Με ένοχη σιωπή «αντέδρασε» η κυβέρνηση στη χθεσινή αποκάλυψη της «δημοκρατίας» ότι με εντολή του υπουργού Εξωτερικών Στ. Λαμπρινίδη δεν παρίσταται εκπρόσωπος της νομικής υπηρεσίας του υπουργείου κατά τη συζήτηση της προσφυγής για τη σφαγή του Διστόμου στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης.
Η εντολή, κατά τις πληροφορίες, δόθηκε από τον κ. Λαμπρινίδη για να μη «στενοχωρηθούν» οι Γερμανοί, αφήνοντας χωρίς αρωγή τον διεθνολόγο και καθηγητή του Παντείου Στέλιο Περράκη, ο οποίος εκφράζει τις ελληνικές θέσεις. Ο κ. Περράκης θα πάρει τον λόγο σήμερα εκ μέρους της ελληνικής αντιπροσωπίας της Ελλάδας, η οποία, όπως είχε ζητηθεί μάλιστα με απόφαση της κυβέρνησης, έγινε δεκτή από το Δικαστήριο με την ιδιότητα του παρατηρητή και όχι του διαδίκου!
Με την κατάθεση και της ελληνικής πλευράς ολοκληρώνεται το πρώτο μέρος της παρουσίασης των θέσεων των ενδιαφερόμενων μερών,ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου.
Χθες επί τρίωρο παρουσιάστηκαν οι ιταλικές θέσεις και προχθές οι αντίστοιχες γερμανικές, που ήταν προκλητικές, με επιεικώς αστήριχτα νομικά επιχειρήματα. Η επικεφαλής της γερμανικής αντιπροσωπίας, πρέσβειρα δρ Σουζάνε Βάζουμ-Ράιμερ, απέφυγε επιμελώς να χαρακτηρίσει τις πράξεις των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής σε Ελλάδα και Ιταλία σφαγές ή εγκλήματα πολέμου, κάνοντας λόγο γενικώς και αορίστως για «τρομερά συμβάντα, τα οποία όμως ύστερα από παρέλευση 60 ετών και άνω πρέπει επιτέλους να περάσουν στην Ιστορία», όπως υποστήριξε. Οι γνωστοί νομικοί Κρίστιαν Τόμουσατ, Αντρέας Γκατίνι και Ρόμπερτ Κορτ αναφέρθηκαν στο νομικό σκέλος των γερμανικών θέσεων, υποστηρίζοντας ότι, σύμφωνα με τη βασική αρχή της ετεροδικίας, αποζημιώσεις μπορούν να διεκδικηθούν μόνο με διαπραγματεύσεις μεταξύ κρατών. Δεν προβλέπεται διεκδίκηση αποζημίωσης από πολίτες-θύματα με αγωγή στα δικαστήρια της χώρας στην οποία τα στρατεύματα κατοχής διέπραξαν εγκλήματα πολέμου. Εντύπωση ακόμα προκάλεσε το επιχείρημα του καθηγητή Κορτ ότι ρήγματα στην αρχή της ετεροδικίας θα οδηγούσαν σε ένα ευκαιριακό ξεπούλημα περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου στη χώρα επιλογής των θυμάτων (forum shopping), συνοδευόμενο από το ρητορικό ερώτημα για το «επί πόσες γενεές θα πρέπει ακόμη η Γερμανία να πληρώνει».
Οι εκπρόσωποι της Ιταλίας υποστήριξαν ότι δεν μπορεί να τεκμηριωθεί ετεροδικία για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αφού, σύμφωνα με αυτούς, η ετεροδικία υφίσταται μόνο για την επίλυση διαφορών μεταξύ φιλικών κρατών. Τόνισαν δε ότι τα εγκλήματα πολέμου δικάζονται από τα δικαστήρια και δεν λύνονται μέσω των διεθνών συμβάσεων και ως τέτοια θεωρούνται τα εγκλήματα που διέπραξαν τα ναζιστικά στρατεύματα. Τέλος, στο πλαίσιο της δίκης, ολοκληρώθηκε επιστημονικό συμπόσιο.
