Δύο καίρια ερωτήματα προς τον υπουργό Εθνικής Αμυνας Πάνο Μπεγλίτη, ως φυσικό προϊστάμενο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού, απηύθυνε χθες η Ανεξάρτητη Ενωση Αποστράτων Ενόπλων Δυνάμεων (ΑΝΕΑΕΔ), την ίδια ώρα που το πολύπαθο ΜΤΣ έχει καθυστερήσει σχεδόν για ένα εικοσαήμερο την καταβολή της τρίτης δόσης του μερίσματος στους δικαιούχους, που βλέπουν την κατάσταση αυτή να χειροτερεύει συνεχώς.
Παράλληλα κατηγορούν τον υπουργό ότι «με έκπληξη παρατηρούμε ότι υφίσταται μία απαθής στάση, έως προκλητική αδιαφορία, για την ανάληψη των ενεργειών που θα συμβάλουν στην πλήρη διαλεύκανση τόσο της πραγματικής καταστάσεως του ΜΤΣ όσο και στον εντοπισμό και κολασμό ευθυνών και υπευθύνων».
Με τη χθεσινή της ανακοίνωση η ΑΝΕΑΕΔ καλεί τον υπουργό να διερευνήσει «τα καταγγελλόμενα από τον πρόεδρο του ΜΤΣ τουλάχιστον με τη διενέργεια μιας Διοικητικής Εξετάσεως, ώστε να εντοπιστούν παραλείψεις και να αποδοθούν οι ανάλογες ευθύνες» και να αναλάβει «την πρωτοβουλία για πλήρη οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο του ΜΤΣ της τελευταίας 40ετίας».
Αξίζει να επισημανθεί ότι και αυτό το μέρισμα που δεν δίδεται (εισέτι) από το ΜΤΣ είναι μειωμένο κατά 25%, σε σχέση με το αντίστοιχο μέρισμα που έλαβαν οι δικαιούχοι για το 2010, και έρχεται «επικουρικά» όλων των άλλων γνωστών μειώσεων των απολαβών που έλαβαν οι συνταξιούχοι του Δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων φυσικά και των αποστράτων.
Είναι ενδεικτικό των αγαθών προθέσεων των αποστράτων ότι στην αρχή της επιστολής τους αυτής προς τον κ. Μπεγλίτη, που υπογράφεται από τον πρόεδρο της ΑΝΕΑΕΔ Μανώλη Σαρτζετάκη και την αναπληρώτρια γενική γραμματέα Αννα Βλαχοπούλου, επισημαίνεται με έμφαση ότι «παρά τη μεγάλη περικοπή των εισοδημάτων μας, στην οποία προστέθηκε και η ως άνω μείωση (του μερίσματος), θεωρήσαμε ότι αυτή ήταν αναγκαία, ως ένα από τα μέτρα που αναλαμβάνονταν από τη Διοίκηση του ΜΤΣ και του υπουργού με σκοπό την επιβίωση, εξυγίανση και ανάπτυξη του Μετοχικού μας Ταμείου επ’ ωφελεία τόσο ημών των ιδίων όσο και των μελλοντικών αποστράτων».
Και καταλήγει η ΑΝΕΑΕΔ στην επιστολή της προς τον υπουργό ως εξής: «Αρνούμεθα ν’ αποδεχτούμε ότι εσείς, κ. Υπουργέ, με την αργοπορία αναλήψεως των ενεργειών, θα ταυτιστείτε ως πρόσωπο που θα συμβάλλετε με την αδράνειά σας στη ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ μιας καταστάσεως, που αποδεδειγμένα είναι αποτέλεσμα, αν όχι παράνομης συμπεριφοράς, τουλάχιστον ανεπαρκούς διοικητικής διαχειρίσεως».
Λεωνίδας Σ. Μπλαβέρης
Τουρκία: Οι μειονότητες δεν μπορούν να χρησιμοποιούν τα μητρικά τους επίθετα!
Με οριακή πλειοψηφία (9-8) το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας έκρινε ότι δεν συντρέχουν λόγοι για την ακύρωση ενός ισχύοντος από το… 1934 νόμου, βάσει του οποίου «απαγορεύεται στους μειονοτικούς Τούρκους πολίτες να χρησιμοποιούν επίθετα στη μητρική τους γλώσσα».
Ετσι εν έτει 2011, μετά την πάροδο δηλαδή 77 ολόκληρων ετών, και ενώ η Τουρκία βρίσκεται (υποτίθεται) στον δρόμο προς την Ευρωπαϊκή Ενωση και προσπαθεί να πείσει ότι έχει κάνει βήματα προόδου προς τον σύγχρονο πολιτισμό και το δίκαιο, ο αναχρονιστικός και ρατσιστικός αυτός νόμος του 1934, ο οποίος προβλέπει ρητώς ότι «δεν μπορεί να γίνεται χρήση επωνύμων ξένων φυλών και εθνών», εξακολουθεί να παραμένει εν ισχύι.
Η υπόθεση αυτή έφτασε στο Συνταγματικό Δικαστήριο της γειτονικής χώρας, έπειτα από σχετική προσφυγή ενός Τούρκου πολίτη, συριακής καταγωγής και ορθόδοξου χριστιανού στο θρήσκευμα, του Φάβλους Αϊ, ο οποίος επιθυμεί να εγγραφεί στο ληξιαρχείο του χωριού του με το πραγματικό του όνομα, το οποίο είναι Παύλος Μπαρτούμα. Ανάλογο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και πολλές χιλιάδες άλλοι Τούρκοι πολίτες.
Ο ίδιος ο Π. Μπαρτούμα στην προσφυγή του ζητούσε την ακύρωση του νόμου που του απαγόρευε να πάρει το πραγματικό του όνομα, υποστηρίζοντας ότι η εν λόγω ρύθμιση, που απαγορεύει την απόδοση στους Τούρκους πολίτες επωνύμων «που δεν έχουν τουρκική προέλευση», αποτελεί διακριτική μεταχείριση εις βάρος συγκεκριμένων πολιτών και παραβιάζει την αρχή της ισότητας, με κριτήριο την εθνική ή φυλετική καταγωγή».
Αλλά φαίνεται ότι οι εννέα δικαστές είχαν αντίθετη με αυτόν και την κοινή λογική άποψη. Ετσι το δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή περί αντισυνταγματικότητας του εν λόγω νόμου, προβάλλοντας την ανάγκη διαφύλαξης της «εθνικής ταυτότητας». Οι μειοψηφούντες δικαστές, μεταξύ των οποίων, σύμφωνα με τις πληροφορίες, και ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου, υποστήριξαν ότι αντίθετα η απόφαση είναι ρατσιστική και τάχθηκαν υπέρ της κατάργησής της.
