Η διαφορά ανάμεσα στον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό και στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό, που εκφράστηκε από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση Σαμαρά και που χαρακτηρίζει σήμερα τον Κ. Μητσοτάκη, είναι πώς αντιλαμβάνονται τις ανθρώπινες αξίες.Στον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό η οικονομία υπηρετεί τον άνθρωπο. Στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό ο άνθρωπος είναι συμπλήρωμα των αριθμών και υπηρέτης της οικονομίας.
Η σημερινή κυβέρνηση γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, επειδή δίνει προτεραιότητα στον άνθρωπο -όπως έκαναν ο Κ. Καραμανλής ως πρωθυπουργός και ο Πρ. Παυλόπουλος ως υπουργός πριν και ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας σήμερα- και όχι στα κέρδη των πολυεθνικών, πολεμάται ασύστολα από την αντιπολίτευση και τα μεγάλα επιχειρηματικά σχήματα. Και, αν η κυβέρνηση αναγκάζεται με πόνο να παίρνει μέτρα λιτότητας, υπό το βάρος του εκβιασμού που υφίσταται για να ολοκληρωθούν συμφωνίες (που προβλέπονται από τα πρώτα Μνημόνια που υπέγραψαν οι κυβερνήσεις Παπανδρέου – Σαμαρά) με τους δανειστές, για τη νεοφιλελεύθερη παρέα αυτά τα μέτρα είναι το βασικό της πολιτικό πρόγραμμα. Ξέρουν πολύ καλά να χρησιμοποιούν λέξεις όπως «κινητικότητα» ή «δεξιότητες» για να καλλιεργήσουν ελπίδες στους νέους. Ομως, οι νέοι φεύγουν στο εξωτερικό, οι μεσήλικοι βγαίνουν στην ανεργία και από εκεί καταλήγουν… στα νεκροταφεία. Εμαθαν να βαφτίζουν μεταρρύθμιση τη στήριξη των… πολυεθνικών φίλων τους και να απορρίπτουν το κοινωνικό κράτος ως προϊόν λαϊκισμού.
Σε ό,τι αφορά τον κλάδο των ταξί, ο ληστρικός ανταγωνισμός από την Uber και τα ενοικιαζόμενα με οδηγό με τα οποία συνεργάζεται «νομιμοποιήθηκε» από τον Κωστή Χατζηδάκη και την Ολγα Κεφαλογιάννη, όταν διετέλεσαν υπουργοί Ανάπτυξης και Τουρισμού, αντίστοιχα. Για όσους έχουν κοντή μνήμη, να θυμίσω ότι ο κλάδος μας ενημερώθηκε για τις προθέσεις τους δύο μέρες πριν από την ψήφιση αυτών των διατάξεων, που συμπεριλήφθηκαν (χωρίς αυτό να ήταν απαίτηση των δανειστών) στο Μνημόνιο το οποίο υπέγραψε η κυβέρνηση Σαμαρά. Μάταια προσπάθησε ο Μιχάλης Παπαδόπουλος να φτιάξει εφαρμοστικούς νόμους για να αποτρέψει τη ληστρική υποκλοπή έργου.
Με πολύ απλά λόγια, σκόπιμα σχεδίασαν όσα σχεδίασαν και, επίσης, σκόπιμα μας αιφνιδίασαν για να μην προλάβουμε να αντιδράσουμε. Λίγους μήνες αργότερα η Uber ανακοίνωσε την είσοδό της στην ελληνική αγορά και, επειδή άλλα οχήματα για να συνεργαστεί δεν υπήρχαν, χρησιμοποίησε (τι σύμπτωση!!!) αυτά που νομιμοποιήθηκαν από τα «νομοθετικά δώρα» Χατζηδάκη. Γι’ αυτό δεν μας έκαναν καμιά εντύπωση ούτε οι δηλώσεις Μητσοτάκη – Μπακογιάννη υπέρ της Uber ούτε η ξενάγηση των στελεχών της αμερικανικής πολυεθνικής στα γραφεία της Ν.Δ. από τον Κυρανάκη, ούτε φυσικά η επερώτηση της Καϊλή στην Κομισιόν για το αν σκοπεύει να εκδώσει κοινοτική οδηγία για την Uber.
