Χέρι χέρι νεο- φιλελευθερισμός και διαπλοκή οδήγησαν τη χώρα στην παρακμή
Η Ελλάδα του 2016 είναι μια χώρα παρηκμασμένη οικονομικά, κοινωνικά, ιδεολογικά. Τα σημάδια του άκρατου νεοφιλελευθερισμού όχι απλά είναι έντονα, αλλά καταδεικνύουν και την καρκινική δύναμη με την οποία διαλύει κάθε υγιές κύτταρο της κοινωνίας. Η αλληλεξάρτηση νεοφιλελευθερισμού και διαπλοκής (εγχώρια και διεθνής) είναι τόσο βεβαιωμένη, που δεν χωρά πια καμία αμφιβολία ότι αυτό που συντελέστηκε στη χώρα μας είναι η κατάληξη ενός καλά οργανωμένου σχεδίου και όχι μια κακή πολιτική-κυβερνητική συγκυρία.
Το δημόσιο χρέος προσαρμόσθηκε (παραποιήθηκε) σε όρια που συνιστούν οικονομική κρίση και αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για την κατάρρευση. Το σκάνδαλο της ΕΛ.ΣΤΑΤ. (με προτροπή από τη Eurostat και το ΔΝΤ) συγκαλύφθηκε από όλες τις κυβερνήσεις, οι οποίες δεν σεβάστηκαν ούτε τις γνωμοδοτήσεις της Δικαιοσύνης.
Η είσοδος του ΔΝΤ, ο αποκλεισμός από τις αγορές, τα νέα δάνεια, εξασφάλισαν την οικονομική παρακμή. Από το σύνολο των νέων δανείων που υπέγραψε η Ελλάδα, μόνο το 5% (9,7 δισ. ευρώ) κατέληξε στα ταμεία του κράτους. Τα υπόλοιπα 210,3 δισ. ευρώ χρησιμοποιήθηκαν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες. Με τα Μνημόνια καταργήθηκε κάθε έννοια κοινωνικού κράτους και αποκλείστηκε εύκολα οποιαδήποτε μορφή αντίδρασης. Οι δανειστές μπορούν πλέον να επιβάλλουν κυβερνήσεις και πολιτικές που οδηγούν στην καρτελοποίηση των αγορών και την εγκαθίδρυση ιδιωτικών μονοπωλίων.
Το τελευταίο στάδιο επικράτησης του άκρατου νεοφιλελευθερισμού και των εκφραστών του ήταν ο παραμερισμός κάθε ιδεολογικού ρεύματος που θα οδηγούσε τον λαό σε σωτήριες αντιδράσεις και θα επιτάχυνε τις διαδικασίες εθνικής λύτρωσης. Τέτοιο ιδεολογικό κίνημα είναι ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός. Τα πολλαπλά χτυπήματα που δέχθηκε -και εξακολουθεί να δέχεται- απηχούν στον μεγάλο στόχο των οικονομικών νταβατζήδων, που δεν είναι άλλος από την παντελή και οριστική διαγραφή του από τη συνείδηση των πολιτών. Γι’ αυτό και στήριξαν με όλες τους τις δυνάμεις όλα τα μνημονιακά κόμματα. Τους έδωσαν τη μορφή πελατειακών δικτύων και μετέτρεψαν κάθε κυβέρνηση σε έναν μηχανισμό εξουσίας, που δεν έχει άλλον λόγο ύπαρξης παρά μόνο την προώθηση των οικονομικών συμφερόντων τους.
Στην πράξη, η επίκληση της οικονομικής κρίσης και η αναγκαιότητα μεταρρυθμίσεων προστάτευσαν και εξακολουθούν να προστατεύουν τους οικονομικούς νταβατζήδες που είναι αλυσοδεμένοι με την κρατική εξουσία και προστατεύονται προκλητικά από αυτή.
Η Νέα Δημοκρατία ανακάλυψε ξαφνικά το δράμα της ελληνικής κοινωνίας και το κατήγγειλε από το βήμα της Βουλής. Οταν ως κυβέρνηση και με δικό της νομοσχέδιο χάριζε εκατομμύρια σε πετρελαϊκές εταιρίες, ενώ παράλληλα έκοβε 150.000.000 ευρώ από το ΕΚΑΣ και έστελνε στην ανεργία εκατοντάδες εργαζομένους, η ελληνική κοινωνία ευημερούσε;
Οταν η κυβέρνηση Σαμαρά επέβαλε τις συντηρητικές αξίες του πατερναλισμού (η κυβέρνηση γίνεται κηδεμόνας του ανήλικου λαού, άρα αποφασίζει να τον σώσει για το καλό του, το οποίο το γνωρίζει καλύτερα από τον ίδιο), πέτυχε τον σκοπό της;
Επειδή η χώρα τελεί υπό οικονομική κατοχή, οι Ελληνες έχουν τρεις δρόμους να διαλέξουν. Ο πρώτος είναι ιδεολογικός. Επιστροφή στις αξίες του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού. Δικαιοσύνη στην οικονομία, φορολόγηση ανάλογη των εισοδημάτων των πολιτών, ίση κατανομή βαρών, αξιοποίηση του εργατικού δυναμικού και προπαντός κίνητρα για δημιουργία και οικονομική εξέλιξη κάθε ανθρώπου που εργάζεται (δικαίωση της εργασίας).
Ο δεύτερος είναι αυτός της μετανάστευσης. Εγκαταλείπουμε τη μάχη και αναζητάμε καλύτερη τύχη και ζωή μακριά από τον τόπο μας.
Ο τρίτος δρόμος είναι αυτός της συγκατάθεσης. Σκύβουμε το κεφάλι, καταπίνουμε ό,τι μας σερβίρουν, φοράμε το κοστούμι του ραγιαδισμού και πληρώνουμε φόρο υποτελείας εμείς και τα παιδιά μας.
Η Ιστορία θα κρίνει όχι μόνο αυτούς που μας κυβερνούν και παρέδωσαν τη χώρα, αλλά και αυτόν που παραδόθηκε άνευ όρων, τον ελληνικό λαό…
ΥΓ.: Η επίθεση που δέχθηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος όταν δήλωσε ότι «η οικονομία πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το αντίστροφο» έχει φυσικά νεοφιλελεύθερη εξήγηση. Φόβος και αποστροφή για τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό.
ΥΓ. 1: Οι καραμανλικές κυβερνήσεις της Ν.Δ. έπεσαν έπειτα από πόλεμο με τη διαπλοκή και αυτό επειδή είχαν τρία χαρακτηριστικά που ενοχλούσαν: Υγιή πατριωτισμό (χωρίς επιθετικό εθνικισμό), πολιτικές δίκαιης φιλελεύθερης οικονομίας, που επιβράβευε την ατομική δημιουργία, και αταλάντευτη ροπή προς το κοινωνικό κράτος.
Θύμιος Λυμπερόπουλος
* Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ταξί.
