Σήμερα η Δύση δίνει στην ουσία μια μάχη οπισθοφυλακής για να καθυστερήσει τις αλλαγές στο βάθρο του πλανήτη
Η κρίση βαθαίνει. Και όσο βαθαίνει, τα χτυπήματα μεταξύ των αντιμαχόμενων μερών γίνονται πιο βίαια. Αυτό που η Δύση ονόμασε κυνικά στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας «παράπλευρες απώλειες», προϊόντος του χρόνου αυξάνεται δραματικά. Με γεωμετρική πρόοδο. Μετράμε πτώματα πλέον. Οχι εκτοξευτές. Μαθητές σχολείων του Ιράν που βομβαρδίστηκε από αμερικανικό πύραυλο Τόμαχοκ αποδεκατίστηκαν.
Πολίτες που ζουν στο Ντουμπάι έγιναν στόχοι και εξοντώθηκαν. Αμερικανοί στρατιώτες έπεσαν θύματα ενός πολέμου που υποτίθεται διεξάγεται από αέρος και όχι στο έδαφος. Είναι ξεκάθαρο: Προηγούνται οι στόχοι, υπολείπονται οι άνθρωποι, τελειώνει η ηθική. Κοινός παρονομαστής των συρράξεων που άρχισαν το 2022 στην Ουκρανία και σταδιακά θα επεκταθούν σε βάθος χρόνου σε όλο τον κόσμο είναι ο εξής: Η Δύση προσπαθεί να αναπληρώσει τις απώλειές της στην ειρήνη με διαρκή επένδυση στον πόλεμο.
Η νίκη της επί του υπαρκτού σοσιαλισμού, η επανένωση της Γερμανίας, η εκχώρηση οικονομικών δραστηριοτήτων επιχειρήσεών της στο Πεκίνο και η καθολική επικράτηση της παγκοσμιοποίησης απεδείχθη τελικώς η μεγάλη παγίδα. Η Ιστορία δεν τελείωσε, ξεκίνησε πάλι από την αρχή. Σήμερα η Δύση δίνει στην ουσία μια μάχη οπισθοφυλακής για να καθυστερήσει τις αλλαγές στο βάθρο του πλανήτη. Στόχος του πολέμου δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία δεν ήταν τελικώς η εξουδετέρωση της Ρωσίας, η οποία ζει και βασιλεύει, αλλά η συντριβή της Γερμανίας και η αποκοπή των δεσμών της με το Πεκίνο.
Το αποτέλεσμα; Εκατομμύρια νεκροί και εκατομμύρια Ουκρανοί πρόσφυγες. Από τα 10 εκατομμύρια που θρυλείται ότι μετανάστευσαν από τη γενέθλια γη στο εξωτερικό τα μισά μετοίκησαν στη Δύση και τα άλλα μισά στη… Ρωσία! Η σύλληψη του Μαδούρο και η στοχοποίηση της Κούβας στο ίδιο έργο εντάσσονται. Της αποδυνάμωσης της προπορευόμενης Κίνας μέσω της στέρησης της πρόσβασης στη φθηνή ενέργεια. Ο πόλεμος του Ιράν; Τα ίδια.
Πέραν ότι στερεώνει στο εσωτερικό του αμερικανικού κατεστημένου την προεδρία Τραμπ μέχρι νεωτέρας (διά της συμμαχίας με τους «οπλάδες» και τα «λόμπι») στόχο έχει, πρώτοι το αναδείξαμε στην Ελλάδα, τον περιορισμό της πρόσβασης της Κίνας σε φθηνή ενέργεια από το καθεστώς των μουλάδων. Αίφνης ξυπνάμε και συνειδητοποιούμε ότι ο κόσμος έχει αλλάξει. Εδώ και καιρό δεν «κερδάμε» εμείς, η Δύση. Στη ρομποτική, στην Τεχνητή Νοημοσύνη, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (ΤikΤok), στους εξοπλισμούς, στα μαχητικά τελευταίας γενιάς, στις σπάνιες γαίες, στις μπαταρίες, στο Διάστημα, όπου μαίνεται ο πόλεμος με τον Μασκ, στα κινητά και άλλες συσκευές το Πεκίνο κατάφερε το εξής: «Κρεμά» τη Δύση με το «σκοινί» που εκείνη του πούλησε στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης.