Απέναντι σε αυτή την «αβανταδόρικη» για την Uber πολιτική, τα στελέχη της σημερινής κυβέρνησης στο σύνολό τους, αλλά κυρίως η ηγεσία του υπ. Μεταφορών, Χρήστος Σπίρτζης και Νίκος Μαυραγάνης, έκαναν μια τιτάνια προσπάθεια -εδώ και δύο χρόνια- να αποκαταστήσουν τις αδικίες που υπέστη ο κλάδος των ταξί και να επιβάλουν νομιμότητα και δικαιοσύνη στις επιβατικές μεταφορές. Συμφωνήσαμε σε ένα σχέδιο νόμου (θα ακολουθήσει κι άλλο από το υπ. Τουρισμού) που βάζει τέλος στην ασυδοσία των πολυεθνικών και των νταβατζήδων της τουριστικής βιομηχανίας. Είναι αλήθεια ότι αυτός ο νόμος είναι φιλί ζωής για τον κλάδο των αυτοκινητιστών ταξί και περιμένουμε πολλούς μήνες να πάρει τον δρόμο για τη Βουλή και να ψηφιστεί. Και θα είχε τελειώσει, αν οι πιέσεις (αξιολόγηση, εισαγωγείς αυτοκινήτων, τουριστικοί παράγοντες) που ασκήθηκαν προς το υπουργείο δεν ήταν τόσες πολλές και μεγάλες.
Αυτό που κατάφεραν οι γνωστοί άγνωστοι υπερασπιστές των πολυεθνικών ήταν απλώς να καθυστερήσουν τη διαδικασία. Οπως ανακοινώθηκε, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο θα πάει στη Βουλή τον Σεπτέμβριο. Και εκεί θα πέσουν οι μάσκες. Εκεί θα δούμε ποιοι αγωνίζονται και νομοθετούν για το καλό της κοινωνίας και ποιοι πεισματικά παραμένουν υποστηρικτές της διαπλοκής, αδιαφορώντας και για το ευρωπαϊκό δίκαιο σε ό,τι αφορά τις επιβατικές μεταφορές και για τις εισηγήσεις του γενικού εισαγγελέα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Κατανοούμε απόλυτα ότι τα όπλα των αντιπάλων μας (Τύπος, αντιπολίτευση, επιχειρηματικά συμφέροντα κ.λπ.) είναι «πυρηνικά», αν τα συγκρίνει κάποιος με τα δικά μας. Εμείς έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Και είμαστε ευχαριστημένοι που η κυβέρνηση το είδε, το πίστεψε και προσπαθεί να μας δικαιώσει.
Το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε ως κλάδος προς το επιβατικό κοινό είναι να σταματήσουν οι πολίτες να χρησιμοποιούν αυτοκίνητα εξ ορισμού παράνομα. Τα χρήματα που δίνουν καταλήγουν σε φορολογικούς παραδείσους και γίνονται συνεργοί στη μεγαλύτερη και ταχύτερη φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Σε ό,τι αφορά τα «πολιτικά φιλαράκια» της Uber και τα συνεταιράκια της, ας γνωρίζουν ότι θα είναι προτιμότερο για κείνους να θεσπιστούν νόμοι και κανόνες που θα τηρηθούν απόλυτα, παρά να αναγκαστούμε να πάρουμε τον νόμο στα χέρια μας…
ΥΓ.: Η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ έχουν πρόταση για τα προβλήματα της κοινωνίας ή εξαντλήθηκαν με την υπεράσπιση των συμφερόντων των επιχειρηματιών; Πότε θα καταλάβετε ότι ο λαός έχει απορρίψει και το κρατικό μονοπώλιο του ΚΚΕ και το ιδιωτικό μονοπώλιο που πρεσβεύετε εσείς;
Θύμιος Λυμπερόπουλος
