνολική ανανέωση και ουσιαστική εξυγίανση στον χώρο του μπάσκετ ή η ήττα της αξιοπιστίας του αθλήματος!
- Σχολιάζει
ο Γιώργος Σηφάκης
Η παραίτηση ενός προσώπου όχι μόνο δεν αρκεί για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη, αλλά δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερες αμφιβολίες. Τα πρόσωπα που αποτελούν το Δ.Σ της ΕΟΚ είναι άνθρωποι του Λιόλιου, που εκλέχθηκαν κάτω από τη… σημαία του. Αρα οι σκιές στο μπάσκετ δεν θα φύγουν με την παραμονή τους, τουλάχιστον μέχρι να μιλήσει η Δικαιοσύνη! Χρειάζεται θεσμική αλλαγή, διαφάνεια, λογοδοσία και μια νέα διοικητική αντίληψη, μακριά από προσωπικές εξαρτήσεις και λογικές διατήρησης της εξουσίας. Το διοικητικό συμβούλιο που έτρεξε πανικόβλητο να εκλέξει νέο πρόεδρο από το σημερινό Δ.Σ. της ΕΟΚ οφείλει να παραιτηθεί εδώ και τώρα. Η παραμονή των ίδιων προσώπων δημιουργεί εύλογα ερωτήματα, ειδικά από τη στιγμή που γνώριζαν ότι είχαν κληθεί για σήμερα στο υπουργείο Αθλητισμού από τον Γιάννη Βρούτση. Σίγουρα η κίνησή τους να εκλέξουν τον Αγγελο Παπανικολάου νέο πρόεδρο με μια διαδικασία που κράτησε μόλις 15 λεπτά (!) δείχνει από την μία πανικό και από την άλλη μήνυμα στον Γιάννη Βρούτση ότι δεν τον υπολογίζουν! Αυτή είναι η ανάγνωση της κίνησής τους.
Ομως, το ελληνικό μπάσκετ δεν ανήκει σε πρόσωπα, παρέες και καρέκλες. Ανήκει στους αθλητές, στα σωματεία, στους φιλάθλους και σε όλους όσοι το υπηρετούν με συνέπεια και αξιοπρέπεια. Ηρθε η ώρα να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα διοίκηση, με ανεξαρτησία, αξιοπιστία και ξεκάθαρες δεσμεύσεις. Κανείς δεν είναι πάνω από το άθλημα. Καμία καρέκλα δεν είναι ισόβια. Το μπάσκετ χρειάζεται διαφάνεια, αξιοκρατία και εξυγίανση. Χρειάζεται μια νέα αρχή – χωρίς εκπτώσεις και χωρίς συμβιβασμούς. Η θλιβερή περίοδος της διοίκησης Λιόλιου, όχι μόνο της προεδρίας του, πρέπει να τελειώσει όχι σήμερα, χθες! Ποιος θα ξεχάσει τα εξώδικα στον Δημήτρη Καρβέλα να πάει στη δουλειά του, όταν ο ίδιος έλιωνε και η αρρώστια τον… έτρωγε, λίγο πριν εγκαταλείψει τον μάταιο αυτό κόσμο. Ποιος θα ξεχάσει ότι δεκάδες υπάλληλοι που υπηρέτησαν την ΕΟΚ επί δεκαετίες οδηγήθηκαν στα δικαστήρια επειδή ο Λιόλιος εντελώς αυθαίρετα αποφάσισε μείωση μισθών και επιδομάτων. Ολοι αυτοί που σήμερα βρίσκονται στην ΕΟΚ είναι η αυλή του Λιόλιου και η παραμονή τους θα αφήσει το άθλημα που λατρεύει ο Ελληνας στο σκοτάδι και όχι στο φως, όπως του αξίζει και δικαιούται…
