Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον, όταν η εξουσία ξεχνά ότι δεν είναι υπεράνω της κριτικής

Αν κάποιος δει τις συνεντεύξεις (τις λίγες είναι αλήθεια) που έδινε κατά καιρούς ο Ευάγγελος Λιόλιος και τα σφυρίγματα της Τσαρούχα μέσα στο γήπεδο θα καταλάβαινε εύκολα ότι δεν ήταν… απλοί θνητοί!

• Από τον
  Γιώργο Σηφάκη 

Πίστευαν, όπως ο Ικαρος, ότι… άγγιζαν τον ουρανό. Κι αυτός ακριβώς δείχνει ότι η αλαζονεία της εξουσίας είναι να πιστεύεις ότι ελέγχεις το παιχνίδι. Η πραγματική δοκιμασία αρχίζει όταν το παιχνίδι περνά στα χέρια της Δικαιοσύνης. Και τότε κανένα αξίωμα, κανένα σφύριγμα και καμία θεσμική ασπίδα δεν μπορεί να υποκαταστήσει την αλήθεια. Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον και ουδείς υπεράνω του νόμου.

Αυτό ακριβώς έγινε στον χώρο του ελληνικού μπάσκετ, από την ημέρα που ο Λιόλιος ανέλαβε τις τύχες του μπάσκετ! Ξέχασαν όλοι ότι οι θεσμοί οφείλουν να υπηρετούν το άθλημα και όχι να μετατρέπονται σε προσωπικά φέουδα. 

Η αλαζονεία, άλλωστε, δεν χρειάζεται πάντα μεγάλες δηλώσεις για να αποκαλυφθεί. Μπορεί να φανεί στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι θεωρητικά αδύναμοι, στην απουσία διάθεσης για εξηγήσεις, στην πεποίθηση ότι οι άλλοι οφείλουν απλώς να συμμορφώνονται. Αυτό γινόταν στην ΕΟΚ του Λιόλιου, όταν κάποιος ύψωνε διαφορετική άποψη. Ουδείς, όμως, είναι υπεράνω ελέγχου. Ούτε οι διοικήσεις ούτε οι διαιτητικοί παράγοντες ούτε όσοι θεωρούν ότι κρατούν τα κλειδιά των εξελίξεων. Στο μπάσκετ, όπως και σε κάθε οργανωμένο χώρο, η ευθύνη συνοδεύει την εξουσία. Και όσο μεγαλύτερη είναι η θέση τόσο μεγαλύτερη οφείλει να είναι η διαφάνεια.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η παραπομπή μιας υπόθεσης στη Δικαιοσύνη ισοδυναμεί με καταδίκη. Η δικαστική κρίση είναι εκείνη που θα αποδώσει τις ευθύνες, εφόσον αυτές αποδειχθούν. Σημαίνει, όμως, ότι κανείς δεν δικαιούται να αντιμετωπίζει τον έλεγχο ως επίθεση ούτε να απαιτεί σιωπή εκεί όπου υπάρχουν εύλογα ερωτήματα. Η διάκριση ανάμεσα στην καταγγελία και στην αποδεδειγμένη ενοχή είναι απαραίτητη – όχι για να προστατεύει τους ισχυρούς, αλλά για να διασφαλίζει ότι η αλήθεια θα σταθεί όρθια χωρίς εκπτώσεις. Γι’ αυτό πιστεύω ότι από το σημερινό Δ.Σ. της ΕΟΚ κανένας από τη διοίκηση Λιόλιου δεν μπορεί να παραμείνει. Το ελληνικό μπάσκετ έχει ανάγκη από διαφάνεια, κανόνες που ισχύουν για όλους και διοικήσεις που αντιλαμβάνονται ότι η θέση ευθύνης δεν είναι προνόμιο ανεξέλεγκτης εξουσίας, αλλά υποχρέωση λογοδοσίας.

Το αρχαίο ρητό «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον» τα λέει όλα. Και όσο περισσότερο κάποιος θεωρεί ότι δεν χρειάζεται να δίνει εξηγήσεις τόσο πιο επιτακτική γίνεται η ανάγκη να δοθούν όλες οι απαντήσεις με στοιχεία, με διαφάνεια και χωρίς καμία έκπτωση στην αλήθεια…

ΥΓ.: Αυτά ισχύουν και για τις κυβερνήσεις και καλύτερο παράδειγμα από τη Σερβία δεν υπάρχει…