«Καμένη γη»
Ο Τραμπ, αναλαμβάνοντας την προεδρία των ΗΠΑ, κατάλαβε ότι παρέλαβε «καμένη γη» από σειρά προκατόχων του και πως η χώρα του υστερεί τραγικά στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, αν εξαιρέσει κανείς κάποιους τομείς. Συνειδητοποίησε επίσης ότι η ακτινοβολία των ΗΠΑ έχει εξασθενίσει μέσα στον χρόνο και ότι όσο κυβερνούσαν οι Δημοκρατικοί ο κόσμος άλλαξε κάτω από τη μύτη της. Οι φίλοι της μειώθηκαν, οι εχθροί της συνασπίστηκαν, η πλανητική ηγεσία της αμφισβητήθηκε. Η πρώτη του επιλογή ήταν να κάνει εμπόριο και όχι πόλεμο. Μπίζνες, όχι πυραύλους. Αλλά η Δύση δεν ήταν πλέον ίδια και δεν υπακούει πλήρως στην Αμερική.
Το Λονδίνο και το Βερολίνο ήθελαν τη συνέχιση του πολέμου της Ουκρανίας, όχι την ειρήνη του Τραμπ. Το πρώτο για στρατηγικούς λόγους, το δεύτερο γιατί η πολεμική οικονομία το κρατά όρθιο και το προστατεύει από την κατάρρευση. Το Ισραήλ θεώρησε ότι βρήκε παράθυρο ευκαιρίας για να εκκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με όλους τους περιφερειακούς εχθρούς του στην περιοχή: Παλαιστίνη, Λίβανος, Συρία, Ιράν, Χαμάς, Χεζμπολάχ, Φρουροί της Επανάστασης κ.λπ. Το γεγονός ότι αποσταθεροποιείται η Τουρκία μάς συμφέρει με στενά εθνικά κριτήρια, αλλά είναι αμφίβολο με ευρύτερα γεωπολιτικά.
Ο,τι συνέβη στην Ουκρανία συμβαίνει από την ανάποδη με το Ιράν: Στην Ουκρανία η Ρωσία βρέθηκε απέναντι σε μια συμμαχία αόρατων εχθρών (Μεγάλη Βρετανία, ΗΠΑ, Σκανδιναβία κ.ά.) που, ενώ ήξερε τι κάνουν, δεν μπορούσε να τους ταυτοποιήσει. Στο Ιράν η Αμερική φθείρεται από την παρασκηνιακή δράση μιας ομάδας αόρατων εχθρών της που έχουν συμφέρον να εμπλακούν: Κίνα, Βόρεια Κορέα, Ρωσία κ.λπ. Και να θέλει να τελειώσει τον πόλεμο αύριο, δεν θα θέλουν οι άλλοι που επενδύουν στη στρατηγική φθορά της.
Οπως γράψαμε από την πρώτη μέρα, κάθε πόλεμος μπορεί να επιφυλάσσει δόξα σε έναν ηγέτη, μπορεί όμως και βατερλό. Δεδομένου ότι επισπεύδουσα σε αυτόν τον πόλεμο είναι η Δύση και όχι ένας βολικός εχθρός, όπως η Ρωσία, οι συνέπειες αυτού του πολέμου στην καθημερινότητα των ανθρώπων του πλανήτη, από το πόσο αγοράζουν το ψωμί για το τραπέζι τους, με πόσα ευρώ γεμίζουν τα ρεζερβουάρ των Ι.Χ. τους και πόσο ρεύμα πληρώνουν κάθε μήνα για τις ανάγκες του νοικοκυριού τους, είναι γνωστής διευθύνσεως. Ειδικώς αν παραταθεί υπέρμετρα. Η διάσπαση της Δύσης πέραν της κορυφής θα επεκταθεί και στη βάση της. Ακόμη και αν μελλοντικά ο τελικός στόχος του μηδενισμού των χρεών ευοδωθεί. Αν αυτά μηδενιστούν, θα έχουν γίνει όλα μηδέν. Ηδη.
