Ο τρόπος που μιλάει παραπέμπει σε μιξεράκι που του τελειώνει η μπαταρία. Δεν μπορεί να πολτοποιήσει ούτε λαχανικά. Με τα χίλια ζόρια, από την ένταση που του έχει απομείνει, να φτιάξεις κάνα μισερό φραπεδάκι, όπου θα έχουν απομείνει κομμάτες αδιάλυτου καφέ και μισολιωμένης ζάχαρης. Το βλέμμα του, ίδιο με παιδιού που έχει κάνει λαδιά και πάει να την κουκουλώσει με κουβερτούρα «αθωότητας». Σαν να έχει τσουρνέψει κουλουράκια από τον φούρνο και το παίζει αδιάφορος. Είθισται να παραμένει άφαντος από την πόλη και να ακούμε τα χαμπέρια του, αν μπει κανείς στον κόπο και τον κίνδυνο να τον αποδοκιμάσει, να τον κράξει και να του εκτοξεύσει κάνα γιοπλέ κατά πρόσωπο. Σ’ αυτά η δημαρχάρα είναι αξιοζήλευτων ικανοτήτων. Λουφάζει στο καφεζαχαροπλαστείο για να περάσει η μπόρα. Αν χρειαστεί, θα περιμένει ώσπου να μπαγιατέψουν οι σεράνο, να παπαδιάσουν τα γαλακτομπούρεκα και να έρθει η ΕΛ.ΑΣ. Γύρω του έχει πάρει φωτιά η κοινωνία, η πόλη βρίσκεται υπό κανονική πολιορκία κι εκείνος έχει την αυταπάτη ότι θα τη βγάλει καθαρή, αν βγάλει καμιά ανακοίνωση τύπου «ΓΑΠ, πολυπολιτισμός και ζήτω η προστασία της αμφίβιας κουρούνας».
Σκαλωσιά
Το πρώτο νέο που ακούσαμε για τα καλά από τούτο τον απίθανο τύπο ήταν ότι το Πάσχα του 2011 είχε απαγορευτεί από τον δημοτικό ραδιοσταθμό 9,84 να ακούγεται το «Χριστός Ανέστη» στον αέρα από τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς. Ουδεμίαν περί τούτου αμφιβολία είχαμε. Εκλεκτός του ανελλήνιστου τουφεκαλεύρη Παπανδρέου δεν ήταν τούτος; Τι περίμενες ν’ ακούσεις; Τώρα αυτό το ξωτικό, ο μουρμουριστός καλικάντζαρος της δημοτικής αρχής, έστησε έναν καρακιτσάτο και αποτρόπαιο καραγκιόζ μπερντέ στην πλατεία Συντάγματος, ωσάν να ήταν «χριστουγεννιάτικο δέντρο»! Το βλέπεις και σου έρχεται να ξεράσεις φαγητά που έχεις χωνέψει από την προηγούμενη δεκαετία. Ο θρίαμβος της ασχήμιας στα μούτρα σου! Το αντικρίζεις και βλέπεις μια μεταλλική εγκατάσταση, όπως εκείνες που βάζουν στις σκηνές των συναυλιών για να στηριχθεί μέρος των φωτιστικών και των λοιπών εξοπλισμών του συγκροτήματος, που πρόκειται να εμφανιστεί. Κι εσύ, περνώντας από δίπλα, περιμένεις να περάσει η μπετονιέρα για να ξεφορτώσει τα μπετά για την πολυκατοικία. Ενα βραβείο κακογουστιάς πρέπει να επινοηθεί και να απονεμηθεί στο άτομο που κατέχει τον δημαρχιακό θώκο της ιστορικότερης πόλης του κόσμου, της ανεκτίμητης Αθήνας!
Παναγιώτης Λιάκος
