Ο άνθρωπος που άκουγε τη λέξη… επαναδιαπραγμάτευση και έβγαζε σπυράκια τώρα επιχειρεί να πείσει πως ό,τι καλό γίνεται οφείλεται σε εκείνον.
Ο λόγος για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, που θέλει να καρπωθεί όποιο θετικό αποτέλεσμα βγήκε από τη Σύνοδο Κορυφής, πιστεύοντας ότι έτσι οι πολίτες θα λησμονήσουν ότι ήταν από τους πρωτεργάτες του Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης. Οτι είναι εκείνος που ως υπουργός Οικονομικών υποστήριζε ότι δεν πρέπει να ενοχλούμε τις δάνειες δυνάμεις με απαιτήσεις και τροποποιήσεις, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να τις αποδεχτούν.
Μάλιστα, ο κ. Βενιζέλος, θεωρώντας ότι το ΠΑΣΟΚ και ο ίδιος είναι προϊόντα παρθενογένεσης, ισχυρίζεται ότι «οι πρόσφατες αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών δημιουργούν την κατάλληλη ευκαιρία για να δούμε τι πρέπει, επιτέλους, να κάνουμε ως έθνος, αλλά και για να δούμε τι έλεγε το κάθε κόμμα προεκλογικά». Καλό θα ήταν να θυμηθεί ο κ. Βενιζέλος τι έλεγαν πράγματι το ΠΑΣΟΚ και ο τότε αρχηγός του χωρίς κανέναν αντίλογο για να υφαρπάξουν την ψήφο των Ελλήνων με το «λεφτά υπάρχουν» και να τους οδηγήσει χειροπόδαρα στο ΔΝΤ και στην τρόικα.
Ο κ. Βενιζέλος αναφέρει επίσης ότι υπάρχουν σημαντικά νέα επιχειρήματα για τη βάση της αναθεώρησης του ελληνικού προγράμματος με βάση τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αναφέροντας δύο «κρίσιμες πτυχές»: Η πρώτη είναι η δυνατότητα της απευθείας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και η δεύτερη η «φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική προσαρμογή». Ο κ. Βενιζέλος μέσα σε ένα κρεσέντο αμετροέπειας ισχυρίζεται ότι όλα τα είχε θέσει προεκλογικά ο ίδιος σε επιστολές που είχε στείλει. Τέλος, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ζητεί η τεκμηρίωση του τρόπου χρηματοδότησης του επιπλέον χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής να γίνει χωρίς να χρειαστεί νέος κύκλος εγκρίσεων από τα Κοινοβούλια των κρατών-μελών.
Νίκος Ελευθερόγλου
Ο Βαγγέλης τρέμει τη διάσπαση και υποπτεύεται ως ενορχηστρωτή τον Πάγκαλο
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα είναι για τον Ε. Βενιζέλο το εγχείρημα ανασύνταξης των δυνάμεων (όσων έχουν απομείνει) του ΠΑΣΟΚ. Οι προκλήσεις-παγίδες που υφίσταται τις τελευταίες ημέρες εκδηλώνονται σε δύο επίπεδα, αλλά με κοινή αφετηρία τις εσωκομματικές εξελίξεις. Σε κυβερνητικό επίπεδο προέρχονται κυρίως από «ελεγχόμενες» δυνάμεις στην κρατική εξουσία πρώην υπουργών του ΠΑΣΟΚ, που έμειναν εκτός Βουλής, όπως γενικούς γραμματείς και προέδρους οργανισμών, για τους οποίους ο ίδιος θεωρεί ότι παίζουν το παιχνίδι των δελφίνων που επιβουλεύονται τη θέση του. Σε καθαρά κομματικό επίπεδο κυρίαρχο ρόλο διαδραματίζει ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ο οποίος για την Ιπποκράτους φαντάζει ως το πρόσωπο κλειδί στο σενάριο διάσπασης του ΠΑΣΟΚ.
Για τον Ε. Βενιζέλο όσο «ύποπτη» θεωρήθηκε η επιστολή γενικού γραμματέα του υπουργείου Παιδείας, διορισμένου επί των ημερών της Α. Διαμαντοπούλου, που του ζητούσε «κομματική καθοδήγηση» για λογαριασμό όλων των «παραμένοντων» «πράσινων» αξιωματούχων στην κυβέρνηση Σαμαρά, άλλο τόσο είναι και η προκλητική στάση του Θεόδωρου Πάγκαλου απέναντί του. Το γεγονός ότι δεν τον έχει διαγράψει δεν οφείλεται στο ότι επιχειρεί να τον αγνοήσει, αλλά επειδή κατά βάθος φοβάται ότι μια τέτοια ενέργεια θα λειτουργήσει ως θρυαλλίδα εξελίξεων για να δοθεί άλλοθι σε όσους αναζητούν αφορμή να «διασπάσουν» το ΠΑΣΟΚ και να προχωρήσουν σε νέο πολιτικό φορέα.
Στο παρασκήνιο ο Ε. Βενιζέλος δίνει μια προληπτική μάχη οπισθοφυλακής, ώστε να αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη, χρησιμοποιώντας συνομιλητές του, οι οποίοι δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να χαρακτηρίζουν αστειότητες τα περί δημιουργίας νέου κόμματος με τη συμμετοχή του Λ. Παπαδήμου και τις ευλογίες του Κ. Σημίτη. Ωστόσο το ενδεχόμενο αυτό συντηρείται από τους «εσκυγχρονιστικούς» και «μεταρρυθμιστικούς» κύκλους, που ακόμη έχουν οργανωτική αναφορά ή κομματική ταυτότητα ΠΑΣΟΚ, όπως τον Η. Μόσιαλο και τον Τ. Γιαννίτση, ο οποίος με χθεσινή του συνέντευξη στο «Εθνος» δεν απέκλεισε τη δημιουργία νέου κόμματος. Κάτι ανάλογο είχε δηλώσει προ μηνών και ένα ακόμη πρόσωπο της επιρροής Σημίτη, ο πρώην υπουργός Οικονομίας Ν. Χριστοδουλάκης.
Γ. Κατσίγιαννης
