Τελικώς, αυτοί οι πάσης μορφής προοδευτικάντζες και αναθεωρητές της συμφοράς, αν μη τι άλλο, μας έκαναν και διαβάσαμε ιστορία και ξεστραβωθήκαμε. Ας είναι καλά οι άνθρωποι.
Εν αρχή λοιπόν ην ο συνωστισμός. Βγήκε τότε η κ. Μαρία Ρεπούση και μας είπε ότι τον Σεπτέμβριο του 1922, δεν έγινε σφαγή στην Σμύρνη, αλλά επειδή οι Τούρκοι ήταν πολύ πίσω από πλευρά οργανώσεως των τουριστικών θεμάτων, δεν έλαβαν υπόψη τους ότι έληγε η θερινή περίοδος και τα έκαναν μαντάρα με τις κρατήσεις εισιτηρίων με αποτέλεσμα, ο προοριζόμενοι για Χαβάη και Μαλβίδες Έλληνες της Μικράς Ασίας, να συνωστισθούν ολίγον τι στην προκυμαία της Σμύρνης. Μας ήλθε τουβλιά! Τρέξαμε διαβάσαμε, ξεστραβωθήκαμε και μάθαμε ότι ναι μεν υπήρξε συνωστισμός, ο οποίος όμως έγινε συνοδεία χατζάρας και χασαπομαχαίρας σε σι ελάσσονα.
Ακολούθησε η Επανάσταση του 1821. Ο προοδευτικός Σκάϊ, μαζί με άλλους προοδευτικούς (εντελώς συμπτωματικό ότι μετά εστεγάσθησαν στον ΣΥΡΙΖΑ), προσπάθησε να μας πείσει ότι το Ελληνικό Έθνος, δημιουργήθηκε ακριβώς το 1821 και ότι θα έπρεπε εμείς οι αγνώμονες, να χρωστάμε χάρη στους Τούρκους που για 400 χρόνια μας έφτιαχναν δρόμους και νοσοκομεία. Δεν μας εξήγησαν όμως, πώς αφού τα πράγματα ήταν τόσο ρόδινα, οι επαναστάσεις των Ελλήνων άρχισαν από το 1463. Παρόλα αυτά ξανατρέξαμε, διαβάσαμε Παπαρηγόπουλους, Φωτάκους, Κολοκοτρώνηδες και σιγουρευτήκαμε, ότι καλά τα ξέραμε μέχρι τώρα, απλώς οι ΣΚΑΪδες έχουν κάποιο προβληματάκι με την ιστορία.
Ακολουθεί ο πολύς σ. Φίλης. «Ρε ποια Γενοκτονία κατά των Ποντίων από τους Τούρκους; Μια εθνοκαθαρσούλα ήτανε» μας είπε και μας τάβλιασε. Και οι 350.000 σφαγιασθέντες ρε μεγάλε; Αυτοί ας πρόσεχαν. Άντε πάλι να κατεβάζουμε την ιστορία του Φωτιάδη (3 τόμοι παρακαλώ) για να ανοίξουμε τα γκαβά μας. Και εμείς μεν τα ανοίξαμε (τα ξαναανοίξαμε δηλαδή), δεν είμαι όμως και πολύ βέβαιος για τον σ. Φίλη
Μετά έρχεται η κ. Σία (απολύομαι ψαρούκλες τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες). Θα ξαναγράψουμε την ιστορία χωρία Εθνόμετρο. Εδώ δεν βρήκαμε κάτι να διαβάσουμε, διότι η ιστορική επιστήμη δεν μπορεί να καλύψει όλες τις περιπτώσεις, μερικές από τις οποίες ανάγονται στα ενδιαφέροντα άλλων επιστημών.
Τελευταίος μας προέκυψε ο κ. Μπαλτάς, ο οποίος δήλωσε, ότι δεν θα είχε αντίρρηση να γίνει η Ροτόντα της Θεσσαλονίκης τζαμί και ότι ο ίδιος ποτέ δεν υπέγραψε για να τοποθετηθεί σταυρός στον Ναό.
Νέο ψάξιμο, νέο σκαρφάλωμα στη βιβλιοθήκη και βουτιά στη «χουντική» (είπαμε λίγη «χούντα» πάντα κάνει καλό) εγκυκλοπαίδεια του Ηλίου, όπου διαβάζουμε: «Ναός Αγίου Γεωργίου. Το αρχαιότερο χριστιανικό μνημείο της Θεσσαλονίκης, μετά την Αψίδα του Γαλερίου (Καμάρα), χρονολογούμενο περί τα τέλη του 4ου με αρχές του 5ου Αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με τον Άγγλο ερευνητή Γουλιέλμο Λέϊκ, ο οποίος την επισκέφθηκε τον 19ο Αιώνα, οι κάτοικοι αποκαλούσαν την εκκλησία αυτή Εσκί μετρόπολι, δηλαδή παλιά Μητρόπολη, πράγμα που ενισχύει την άποψη ότι ο Ναός υπήρξε Μητρόπολη της πόλεως κατά τους Βυζαντινούς χρόνους. Αργότερα σύμφωνα με τουρκική επιγραφή του 999, ο Ναός μετετράπη από τον Τούρκο Χορτάτς Σουλεϊμάν σε Μωαμεθανικό και έγινε το γνωστό τζαμί του Χορτάτς Σουλεϊμάν εφέντη. Το 1912, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ο Ναός έγινε και πάλι Χριστιανικός και αφιερώθηκε στον Άγιο Γεώργιο».
Αυτά γράφει ο ΗΛΙΟΣ.
Ομολογώ ότι με προβλημάτισαν. Κάθισα λοιπόν και σκέφτηκα ότι ο κ. Μπαλτάς δεν έχει και πολύ άδικο. Έχουμε και λέμε.
– 5ος Αιώνας μ.Χ., η Ροτόντα χριστιανικός ναός.
– 999 Τζαμί
– 1912 Χριστιανικός
– 2016 Τζαμί.
Τι δεν καταλαβαίνετε; Ο ναός γίνεται Χριστιανικός, όταν το έχουν Έλληνες και τζαμί, τις υπόλοιπες. Και επειδή τα πράγματα εναλλάσσονται από Χριστιανικό Ναό σε Τζαμί, τώρα είναι σειρά να γίνει τζαμί. Συμφωνεί άλλωστε και ο Μπουτάρης.
Άφεριμ
Χρ. Μπολώσης
