Εμείς μόνοι, με κάθε ικμάδα της δύναμής μας, οφείλουμε να διαφυλάξουμε τον λαό μας, την Πατρίδα μας, το μόνο μας σπίτι σε αυτόν τον κόσμο, την ταυτότητά μας, την εθνική και κοινωνική μας συνοχή.
- Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
Οι συμμαχίες είναι εργαλεία για την εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος. Για να την επιτύχεις, πρέπει να βρεις κοινά συμφέροντα, αμοιβαίο όφελος με τους συμμάχους και να προσφέρεις και να απαιτείς και από αυτούς αξιοπιστία στην τήρηση των αμοιβαίων δεσμεύσεων. Η Ευρώπη είναι ο φυσικός μας χώρος από άποψη πολιτισμική, αξιακή.
Το όνειρο των δημιουργών της Ενωσης Ανθρακα και Χάλυβα, που εξελίχθηκε στην ΕΟΚ και σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ενωση ήταν ένας κοινός χώρος, που θα τερματίσει για πάντα την πιθανότητα ενδοευρωπαϊκού πολέμου και που θα οικοδομηθεί πάνω στους τρεις βασικούς πυλώνες του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, την Ελλάδα, τη Ρώμη και τον Χριστιανισμό, τρεις λόφοι, η Ακρόπολη, το Καπιτώλιο, ο Γολγοθάς.
Πάνω σε αυτά στηρίζεται η κοινή μας ταυτότητα, αρχαίος ελληνικός πολιτισμός, έννοια της δημοκρατίας, φιλοσοφία, ανθρωποκεντρισμός, μαζί με τη ρωμαϊκή παράδοση δικαίου και κρατικής οργάνωσης και Χριστιανισμός. Και ακριβώς λόγω αυτών είμαστε και ο πιο ανεκτικός, δημοκρατικός χώρος για να ζουν μαζί μας και άλλοι, που διαφέρουν, οι οποίοι αρκεί να σέβονται τον τόπο και τον πολιτισμό μας και τους σεβόμαστε και εμείς. Αυτή η σταδιακή ενοποίηση έπρεπε όμως να έχει και κάποια άλλα βασικά χαρακτηριστικά. Από τη μια να σέβεται και να προστατεύει τα Εθνη της Ευρώπης.
Ουδέποτε ο Ρομπέρ Σουμάν και οι άλλοι πρωτοπόροι της ευρωπαϊκής ενοποίησης ήταν υποστηρικτές μιας μηχανής του κιμά και των ευρωπαϊκών εθνισμών, των επιμέρους ταυτοτήτων των Εθνών μας, ούτε αποσκοπούσαν σε μια λεόντειο συνθήκη, όπου οι ισχυροί θα επιβληθούν και θα συντρίψουν τους μικρότερους. Αυτό που τελικά δημιουργήθηκε ήταν κάτι κωμικοτραγικό, μαζί με τους πιο αστείους φεντεραλιστές που θα μπορούσαν να υπάρξουν. Η Ε.Ε. ουδέποτε προσπάθησε να γίνει μια υπερδύναμη, να έχει ενιαία σύνορα, τα οποία θα τα υπερασπιζόμαστε όλοι μαζί, από την Κρήτη ως τον Αρκτικό Κύκλο, από τη Γροιλανδία ως τον Εβρο, τη Θράκη, το Αιγαίο και την Κύπρο.
Η πρώτη προϋπόθεση είναι να έχεις σύνορα, να τα ορίζεις και να τα υπερασπίζεσαι. Δεν νοείται ενωμένη Ευρώπη που στα ανατολικά να θεωρεί πως υπάρχει κάτι ασαφές, μια τρύπα, όπου προσπαθούν να χωθούν οι επεκτατιστές Τούρκοι, και εταίροι μας, όπως οι Ισπανοί, να της ναυπηγούν ελικοπτεροφόρο που παριστάνει το αεροπλανοφόρο, ενώ άλλοι εταίροι, νυν και πρώην, όπως οι Γερμανοί, οι Κατωχωρίτες και οι Αγγλοι, να υποθάλπουν τις τουρκικές επιδιώξεις ή, στην καλύτερη, να νίπτουν τας χείρας τους. Η Ενωση δεν μπορεί να είναι μόνο οικονομική.
