Η αχρείαστη αγωνία της Ελλάδας για το Brexit
Αντιλαμβάνομαι πλήρως την αγωνία των Γερμαναράδων μην τυχόν γίνει καμιά στραβή και φύγει η Βρετανία από το μαντρί, που με τόση επιμέλεια έχουν φτιάξει τα τελευταία χρόνια.
Ολα βέβαια δείχνουν ότι έπειτα από μήνες επαγγελματικής… πλύσης εγκεφάλου και τις τραγικές συμπτώσεις που επακολούθησαν αυτό δεν θα συμβεί. Αλλά με τους Βρετανούς ποτέ δεν μπορείς να βάλεις στοίχημα. Εχουν μια ιδιότυπη αντίληψη περί εθνικής κυριαρχίας, την οποία δεν ξεπουλάνε στην πρώτη ανάποδη, και ένα περήφανο πατριωτικό φρόνημα, που δύσκολα κάμπτεται από εκστρατείες τρόμου.
Η Βρετανία άλλωστε ουδέποτε «μάσησε» ενώπιον του βάρβαρου γερμανικού ηγεμονισμού. Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις που δεν μπόρεσαν να ορθώσουν ανάστημα, όπως η Γαλλία, υπήρξε πάντα το μοναδικό σταθερό ανάχωμα στις επεκτατικές διαθέσεις του Βερολίνου.
Γι’ αυτό και η σημερινή γερμανική ηγεσία κόπτεται να κρατήσει τους ακηδεμόνευτους Βρετανούς μέσα σε μια οικονομική ένωση που έχει φτιάξει στα μέτρα της. Δεν υπάρχει λόγος να κοροϊδευόμαστε: Η σημερινή Ενωμένη Ευρώπη είναι μια γερμανοκρατούμενη Ευρώπη, που διοικείται από ένα γραφειοκρατικό τέρας οι επικεφαλής του οποίου είτε είναι Γερμανοί είτε αναφέρονται ευθέως στο Βερολίνο.
Την αγωνία της Μέρκελ και του Σόιμπλε λοιπόν την καταλαβαίνω κι ας κάνουν τώρα, εκ του ασφαλούς, ότι σφυρίζουν αδιάφορα. Ενδεχόμενη αποχώρηση της Βρετανίας από το «κλαμπ» απειλεί να ξηλώσει ολάκερο το πουλόβερ και να δημιουργήσει άλλους πόλους οικονομικής συγκέντρωσης, αν η στερλίνα αντέξει τον αδυσώπητο πόλεμο του ευρώ.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω στ’ αλήθεια είναι η αγωνία μερικών δικών μας, που ανησυχούν για το Brexit περισσότερο κι από τους Γερμανούς. Γιατί μια βρετανική έξοδος θα συμπαρασύρει -υποτίθεται- και την Ελλάδα.
Εκτιμώ ότι μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα θα είχε για τη χώρα μας ένα «όχι» στο δημοψήφισμα. Σοκαρισμένοι οι Γερμανοί από τη βρετανική… απόδραση θα επιχειρούσαν παντοιοτρόπως να κρατήσουν αρραγές το υπόλοιπο οικοδόμημα. Και στην προσπάθεια αυτή θα έκαναν τα στραβά μάτια στην περίπτωση της Ελλάδας, χαλαρώνοντας τα… σουρεαλιστικά δημοσιονομικά προαπαιτούμενα και προχωρώντας πιθανότατα σε ουσιαστικά βήματα ελάφρυνσης του χρέους.
Για την πατρίδα μας επομένως θα βόλευε ένα ηχηρό ράπισμα στον αυταρχικό ηγεμονισμό του Βερολίνου και στις καταστροφικές αντιλήψεις περί αέναης λιτότητας του ευρωπαϊκού Νότου, που εξυπηρετούν αποκλειστικά και μόνο την τσέπη του Γερμανού φορολογουμένου. Yπό μία (περισσότερο μακιαβελική) ανάλυση των πραγμάτων θα έπρεπε από μέσα μας να ευχόμαστε ένα Brexit…
Γιώργος Χαρβαλιάς
