Τη Δευτέρα, όπως και κάθε 7η Μαρτίου από το 1948 και μετά, ξημερώνει μια ευτυχισμένη ημέρα για την πατρίδα μας, καθώς γιορτάζουμε την επέτειο της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα. Με αυτή την αφορμή, θα ήθελα να θυμηθούμε 12 λόγους αγάπης για αυτό το πιο νέο κομμάτι του νεότερου κράτους μας:
– Τον ήρωα Αλέξανδρο Διάκο από την Τσούκα της Χάλκης, που έγινε στην Τσούκα της Ηπείρου ο πρώτος πεσών Ελληνας αξιωματικός στο έπος του ’40.
– Τους Βενετοκλήδες και τους Καζούλληδες, εθνικούς ευεργέτες και οραματιστές, καθώς όποια περιουσία έκαναν στην Αίγυπτο την αφιέρωσαν στην εκπαίδευση της ροδίτικης νεολαίας, βοηθώντας την με τα σχολεία τους να διατηρήσει άσβεστη τη φλόγα του Ελληνισμού.
– Τον άγνωστο παπά και τον δάσκαλο της Δωδεκανήσου για την αυταπάρνησή τους, μαζί τους και τα δεκάδες θύματα του ιταλικού φασισμού που οδηγήθηκαν σε φυσική εξόντωση στο πλαίσιο του πιο βάρβαρου προγράμματος που εκτελέστηκε ποτέ, με στόχο την αλλοίωση μέχρις εξαφανίσεως της εθνικής ταυτότητας των νησιών.
– Την Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και Ευαγγελιστού στην Πάτμο. Η Αποκάλυψη.
– Την παλιά πόλη της Ρόδου. Μη στερήσετε από τον εαυτό σας την απόλαυση να την περπατήσετε όσοι δεν το έχετε κάνει.
– Το Ασκληπιείο της Κω, εκεί όπου ο Ιπποκράτης έθεσε τις βάσεις της ιατρικής επιστήμης.
– Και όταν σας κουράσουν οι ιστορικές περιηγήσεις, δροσιστείτε στις μοναδικές παραλίες της. Δίχως να αδικώ καμία, ας μου επιτραπεί να σας προτείνω να αναζητήσετε το Μαράθι, τους Αρκιούς, το Αγαθονήσι.
– Για να θυμηθείτε τη γεύση του ψαρομεζέ, περάστε από την ιχθυόσκαλα της Καλύμνου, όπου θα ανακαλύψετε τι θα πει… «ντάρλα ντιρλανταντά»! Αφήστε δε που τέτοιο χαρούμενο παιδομάνι θα έχετε να δείτε από το «Ξυπόλητο τάγμα»!
– Τους αείμνηστους Στέλιο Κωτιάδη, τον πρώτο Δωδεκανήσιο υπουργό με την ΕΡΕ, και Γιάννη Ζίγδη, της Ενώσεως Κέντρου, γιατί οι πολιτικές διαφορές τους δεν τους εμπόδισαν να συνεργαστούν για την ευημερία του τόπου τους και να συμβάλουν καθοριστικά στο οικονομικό θαύμα της περιοχής.
– Την αρμονική συνύπαρξη και τις γνήσιες φιλίες ανάμεσα σε Ελληνες (χριστιανούς, μουσουλμάνους και Εβραίους) επί αιώνες, που μπορεί να μας δείξει και να μας διδάξει πολλά.
– Τη συμβολή των Δωδεκανησίων στη ζωή της Ομογένειας, ειδικά στην Αυστραλία και στις ΗΠΑ.
– Και μιας και ο λόγος, την προσφορά της τελευταίας στον αθλητισμό μας, με πρώτο και καλύτερο τον Νίκο Γκάλη «Γεωργαλή» (!) με καταγωγή από τον Αγιο Ισίδωρο της Ρόδου, άξιο συνεχιστή μιας τεράστιας παράδοσης ολυμπιονικών, που αναβιώνει από την 25η Μαρτίου 1905 ένα από τα αρχαιότερα σωματεία της πατρίδας μας, ο Παρροδιακός Αθλητικός Ομιλος «Ο Διαγόρας».
Γιατί, όπως ανέφερε στο διάγγελμά του ο τότε βασιλεύς Παύλος: «Η Δωδεκάνησος υπήρξεν εις των λαμπροτέρων αστέρων εις τον ουρανόν του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Υπήρξεν πάντοτε ένδοξον προπύργιον των αγώνων της φυλής και μήτηρ υπερηφάνων και ανδρείων τέκνων. Υπήρξε πάντοτε πηγή ακτινοβολίας ελληνικού πνεύματος. Η Δωδεκάνησος δεν είναι μόνον ελληνική, είναι Ελλάς».
Γιώργος Κ. Στράτος
