Κάτω και από Βουλγαρία (στην 57η θέση μεταξύ 63 χωρών) η Ελλάδα, σύμφωνα με ελβετικό ινστιτούτοΡεπορτάζ
Μαρία Μαθιοπούλου
Καλά που υπάρχουν η Κολομβία και η Βενεζουέλα και σώζουν τα προσχήματα για την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας. Στην 57η θέση μεταξύ 63 χωρών διεθνώς βρίσκεται η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας του ελβετικού International Institute for Management Development (IMD) για το έτος 2017, τα οποία παρουσίασε χθες ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) ως εθνικός αντιπρόσωπος του IMD. Μάλιστα, η χώρα μας βρίσκεται επί πέμπτη χρονιά στην ίδια θέση, στασιμότητα την οποία ο ΣΒΒΕ χαρακτηρίζει ανησυχητική.
Οι φτωχές επιδόσεις της ελληνικής ανταγωνιστικότητας αποδίδονται αφενός στη στασιμότητά της στην οικονομική αποδοτικότητα (61η θέση) και στην κυβερνητική αποτελεσματικότητα (61η θέση), αφετέρου στην υποχώρησή της κατά δύο θέσεις στην επιχειρηματική αποτελεσματικότητα (59η) και κατά μία θέση στις υποδομές (40ή).
Σε χειρότερη θέση από την Ελλάδα βρίσκονται μόνο η Κολομβία, η Ουκρανία, η Βραζιλία, η Κροατία, η Μογγολία και η Βενεζουέλα, ενώ την αφήνουν πίσω χώρες όπως η Αργεντινή, η Σλοβακία και το Περού. Οι δε Βαλκάνιοι γείτονές μας, Βουλγαρία και Ρουμανία, βρίσκονται πολύ πιο ψηλά, στην 48η και την 49η θέση, αντίστοιχα.
Σύμφωνα με το IMD, οι πέντε κύριες προκλήσεις για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας το 2018 είναι η υιοθέτηση φιλικής προς την ανάπτυξη φορολογικής πολιτικής, η εφαρμογή συγκεκριμένης βιομηχανικής πολιτικής με αναδιάταξη του εγχώριου παραγωγικού συστήματος, η ενίσχυση της ρευστότητας του ιδιωτικού τομέα, η αντιμετώπιση προσκομμάτων που παρεμποδίζουν την υλοποίηση επενδύσεων και επιδεινώνουν το επιχειρηματικό κλίμα και η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων.
Με τη σειρά του ο πρόεδρος του ΣΒΒΕ Θανάσης Σαββάκης προτείνει να αποφασιστούν μέχρι τον Αύγουστο το είδος και η μορφή του αναπτυξιακού υποδείγματος που θα ακολουθήσει η χώρα.
«Σ΄ αυτό το υπόδειγμα κεντρικό ρόλο θα πρέπει να διαδραματίσουν η παραγωγική αναδιάρθρωση, η θέσπιση βιομηχανικής πολιτικής για την ενίσχυση της μεταποιητικής βάσης της χώρας και η υλοποίηση ενός δυναμικού σχεδίου για την προσέλκυση κάθε είδους επενδύσεων, με αποκλειστικό στόχο την παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων και υπηρεσιών» εξηγεί.