Γι’ αυτό το πράγμα και τη σημαία του, που θυμίζει σημαία αντιπροσωπίας αυτοκινήτων, ουδείς είναι διατεθειμένος να πεθάνει. Να υπερασπιστούμε τη Δανία και τα συμφέροντά της στη Γροιλανδία, όταν η Δανία και όλοι οι άλλοι εταίροι θεωρούν ιερά σύνορά τους το Φλάμπουρο στον Εβρο, τη Χίο, το Καστελόριζο, την Καρπασία. Οταν καθένας έχει την προσωπική – εθνική του ατζέντα στα νταραβέρια του με ένα γενοκτονικό κράτος επεκτατιστών, που κατέχει μέρος μιας χώρας-μέλους, της Κύπρου, απειλεί συνεχώς την Ελλάδα, έχοντας και διακηρυγμένο casus belli, ενώ ταυτόχρονα απειλεί τον πιο πολύτιμο εταίρο του πολιτισμένου κόσμου στη Μ. Ανατολή, το Ισραήλ, για ποια Ευρώπη μιλάμε; Και, φυσικά, θα επαναλάβω το ειρωνικό ερώτημα που είχε κάνει ο ΧένρΙ Κίσινγκερ, «Ευρωπαϊκή Ενωση; Ωραία, ποιον πρέπει να πάρω τηλέφωνο;», υπονοώντας φυσικά την ανυπαρξία ηγεσίας.
Κεφάλαια έχουμε, τη βιομηχανική και αγροτική παραγωγή μας τη σκοτώνουμε, έχοντας και ενεργειακές ιδεοληψίες για πράσινη ενέργεια και πράσινα άλογα, αλλά δεν έχουμε πολιτική ισχύ, γιατί δεν έχουμε ισχυρές ευρωπαϊκές ένοπλες δυνάμεις και ισχυρή ηγεσία με δημοκρατική νομιμοποίηση. Ενα σκορποχώρι είμαστε, στο οποίο έχουν αφοσίωση μόνον κάτι ευρωλιγούρηδες «φεντεραλιστές του απευθυσμένου».
Πώς να μην είναι αφοσιωμένοι, αφού σιτίζονται πολυτελώς στο Πρυτανείο των Βρυξελλών και του Στρασβούργου, ξύνοντάς τα με την τσουγκράνα και περνώντας τον βίο τους για να δικαιολογούν την επιδότηση της λαθροεισβολής και της σταδιακής ισλαμικής επέκτασης, με παράλληλη προώθηση κάθε woke ψυχανωμαλίας και συκοφαντώντας κάθε φωνή που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ως δήθεν «ακροδεξιά απειλή»; Οσο εχθρός της Ευρώπης είναι ο μεγαλορωσικός αναθεωρητισμός του Πούτιν, άλλο τόσο μεγάλος εχθρός είναι η αντιευρωπαϊκή γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Και φυσικά δεν εισηγούμαι τη διάλυση της Ε.Ε. ή την αποχώρησή μας.
Εχουμε ωφεληθεί ουκ ολίγο, αλλά έχουμε πάθει και ζημιές, με κυριότερη, με κύρια δική μας ευθύνη, την καταστροφή της παραγωγικής μας βάσης, ιδίως στον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα, όπου μέσα σε λίγες δεκαετίες μετατρέψαμε τη ραχοκοκαλιά του Εθνους, τους πιο σκληρά εργαζόμενους Ελληνες, σε συνεταίρους στη διαφθορά, «πρεζόνια» των επιδοτήσεων και της συναλλαγής με μια βρόμικη γραφειοκρατία. Θα είμαστε οι τελευταίοι που θα έφευγαν, όμως επειδή έχουμε μάτια και βλέπουμε και αυτιά και ακούμε και διαπιστώνουμε για τι άχρηστους χρυσοκάνθαρους πρόκειται και επειδή δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα με τους λοιπούς αλλά έχουμε επιπλέον και κινδύνους, για τους οποίους αυτοί αδιαφορούν, και εχθρούς της Ανθρωπότητας, με τους οποίους αυτοί πάνε και συναλλάσσονται συχνά ενάντια στα συμφέροντα και την ασφάλεια μας, γι’ αυτό, με ψυχρό αίμα και καθαρό μυαλό, πρέπει να κάνουμε τα κουμάντα μας.
Εμείς μόνοι, με κάθε ικμάδα της δύναμής μας, οφείλουμε να διαφυλάξουμε τον λαό μας, την Πατρίδα μας, το μόνο μας σπίτι σε αυτόν τον κόσμο, την ταυτότητα μας, την εθνική και κοινωνική μας συνοχή. Γι’ αυτό, ορθά και συνετά, συνάπτουμε ξεχωριστές δεσμευτικές συμμαχίες αμοιβαίας συνδρομής με το κραταιό Ισραήλ, οπλιζόμαστε ως τα δόντια, γι’ αυτό ολόσωστα αναβαθμίζουμε και διευρύνουμε τη συμμαχία μας με τις ΗΠΑ. Αν περιμένουμε από τους Ευρωπαίους εταίρους μας, τα πιάσαμε τα λεφτά μας. Εδώ είμαστε, τελευταίοι θα φύγουμε, αλλά να μη δουλευόμαστε μεταξύ μας…
