Η ελληνική οικονομία -και κάθε οικονομία- για να πάει μπροστά χρειάζεται σταθερότητα και ρευστότητα. Ο τρόπος με τον οποίο έχουν δομηθεί οι δυτικές κοινωνίες προϋποθέτει μια βασική αρχή: να κινείται το χρήμα. Στην Ελλάδα ακριβώς αυτό ήταν το μεγάλο πρόβλημα της μνημονιακής περιόδου. Υπήρχε συρρίκνωση των πάντων, λουκέτα, λιγότερες δουλειές. Ολα αυτά έφεραν πολύ χαμηλά έσοδα στα ταμεία του κράτους και οικονομική δυσπραγία. Ο «κύκλος» του χρήματος έγινε ασφυκτικός και επιβίωσαν μόνο όσοι είχαν διαθέσιμα ή μπορούσαν να κάνουν αιματηρές θυσίες.
Σε μια κανονική οικονομία η επιχειρηματικότητα στηρίζεται από το τραπεζικό σύστημα και, μάλιστα, με το αζημίωτο… Η δανειοδότηση και τα χρηματοδοτικά εργαλεία είναι απαραίτητη προϋπόθεση επιβίωσης χιλιάδων επιχειρήσεων και θέσεων εργασίας. Στη χώρα μας το παρελθόν είναι αμαρτωλό. Οι τράπεζες αποδείχτηκε ότι έδιναν δάνεια χωρίς εξασφαλίσεις και γι’ αυτό τώρα τρέχουν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Ομως, αυτά πέρασαν. Τέθηκαν νέοι κανόνες, ασκήθηκαν διώξεις για μέρος των παρανομιών των προηγούμενων ετών και τα τραπεζικά στελέχη βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση.
Οι κάνουλες όμως είναι ακόμα κλειστές, επομένως η οικονομία συνολικά καρκινοβατεί. Το νέο πρόγραμμα χρηματοδότησης των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων που παρουσιάζει σήμερα η «δημοκρατία» μπορεί, πράγματι, να αποτελέσει μια μεγάλη ανάσα. Αρκεί να χρησιμοποιηθεί σωστά.
Μέχρι πρότινος ένας μεροκαματιάρης έμπορος ήταν εγκλωβισμένος. Δεν μπορούσε ούτε καν να αγοράσει τα προϊόντα της σεζόν. Τώρα του δίνεται η δυνατότητα με ευνοϊκούς όρους να κάνει μια νέα αρχή. Αρκεί να αποδειχθεί συνεπής στις υποχρεώσεις του. Αυτό περίμενε τόσο καιρό η αγορά.
Το συγκεκριμένο πρόγραμμα έχει, ασφαλώς, και προεκλογική στόχευση. Η κυβέρνηση όσο πλησιάζουμε στις κάλπες προχωρά σε μέτρα στήριξης των μικρομεσαίων, ελπίζοντας σε οφέλη. Αυτές οι προσδοκίες όμως και οι μικροκομματικοί υπολογισμοί ουδόλως απασχολούν την αγορά. Το ζήτημα είναι να επιβιώσουν και να «αναπνεύσουν» οι μικρές και οι μεσαίες επιχειρήσεις, γι’ αυτό τέτοια προγράμματα είναι καλοδεχούμενα. Ποιον θα ευνοήσουν στην κάλπη θα φανεί το βράδυ των εκλογών. Οι κυβερνώντες, όμως, να ξέρουν το εξής: Δεν κάνουν χάρη σε κανέναν, απλώς το χρέος τους επιτελούν. Ας μην περιμένουν, λοιπόν, ανταπόδοση για τα αυτονόητα και τα δίκαια.
Οσο για τους τραπεζίτες, πληρώσαμε την ανακεφαλαιοποίηση με το αίμα και τον ιδρώτα μας. Ηρθε η ώρα να επιστρέψουν κι αυτοί το μερίδιο που τους αναλογεί. Και, μάλιστα, με κέρδος (!!!) – για να μην ξεχνιόμαστε.
Η επανεκκίνηση της οικονομίας!
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
