Ο Βενιζέλος και ο μονόδρομος του Τσίπρα για υπογραφή της συμφωνίας
Ακουσα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη συνέντευξη που έδωσε την Τετάρτη, στον Νίκο Χατζηνικολάου, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, στον οποίο έχω ασκήσει κατά καιρούς σκληρή κριτική από αυτήν εδώ τη θέση για χειρισμούς του κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της χώρας από τον Γιώργο Παπανδρέου. Σήμερα, όμως, σκοπεύω να πρωτοτυπήσω και να τον επικαλεστώ.
Συνιστώ δε σε όσους τον «χάσατε» να τον αναζητήσετε στο διαδίκτυο, έστω και αν το άκουσμα του επιθέτου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ σάς δημιουργεί δυσάρεστους συνειρμούς. Ο λόγος είναι απλός: Η προσεκτική ακρόαση της επιχειρηματολογίας του τέως αντιπροέδρου της κυβέρνησης Σαμαρά αποκαλύπτει ξεκάθαρα γιατί είναι μονόδρομος για τον Τσίπρα η υπογραφή της επώδυνης συμφωνίας με τους δανειστές. Θέλει – δεν θέλει! Σαμαράς και Βενιζέλος, βλέπετε, έγραψαν την ιστορία που οδήγησε στην άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, με τρόπο που, αν -βάσκανος μοίρα- χρεοκοπήσει η χώρα, το βάρος της ευθύνης θα βαρύνει αποκλειστικά τον νυν πρωθυπουργό και κανέναν άλλον. Και αυτό είναι, νομίζω, το τελευταίο που θα ήθελε ο Τσίπρας.
Τι θα μπορέσει να απαντήσει στο επιχείρημα Βενιζέλου ότι τίναξε στον αέρα την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με τις κατηγορίες περί χρηματισμού; Τι θα απαντήσει στο ερώτημα γιατί δεν ψήφισε τον αντιπρόεδρο της Ν.Δ. Σταύρο Δήμα ως «κομματική επιλογή», ενώ φλέρταρε μέχρι τέλους με την ψήφιση του έτερου αντιπροέδρου του κόμματος Δημήτρη Αβραμόπουλου; Τι θα απαντήσει στο επιχείρημα ότι, ναι, θα συνεχιζόταν ένα λάιτ Μνημόνιο, αλλά είχαμε σχεδόν συμφωνήσει με τους δανειστές να φτιάξουμε έναν κουμπαρά με τα 11 δισ. ευρώ του ΤΧΣ και τα 16 δισ. του ΔΝΤ, που θα λειτουργούσε ως προληπτική πιστωτική γραμμή, προκειμένου να βγούμε στις αγορές; Τι θα απαντούσε στην επισήμανση ότι ο Σαμαράς τού έδινε ημερομηνία εκλογών, προκειμένου να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας και να μη διαλυθεί το κλίμα της σταθερότητας;
Η απάντηση είναι ότι, σε περίπτωση χρεοκοπίας εξαιτίας των εκλογών που προκάλεσε και της κυβερνητικής αστάθειας που προέκυψε, ο Τσίπρας δεν θα είχε μισή δικαιολογία να πει. Η Ιστορία έχει γραφτεί από τους πολιτικούς αντιπάλους του κατά τρόπο που να είναι εναντίον του, ασχέτως του τι πραγματικά έχει συμβεί στο παρασκήνιο. Ακόμη και το ναυάγιο της υποψηφιότητας Κουβέλη, ο οποίος για εντελώς ανεξήγητους λόγους δεν θέλησε να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, παρά το γεγονός ότι αρχικά συμφώνησε, εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων θα στραφεί, αν ποτέ γραφτεί η ιστορία ολόκληρη, σε όλες τις διαστάσεις της. Δεν έχει, λοιπόν, πολλά περιθώρια ο Τσίπρας για να μη συμφωνήσει σε νέο Μνημόνιο. Οι εξελίξεις φέρουν το αποτύπωμά του.
Μανώλης Κοττάκης
