Με το πιστόλι στον κρόταφο θα βρίσκονται από αύριο περίπου 1.000.000 εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, με κίνδυνο να υποστούν δραματικές μειώσεις μισθών, αφού λήγει η μετενέργεια για περίπου 45 κλαδικές συμβάσεις, ανάμεσα στις οποίες βρίσκεται και η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ). Μόνοι… τυχεροί φαίνεται ότι είναι οι τραπεζοϋπάλληλοι, αφού η ΟΤΟΕ υπέγραψε σύμβαση με τους εργοδότες με μειώσεις 6%, που θα ισχύει τα επόμενα δυόμισι χρόνια. Οι υπόλοιπες συμβάσεις αναμένεται να λήξουν οριστικά, κάτι που σημαίνει ότι οι εργοδότες αποκτούν αυτόματα το δικαίωμα να επιδιώξουν μειώσεις μισθών, που κατά μέσο όρο εκτιμάται ότι θα φτάσουν το 20%. Το μοναδικό όριο που υπάρχει πια είναι ο κατώτατος μισθός των 586 ευρώ μεικτά (511 ευρώ για νέους έως 25 ετών), συν τα τέσσερα επιδόματα που διατηρούνται, δηλαδή τέκνων, σπουδών, προϋπηρεσίας (ωριμάνσεις) και βαρέων και ανθυγιεινών.
Χαρακτηριστικό του προβληματισμού που υπάρχει για μια νέα πιθανή καταπόντιση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα είναι ότι ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης έσπευσε με δήλωσή του να «χαιρετίσει» τη συμφωνία ΟΤΟΕ – τραπεζιτών, παρότι περιλαμβάνει μείωση αποδοχών και κατάργηση του επιδόματος ισολογισμού. Μάλιστα, ο κ. Βρούτσης προέτρεψε τη ΓΣΕΕ και τους εργοδοτικούς φορείς να έχουν ανάλογο αποτέλεσμα στις δικές τους διαπραγματεύσεις. Βασική τους μέριμνα φαίνεται ότι είναι η υπογραφή νέας ΕΓΣΣΕ που θα διασώζει το επίδομα γάμου (10% επί του μισθού) και όλες τις άδειες (π.χ. μητρότητας, θηλασμού) που συμπεριλαμβάνει η εθνική συλλογική σύμβαση.
Επίσης, οι κοινωνικοί φορείς (πλην του ΣΕΒ) εμφανίζονται με κοινή γραμμή και ως προς το θέμα της επεκτασιμότητας των συμβάσεων εργασίας για το σύνολο των επιχειρήσεων ενός κλάδου. Εάν κάτι τέτοιο δεν θεσμοθετηθεί εκ νέου, τότε γίνεται ανοιχτά λόγος από την ΕΣΕΕ για δημιουργία συνθηκών αθέμιτου ανταγωνισμού στην αγορά, που είναι πιθανό να οδηγήσει σε αυξημένα λουκέτα και υψηλότερη ανεργία. Ο ΣΕΒ πάντως αποφεύγει να πάρει θέση για το θέμα της επεκτασιμότητας, καθώς είναι γνωστό ότι όλο και περισσότερες επιχειρήσεις βγαίνουν εκτός από τις ομοσπονδίες τους, για να αποφύγουν τη δέσμευση μιας κλαδικής σύμβασης. Σε κάθε περίπτωση, για να επανέλθει το μέτρο της επεκτασιμότητας, χρειάζεται η σύμβαση γνώμη του υπουργείου Εργασίας και φυσικά της τρόικας.
Οι κλαδικές συμβάσεις που ολοκληρώνονται είναι εκείνες της χημικής βιομηχανίας, της ποτοποιίας, των τυποποιημένων τροφίμων, των εταιριών αναψυκτικών, των ασφαλιστικών πρακτορείων, των ναυτιλιακών επιχειρήσεων, των βιομηχανιών απορρυπαντικών, των εταιριών παστερίωσης γάλακτος και αρτοποιίας, των καπνοβιομηχανιών και των καταστημάτων πώλησης κρέατος. Επίσης, λήγουν οι συμβάσεις στους κλάδους των γεωπόνων, των ηλεκτροτεχνιτών και φυσικά η ΕΓΣΣΕ που καλύπτει περίπου 350.000 ανειδίκευτους εργάτες.
Βασίλης Αγγελόπουλος
