Αυξήσεις σε 200.000 ιδιωτικούς υπαλλήλους φέρνουν οι τριετίες
«Ξεπαγώνει», από 1ης Ιανουαρίου 2027 ο θεσμός που παρέμενε σε αναστολή για περισσότερο από 10 χρόνια
Από την 1η Ιανουαρίου 2027 εγκαινιάζεται μια νέα και ιδιαίτερα σημαντική περίοδος για τις αποδοχές στον ιδιωτικό τομέα, καθώς συμπληρώνεται η 1η τριετία από την ημέρα που τέθηκε σε ισχύ το νομοθετικό πλαίσιο για το ξεπάγωμα της προϋπηρεσίας. Η εξέλιξη αυτή φέρνει αυτόματες αυξήσεις μισθών σε περίπου 200.000 εργαζομένους σε ολόκληρη τη χώρα, σηματοδοτώντας την ουσιαστική επιστροφή ενός θεσμού που παρέμενε σε αναστολή για περισσότερο από 10 χρόνια.
Η ενεργοποίηση των νέων προσαυξήσεων έρχεται να ενισχύσει το διαθέσιμο εισόδημα των μισθωτών, σε μια χρονική συγκυρία όπου το κόστος ζωής παραμένει υψηλό, ενώ παράλληλα συνδέεται άμεσα με τις ευρύτερες αναπροσαρμογές που δρομολογούνται στην αγορά εργασίας για το έτος 2027, αρχής γενομένης με τη νέα αύξηση του κατώτατου μισθού από την 1η Απριλίου.
Ο τρόπος υπολογισμού των αυξήσεων διαφοροποιείται ανάλογα με την εργασιακή ιδιότητα κάθε μισθωτού και βασίζεται στα ισχύοντα κατώτατα όρια αμοιβών. Συγκεκριμένα, οι υπάλληλοι που αμείβονται με τον νόμιμο κατώτατο μισθό θα δουν τις αποδοχές τους να αυξάνονται κατά 10% (επί του μικτού ποσού) με τη συμπλήρωση της 1ης τριετίας.
Με βάση τον ισχύοντα κατώτατο μισθό των 920 ευρώ μεικτά (που εφαρμόζεται από την 1η Απριλίου 2026), οι καθαρές μηνιαίες αποδοχές ενός υπαλλήλου πλήρους απασχόλησης άνω των 30 ετών ανά τριετία διαμορφώνονται από 772 ευρώ έως 996 ευρώ καθαρά.
Σε απόλυτους αριθμούς η συγκεκριμένη προσαύξηση μεταφράζεται σε περίπου 63 με 64 ευρώ καθαρά επιπλέον τον μήνα, ανεβάζοντας τον βασικό καθαρό μισθό τους στα περίπου 835 ευρώ.
Εργατοτεχνίτες
Από την άλλη πλευρά, για τους εργατοτεχνίτες ισχύει διαφορετική κλίμακα, καθώς η προσαύξηση ορίζεται στο 5% ανά τριετία και υπολογίζεται επί του εκάστοτε νόμιμου κατώτατου ημερομισθίου. Επιπλέον, επειδή οι τριετίες υπολογίζονται ποσοστιαία επί του βασικού μισθού, κάθε νέα αύξηση του κατώτατου ορίου συμπαρασύρει αυτόματα προς τα πάνω και το τελικό ποσό της προσαύξησης.
Το εύρος των δικαιούχων καλύπτει τρεις βασικές κατηγορίες εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι πληρούν συγκεκριμένες χρονικές και μισθολογικές προϋποθέσεις. Η 1η και πολυπληθέστερη ομάδα αφορά τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, καθώς και όσους εργάζονται συνεχόμενα από την 1η Ιανουαρίου 2024 έως και το τέλος του 2026, ανεξάρτητα από το αν άλλαξαν εργοδότη στο ενδιάμεσο διάστημα. Οι εργαζόμενοι αυτοί συμπληρώνουν ακριβώς 36 μήνες ασφαλισμένης απασχόλησης και κατοχυρώνουν αυτομάτως το δικαίωμα στην 1η τους τριετία.
Η 2η κατηγορία περιλαμβάνει μισθωτούς που λαμβάνουν ήδη αποδοχές ελαφρώς υψηλότερες από τον βασικό μισθό, και συγκεκριμένα καθαρά ποσά που κυμαίνονται μεταξύ 773 και 834 ευρώ περίπου. Για αυτούς τους εργαζομένους ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλει τη διαφορά, ώστε οι συνολικές καθαρές αποδοχές τους να φτάσουν τουλάχιστον το νέο κατώφλι των περίπου 835 ευρώ, εκτός εάν στην ατομική σύμβαση εργασίας υπάρχει ρητός όρος συμψηφισμού με οικειοθελείς παροχές που καταβάλλονται ήδη από την επιχείρηση.
Η τρίτη κατηγορία δικαιούχων αφορά παλαιότερους εργαζομένους, οι οποίοι διέθεταν αναγνωρισμένη προϋπηρεσία πριν από τις 14 Φεβρουαρίου 2012, ημερομηνία κατά την οποία επιβλήθηκε το μνημονιακό πάγωμα των μισθολογικών ωριμάνσεων. Για τους συγκεκριμένους μισθωτούς ο χρόνος εργασίας που διανύθηκε πριν από τον Φεβρουάριο του 2012 προστίθεται στον νέο χρόνο απασχόλησης που ξεκίνησε να μετρά από την αρχή του 2024. Με αυτόν τον τρόπο όσοι χρωστούσαν λίγους μήνες ή ένα ή δύο έτη για να συμπληρώσουν την επόμενη τριετία τους μπορούν να την κατοχυρώσουν νωρίτερα ή μέσα στο 2027, εξασφαλίζοντας την αντίστοιχη ποσοστιαία προσαύξηση ανάλογα με το κλιμάκιο στο οποίο βρίσκονται και τον συνολικό αριθμό των τριετιών που έχουν συμπληρώσει.

Τα σχεδόν 12 έτη που δεν παράγουν προϋπηρεσία
Ωστόσο, το θεσμικό πλαίσιο διατηρεί αυστηρούς κανόνες αναφορικά με το παρελθόν, καθώς το χρονικό διάστημα από τις 14 Φεβρουαρίου 2012 έως και τις 31 ∆εκεμβρίου 2023 παραμένει οριστικά μη αναγνωρίσιμο. Τα σχεδόν 12 αυτά έτη δεν παράγουν κανένα δικαίωμα προϋπηρεσίας και δεν προσμετρώνται σε καμία περίπτωση για τη θεμελίωση τριετιών, γεγονός που αποτελεί πάγιο και αδιαπραγμάτευτο χαρακτηριστικό της νομοθετικής ρύθμισης.
Παράλληλα, η νομοθεσία προβλέπει μια ειδική ρήτρα ασφαλείας για την προστασία της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων σε περίπτωση σοβαρής οικονομικής ύφεσης. Σύμφωνα με αυτή τη διάταξη, η χορήγηση των νέων τριετιών είναι απολύτως διασφαλισμένη και μπορεί να ανασταλεί εκ νέου μόνο εάν το επίσημο ποσοστό ανεργίας στη χώρα ξεπεράσει το 10% για τέσσερα συνεχόμενα τρίμηνα, ενδεχόμενο που θεωρείται απομακρυσμένο με βάση τα τρέχοντα μακροοικονομικά δεδομένα της ελληνικής οικονομίας.
