Αποκαθίσταται ο τοιχογραφικός διάκοσμος της Μονής Δαφνίου
Στο μεγαλύτερο μέρος του χρονολογείται πιθανότατα στον 17ο αιώνα και αντικατέστησε παλαιότερες ορθομαρμαρώσεις στα κατώτερα τμήματα του ναού
Με στόχο τη διαφύλαξη ενός μνημείου εξαιρετικής σημασίας για τη βυζαντινή πολιτιστική κληρονομιά και την Αττική, το υπουργείο Πολιτισμού προχωρά στην προστασία και την ανάδειξη του τοιχογραφικού διακόσμου του καθολικού της Μονής Δαφνίου. Η Μονή Δαφνίου βρίσκεται στις νότιες παρυφές του όρους Αιγάλεω επί της Ιεράς Οδού και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία της Αττικής.
Το καθολικό της χρονολογείται στον 11ο αιώνα και ανήκει στον ιδιαίτερα σημαντικό οκταγωνικό αρχιτεκτονικό τύπο, που υιοθετείται κατά τους μεσοβυζαντινούς χρόνους, και συναντάμε εξίσου στα καθολικά της Μονής Οσίου Λουκά και της Νέας Μονής Χίου, μνημεία με τα οποία η Μονή Δαφνίου συναποτελεί σειριακή εγγραφή στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη δήλωσε: «Η Μονή Δαφνίου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία της χώρας και ένα μοναδικό κεφάλαιο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αττικής. Η συμπερίληψή της, μαζί με τη Μονή Οσίου Λουκά και τη Νέα Μονή Χίου, στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO αναδεικνύει τη διεθνή αξία της και συγχρόνως επιτάσσει μια σταθερή και συνεπή πολιτική προστασίας και ανάδειξής της.
Το υπουργείο Πολιτισμού έχει ολοκληρώσει και συνεχίζει να υλοποιεί ένα συνεκτικό πρόγραμμα παρεμβάσεων στη Μονή Δαφνίου, με εργασίες που αφορούν την πυροπροστασία του μνημείου, την αποκατάσταση του μνημειακού συνόλου, αντιμετωπίζοντας βλάβες που έχουν προκύψει από τον χρόνο, την υγρασία και τις σεισμικές καταπονήσεις, αλλά και τη βελτίωση των συνθηκών προστασίας και ανάδειξης των μοναδικών έργων τέχνης που διατηρεί».
Η υψηλή αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική ποιότητα του μνημείου, με τα μοναδικής τέχνης επιτοίχια ψηφιδωτά του 11ου αιώνα, τις ορθομαρμαρώσεις και τον πλούσιο κεραμοπλαστικό διάκοσμο στο εσωτερικό, συνδέει την ίδρυσή του με κύκλους της αυτοκρατορικής αυλής. Ο τοιχογραφικός διάκοσμος που σώζεται σήμερα στο καθολικό στο μεγαλύτερο μέρος του χρονολογείται πιθανότατα στον 17ο αιώνα και αντικατέστησε παλαιότερες ορθομαρμαρώσεις στα κατώτερα τμήματα του ναού. Τοιχογραφίες υψηλής ποιότητος σώζονται αποσπασματικά στους πλευρικούς τοίχους του κυρίως ναού, στον νοτιοδυτικό πεσσό στήριξης του τρούλου, στην πρόθεση και στο διακονικό, καθώς και στα παρεκκλήσια.
