Θα «ακουστώ» εκτός κλίματος σήμερα, το ξέρω, μπορεί και να μη με αναγνωρίσετε εξαιτίας των… γαλλικών -συγγνώμη-, αλλά πρέπει να το κάνω.
Εχω ευθύνη να το κάνω. Δεν είναι δυνατόν να γίνεται ο κακός χαμός κατά μήκος των συνόρων μας, βορείων, νοτίων, ανατολικών, και την ίδια ώρα στο εσωτερικό της χώρας να μαίνεται ο μαφιόζικος πόλεμος συμμοριών – κυβέρνησης με τελικό διακύβευμα ποιος κρατά τα κλειδιά της χώρας. Δεν γί-νε-ται! Διότι, αν αυτό συνεχιστεί, με τα μυαλά που κουβαλάμε, κάποιος άλλος στο τέλος θα κρατά τα κλειδιά της χώρας και αυτός δεν θα είναι ούτε η κυβέρνηση ούτε η αντιπολίτευση ούτε οι καναλάρχες.
Αν δεν το συνειδητοποιούμε, ας γίνει σαφές. Οι Γερμανοί, έξαλλοι επειδή η φτωχή Ελλάδα τόλμησε να κάνει τη Σύνοδο του Νότου (το θεωρούν «προδοσία»), μας ανοίγουν θέματα παντού: Με την Τουρκία άνοιξαν θέμα αναθεώρησης της Λωζάννης, η διορθωτική δήλωση που έκαναν ήταν ότι «η Συνθήκη… εξακολουθεί να ισχύει». Σωθήκαμε!
Με την Αλβανία έβαλαν τον Αυστριακό ιπποκόμο τους επίτροπο Χαν να ανοίξει «Τσάμικο» την ώρα που βρισκόταν στα Τίρανα ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών. Με τα Σκόπια θέλουν εμπλοκή στο θέμα της ονομασίας, ετοιμάζουν ειδικό απεσταλμένο.
Με το χρέος δεν θέλουν να ακούσουν – βάζουν Βαυαρούς βουλευτές να θέτουν ζήτημα παγώματος της βοήθειας. Βεβαίως, δεν τις τρώμε μόνο εμείς. Τα έχουν με τους Γάλλους, που ήταν στη Σύνοδο -δεν τους θεωρούν ισότιμους πλέον-, με τους Ιταλούς, ενώ έχουν για δούρειο ίππο τους Ισπανούς. Κοινώς, το δοκιμαζόμενο Βερολίνο αναζητεί σε προεκλογική χρονιά συμμάχους (Τουρκία) για να κρατήσει τους πρόσφυγες μακριά και αποδιοπομπαίους τράγους (Ελλάδα) για να τους θυσιάσει μπροστά στις κάλπες.
Νοτίως έχουμε επίσης προβλήματα. Οι Αμερικανοί, γεμάτοι τύψεις επειδή μετείχαν στο πραξικόπημα κατά Ερντογάν, πιέζουν για την ανανέωση της παραμονής του Αττίλα στη Μεγαλόνησο (αλλιώς… διχοτόμηση). Με άλλα λόγια, δημιουργούνται συνθήκες τέλειας εθνικής ήττας, από τα Τίρανα μέχρι τα Σκόπια και από την Αλεξανδρούπολη μέχρι τη Λευκωσία. Κι όμως, εδώ, στην Αθήνα, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, μιντιάρχες, αντί να κοιτούν τον συννεφιασμένο ορίζοντα, επιδίδονται σε έναν ανελέητο καβγά, τον οποίο μεταφέρουν παντού: στην Βουλή, στις τράπεζες, στα γήπεδα, στα παράθυρα, στα δικαστήρια. Τελευταίο σύμπτωμα, το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Μέχρι και την παραμονή της διάσκεψης για τη συνταγματικότητα του νόμου Παππά στήνονταν εικονικές δίκες (προσομοιώσεις) σε εκδηλώσεις συλλόγων με συμμετοχή πρώην πολιτικών αρχηγών, πρώην συμβούλων Επικρατείας, καθηγητών, προκειμένου να επηρεαστεί το φρόνημα των δικαστών.
Μέχρι την παραμονή ο πρόεδρος του δικαστηρίου δεχόταν επιθέσεις από «ντόπερμαν», απειλές από γραμματείς κομμάτων ότι η απόφαση κρίνει τον χρόνο των εκλογών, διαταγές από πρωθυπουργούς. Ερώτηση προς όλους: Είστε με τα καλά σας; Την ώρα που τις τρώμε παντού πιέζετε τους δικαστές να απαντήσουν σε τι; Σε νομικό ζήτημα ή σε πολιτικό; Διότι με το πρωτοφανές bullying που κάνετε όλα τα συστήματα, το ζήτημα δεν είναι πλέον νομικό αλλά πολιτικό: Τίνος θα περάσει! Ποιος κάνει κουμάντο στη χώρα; Η κυβέρνηση ή οι μιντιάρχες.
Αυτό βάζετε τους δικαστές να απαντήσουν! Και πότε; Τη στιγμή που ξεσπά εθνική καταιγίδα.
Λυπάμαι, αλλά, όπως τα καταφέρατε κυβέρνηση, αντιπολίτευση, μιντιάρχες, οι πάντες, «πολιτική» πρέπει να είναι και η απόφαση του ΣτΕ. Γιατί, όπως πάτε, εγωιστές της συμφοράς, το ποιος κάνει τελικά κουμάντο στη χώρα δεν θα το αποφασίσουν δικαστές, αλλά εξωτερικοί εχθροί. Aν τυχόν χαθεί έδαφος ή όνομα, όμως, τραβάτε να κρυφτείτε. Ολοι.
Από τον
Μανώλη Κοττάκη
