Με αποκρατικοποιήσεις αξίας 20 δισ. ευρώ θα μπορούσαμε να μειώσουμε το δημόσιο χρέος κατά 175 δισ. ευρώ υποστηρίζει ο επιχειρηματίας Ευάγγ. Μυτιληναίος. Με επιστολή του στον δικτυακό τόπο Reporter.gr, ο κ. Μυτιληναίος τάσσεται υπέρ της ιδέας του υπουργού Οικονομικών Γ. Στουρνάρα που προβλέπει ότι η Ελλάδα θα μπορεί να δέχεται ελληνικά ομόλογα ως τίμημα για τις αποκρατικοποιήσεις, με στόχο να σβηστεί σημαντικό τμήμα του δημόσιου χρέους. Ο επιχειρηματίας θεωρεί ότι με την εφαρμογή του συγκεκριμένου μοντέλου δεν θα έχουμε μόνο σημαντική μείωση του χρέους, αλλά και πρόσθετα οφέλη, τα οποία θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να βγει ταχύτερα στις διεθνείς αγορές.
Ακολουθεί η επιστολή του Ευάγγ. Μυτιληναίου:
1. «Στα Μνημόνια ρητώς απαγορεύεται η επαναγορά κρατικού χρέους (ομολόγων) με χρήματα των πιστωτών μας (τα οποία πηγαίνουν για πληρωμή τοκοχρεολυσίων του Επίσημου Τομέα και για τις γενικές ανάγκες του Δημοσίου – μισθοί, συντάξεις, προμηθευτές κ.λπ.).
2. Δεν ισχύει το ίδιο όμως για χρήματα που προέρχονται από πωλήσεις Δημόσιας Περιουσίας (ιδιωτικοποιήσεις), τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αγοραστεί (υποτιμημένο) Δημόσιο Χρέος στη Δευτερογενή Αγορά.
3. Είναι αληθές ότι οι τιμές όλων των assets στην Ελλάδα είναι σοβαρά υποτιμημένες λόγω της κατάστασης. Είναι όμως επίσης αληθές ότι και οι τιμές τον ομολόγων στη Δευτερογενή Αγορά είναι επίσης σφοδρά υποτιμημένες (15-20c το ευρώ).
4. Εάν η Ελληνική Κυβέρνηση και το Υπουργείο Οικονομικών έπειθαν τον Ελληνα πολίτη ότι πουλώντας (σε σημερινές τιμές) 20 δισ. ευρώ ελληνικών assets και μπορούσαμε με τον τρόπο αυτό να ακυρώσουμε Χρέος 100 δισ. ευρώ, η ιδέα των ιδιωτικοποιήσεων θα είχε πολύ μεγαλύτερη κοινωνική υποστήριξη. Βεβαίως το εγχείρημα αυτό θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο (εν όψει και της ακύρωσης των 106 δισ. ευρώ ιδιωτικού χρέους που έχει προηγηθεί από το PSI). Θα πρέπει να ενεργοποιηθεί πολύ αποτελεσματικά ο ΟΔΔΗΧ και με την υποστήριξη της κυβέρνησης να βρει και να ακυρώσει 100 δισ. ευρώ Ελληνικού Χρέους.
5. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι Ευρωπαίοι (όχι το IMF), υπό αυτές τις συνθήκες, θα αποδέχονταν οπωσδήποτε τα 50 δισ. ευρώ της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών να κατευθυνθούν κατευθείαν στο Τραπεζικό Σύστημα και όχι μέσω του Δημόσιου Χρέους.
Τέλος σε ένα τέτοιο περιβάλλον συνολικής ελληνικής “τακτοποίησης”, νομίζω και η ECB θα αποδεχόταν το “κούρεμα” και των δικών της ομολόγων, nominal value 40-45 δισ. ευρώ συνολικά.
Εν κατακλείδι, θα μπορούσε να ήταν δυνατόν άμεσες ιδιωτικοποιήσεις 20 δισ. ευρώ να: 1) σβήσουν χρέος 100 δισ. ευρώ, 2) να «οδηγήσουν» τα 50 δισ. ευρώ του κόστους της Τραπεζικής Ανακεφαλαιοποίησης εκτός Δημοσίου Χρέους και 3) να αφαιρέσουν περίπου 25 δισ. ευρώ από το χρέος μέσω του “κουρέματος” (και) των Ομολόγων της ECB. Σύνολο μείωσης χρέους 175 δισ. ευρώ (με τίμημα πώληση κρατικής περιουσίας 20 δισ. ευρώ).
Εάν το καταφέρναμε αυτό, το Debt/GDP (σ.σ.: η σχέση δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ) θα γινόταν από τα υγιέστερα στην Ευρώπη, θα βγαίναμε στις αγορές ήδη από το 2013 και με τα αναμενόμενα πρωτογενή πλεονάσματα του 2013 θα μπαίναμε σχετικά σύντομα σε φάση ανάπτυξης, μείωσης της ανεργίας (το σημαντικότερο) και ισότιμης συμμετοχής στα ευρωπαϊκά πράγματα και όχι ως κράτος-παρίας».
