Η Ελλάδα χρειάζεται ένα πολυπρόσωπο ταυτοτικό κόμμα που θα δύναται να αντιληφθεί ότι κορπορατισμός και ελεύθερη οικονομία είναι δύο διαφορετικά πράγματα
Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό. Από τη μία η ιδιομορφία του ελληνικού ξενόδουλου κράτους με τον νεο-κοτζαμπασισμό του, που δημιουργεί ένα ισχυρό αίτημα για αλλαγή προτύπου.
- Του Ραφαήλ Καλυβιώτη*
Η ελληνική κοινωνία έχει ισχυρή ανάγκη να κλείσει ο κύκλος της Μεταπολίτευσης για να κάνει μια καινούργια αρχή. Η μη εμπιστοσύνη στους θεσμούς σηματοδοτεί ξεκάθαρα ότι εάν δεν υπάρξει αλλαγή στη φρουρά των ελίτ, θα οδεύσουμε σε συγκρουσιακή εσωτερική πορεία.
Από την άλλη, το γεωπολιτικό περιβάλλον και η τρομερή ανασφάλεια και περιδίνηση, που θα φέρουν αργά ή γρήγορα και στην πατρίδα μας, δημιουργούν σημαντικές απαιτήσεις που είναι αδύνατον να αφήσει λάσκα να ευοδωθούν με το πάσο τους τα μεταϋλιστικά αιτήματα των millennials και της generation Z. Υπό αυτήν την έννοια το ελληνικό πρόβλημα δεν είναι εύκολο να επιλυθεί.
Εάν τα καινούργια κόμματα που θα δημιουργηθούν βρεθούν σε μια φαντασιακή παρόξυνση και για να χαϊδεύσουν συγκεκριμένα ακροατήρια αρχίσουν να ομιλούν για «δικαιώματα μειονοτήτων», υποβοήθηση πολυεθνικών εταιριών, τη στιγμή που οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν εξαιρετικά σημαντικότερη ανάγκη από φοροελαφρύνσεις και ένα τραπεζικό σύστημα που δεν θα είναι παράρτημα των funds, τότε τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα.
Είναι σαφές ότι η Ελλάδα χρειάζεται ένα πολυπρόσωπο ταυτοτικό κόμμα που θα δύναται να αντιληφθεί ότι κορπορατισμός και ελεύθερη οικονομία είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Οτι το πρόβλημα της έλλειψης εργατικών χεριών επιλύεται με δημογραφική ανάκαμψη των γηγενών, με τεχνολογική επανάσταση στον πρωτογενή τομέα και με συνειδητοποίηση ότι η διαιώνιση της εθνικής κυρίαρχης κουλτούρας είναι απαραίτητη.
Οτι η ελληνική παιδεία χρειάζεται μια σοβαρή εθνική πρόταση πολιτισμού, η οποία θα είναι και εξαγωγικού χαρακτήρα, σε συνδυασμό με τη νέα μορφή υβριδικών επιχειρήσεων και πολιτισμικών πολέμων που λαμβάνουν χώρα στο διαδίκτυο. Οτι οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις πρέπει να μη βασίζονται μόνο σε ιδιωτικές εταιρίες και σε εισαγωγές αλλά και στην ισχυρή είσοδο ξανά στο παιχνίδι της κρατικής αμυντικής βιομηχανίας.
Οτι η γεωπολιτική των λιμένων χρειάζεται ισορροπία και αυτό απαιτεί τήρηση ευαίσθητων ισορροπιών μεταξύ των ηγεμονικών δυνάμεων. Οτι σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής τα υποδείγματα του Ισραήλ και της Αιγύπτου είναι αξιοπρόσεκτα και πολλές από τις κινήσεις τους είναι απαραίτητο να υιοθετηθούν ώστε να μην καταστούμε ξανά έρμαιο κανενός. Η Ελλάδα έχει αυτοκρατορικό προορισμό και τώρα είναι η ευκαιρία. Προς γνώση και συμμόρφωση.
*Υπ. δρ Γεωπολιτικής – πρόεδρος Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών
