Ο Καραμανλής και ο αδυσώπητος εσωτερικός πόλεμος που μαίνεται στην ΕΥΠΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Ο ταν ανώτερος αξιωματούχος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών -κορυφαίος- καλεί στο γραφείο του δημοσιογράφους για να υποστηρίξει ότι βρίσκονται σε εξέλιξη σχέδιο λάσπης κατά του προσώπου του και σχέδιο αποσταθεροποίησης κατά της υπηρεσίας, προφανώς και κάτι ιδιαιτέρως σοβαρό συμβαίνει, το οποίο πρέπει να αξιολογηθεί. Και, φυσικά, να καταγγελθεί. Εάν έχει βάση. Ουαί και αλίμονό μας αν, την ώρα που βρίσκονται σε έξαρση τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και στη Θράκη, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών έχει αλλού στραμμένη την προσοχή της!
Κατά τη γνώμη μας, μάλιστα, αυτά τα θέματα δεν λύνονται με συνεντεύξεις Τύπου, αλλά σε επίπεδο πρωθυπουργού. Εν πάση περιπτώσει, δεν είναι δικό μας θέμα – η ευθύνη των χειρισμών ανήκει στον βαλλόμενο. Αυτό που μας εκπλήσσει στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η απόπειρα ενός συστήματος να εντάξει στον αδυσώπητο εσωτερικό πόλεμο, που, ως φαίνεται, μαίνεται απαραδέκτως στο εσωτερικό της ΕΥΠ, και την υπόθεση «Πυθία» που αφορά το σχέδιο δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή. Κατά τον αξιωματούχο, ο οποίος ενημέρωσε επιλεκτικά πέντε αθηναϊκές εφημερίδες, μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβανόταν η «δημοκρατία» (αν τυχόν υπάρχουν σχέδια αποσταθεροποίησης, αφορούν όλον τον Τύπο, αγαπητέ αξιωματούχε), κάποιος από την υπηρεσία που μετέχει σήμερα στο σχέδιο κατά του διοικητή Γιάννη Ρουμπάτη έπαιξε άσχημο ρόλο στο σχέδιο «Πυθία» για λογαριασμό της Ρωσίας. Παραπλάνησε, κατά τον αξιωματούχο, την υπηρεσία, παρασύροντάς την στην εκτίμηση ότι ο πρώην πρωθυπουργός κινδύνεψε από ενέδρα ανδρών δυτικών υπηρεσιών. Ο στόχος του ήταν να προκαλέσει κρίση στις σχέσεις της κυβέρνησης της Ν.Δ. με τη Δύση.
Θα διατυπώσω μερικές σύντομες επισημάνσεις, διευκρινίζοντας ότι εκφράζω αυστηρώς προσωπικές απόψεις.
Πρώτον, η κρίση στις σχέσεις της Ν.Δ. με τη Δύση άρχισε από τον Μάιο του 2004, με την ουδέτερη στάση Καραμανλή στο Σχέδιο Ανάν, συνεχίστηκε με την αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα «Μακεδονία» από τις ΗΠΑ, έγινε γνωστή στον πρωθυπουργό με την ανακάλυψη του δικτύου των υποκλοπών, κορυφώθηκε με την υπογραφή της συμφωνίας Καραμανλή – Πούτιν για τον South Stream τον Ιούνιο του 2007, έλαβε μορφή αποσταθεροποίησης με τις φωτιές του Αυγούστου του 2007 και, βεβαίως, έφτασε στο ζενίθ με το βέτο στο Βουκουρέστι τον Απρίλιο του 2008. Ο πρώην πρωθυπουργός, αλλά και ο τότε υπουργός Εσωτερικών Προκόπης Παυλόπουλος ενημερώθηκαν για τη φερόμενη ενέδρα κατά Καραμανλή στον Γέρακα, την άνοιξη του 2008, μόλις τον Φεβρουάριο του 2009. Πολύ πολύ μετά και όταν οι σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ ήταν ήδη «παγωμένες».
Ποιος πράκτωρ, λοιπόν, ποια Ρωσία, ποια νεότερα έγγραφα, που δήθεν απεκρύβησαν, και ποια διακινδύνευση στις σχέσεις Αθήνας – Δύσης; Από τον Σεπτέμβριο του 2008 -με το Βατοπαίδι-, ξένοι διπλωμάτες εργάζονταν για να τελειώσουν πολιτικά τον Καραμανλή. Δεν ξέρουμε λοιπόν τι συμβαίνει σήμερα στο εσωτερικό της ΕΥΠ, ποιοι μάχονται με ποιους, ποιοι άγχονται για τι -στο μέτρο που δεν επηρεάζονται τα εθνικά συμφέροντά μας είναι και αδιάφορο-, ένα όμως έχουμε να πούμε: Μη διανοηθείτε να λύσετε τις διαφορές σας και τα προβλήματά σας στις πλάτες ενός εθνικού ηγέτη, όπως ο Καραμανλής, και ενός εν ενεργεία αρχηγού κράτους, όπως ο Παυλόπουλος! Δεν σας επιτρέπεται.
Δεύτερον, ως προς την ουσία: Ο Κώστας Καραμανλής λογικά γνωρίζει τι συνέβη ή τι δεν συνέβη. Η Ιστορία θα γράψει κάποτε, έτσι ή αλλιώς. Κι εμένα μου φαίνεται περίεργο δυτική χώρα να έχει αναθέσει συμβόλαιο εκτέλεσης ηγέτη δυτικής χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ σε άνδρες υπηρεσίας της. Από την άλλη, όμως, τα γεωπολιτικά συμφέροντα ήταν μεγάλα. Αλλά, αλήθεια, ακόμη κι αν δεν συνέβη τίποτα, αυτή ήταν η «Πυθία»; Η «Πυθία», αγαπητοί -προκύπτει και από το βούλευμα Φούκα-, υπήρξε πρώτα σχέδιο ανατροπής εκλεγμένου πρωθυπουργού της χώρας και έπειτα σχέδιο φυσικής εξόντωσής του… «Πυθία» ήταν οι υποκλοπές των τηλεφώνων του, «Πυθία» οι πυρκαγιές, «Πυθία» ο Δεκέμβριος του 2008. «Πυθία» το Βατοπαίδι, «Πυθία» και το παρ’ ολίγον θερμό επεισόδιο στη Ρω. Τι κάθεστε, λοιπόν, και ασχολείστε με πράγματα που σας υπερβαίνουν, επικαλούμενοι έγγραφα που δεν υπάρχουν; Ντροπή.
