Λίγο μετά την έγκριση της νέας δομής δυνάμεων των Ενόπλων Δυνάμεων και συγκεκριμένα στο άρθρο της περασμένης Κυριακής («Θέατρο του παραλόγου για τις Ενοπλες Δυνάμεις») είχαμε επισημάνει την τεράστια απόκλιση των αλλοπρόσαλλων δηλώσεων των υπεύθυνων του τομέα της άμυνας από την πραγματικότητα.
Τη θλιβερή αυτή κατάσταση ήλθε να συμπληρώσει μία νέα και τελείως απρόσμενη περικοπή των αμυντικών δαπανών κατά 1 ακόμη δισ. ευρώ για το 2014, τη μεγαλύτερη μείωση από τις δαπάνες κάθε άλλου υπουργείου, η ουσιαστική σημασία της οποίας πέρασε τελείως απαρατήρητη. Για να γίνει αντιληπτή η κατάσταση, αρκεί να αναφερθεί ότι ο αμυντικός προϋπολογισμός της χώρας από 6,482 δισ. ευρώ το 2009 κατέληξε, το 2013, έπειτα από αλλεπάλληλες περικοπές, στο μισό περίπου του αμυντικού προϋπολογισμού του 2009, ήτοι σε μόλις 3,396 δισ. ευρώ. Να σημειωθεί ότι εξ αυτών τα 750.000.000 ευρώ ήταν για εξοπλισμούς, με το μέγιστο τμήμα τους να πηγαίνει σε εξόφληση υποχρεώσεων από παλαιά εξοπλιστικά προγράμματα και τμήμα τους μόνο για ανταλλακτικά, μικροεξοπλισμούς κ.λπ. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, αφαιρουμένων των υποτιθέμενων εξοπλιστικών δαπανών, το 2013 οι Ε.Δ. είχαν μόλις 2,640 δισ., με άνω του 50% να πηγαίνει για αποδοχές του προσωπικού, για να διατηρήσουν έναν Στρατό Ξηράς με άνω των 1.000 αρμάτων μάχης, περί τα 1.500 Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού, ένα ανάλογο σε αριθμό και μέσα Πυροβολικό κ.λπ., μία Π.Α. με 250 περίπου αεροσκάφη (η δομή έως πρόσφατα προέβλεπε 300), έναν ολόκληρο στόλο του Π.Ν. από 12 φρεγάτες και πλήθος άλλων σκαφών (πυραυλάκατοι, υποβρύχια κ.λπ.).
Τις συνέπειες των περικοπών αυτών τις έχουμε πλειστάκις αναφέρει: κάθετη πτώση της μαχητικής ικανότητας των Ε.Δ., ασυντήρητο υλικό που μας κόστισε δισεκατομμύρια απαξιώνεται ταχύτατα λόγω ελλείψεως συντηρήσεως και των αναγκαίων αναβαθμίσεων, μείωση στο ελάχιστο των ασκήσεων και γενικώς υποβάθμιση της εκπαιδεύσεως, κάθετη πτώση της διαθεσιμότητας για το εναπομείναν υλικό, στελέχη σε πλήρη εξαθλίωση και γενικώς πλήρη ακινησία των πάντων, με ό,τι ακόμη κινείται να γίνεται με υπεράνθρωπες προσπάθειες της στρατιωτικής ηγεσίας και του μόνιμου προσωπικού.
Για να το πούμε απλά: Με τα 3,396 δισ. ευρώ του προϋπολογισμού για το τρέχον έτος, οι Ε.Δ. ήταν ήδη σε αδυναμία εκτελέσεως των αποστολών που απορρέουν από την ΠΕΑ (Πολιτική Εθνικής Αμυνας). Με 1 δισεκατομμύριο πιο κάτω που επέβαλε εν αγνοία των πάντων ο απαράδεκτος εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Γ. Στουρνάρας για το 2014, οι Ε.Δ. της χώρας θα είναι απλώς σκιά του εαυτού τους και εν πλήρει αδυναμία εκτελέσεως των αποστολών της ΠΕΑ. Το ειρωνικό δε της υποθέσεως είναι ότι με αυτόν τον αμυντικό προϋπολογισμό δεν καθίσταται εξ αντικειμένου εφικτή ούτε αυτή η νέα μειωμένη δομή δυνάμεων που ενέκρινε πρόσφατα το ΚΥΣΕΑ. Στην ουσία ο Γ. Στουρνάρας, με την αυθαίρετη αυτή περικοπή, δεν κατήργησε απλώς την απόφαση του ΚΥΣΕΑ -που και αυτή ήταν ήδη στον αέρα, όπως προκύπτει από τα παραπάνω- αλλά και τις ίδιες τις Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας. Πρόκειται για μία τεράστια αντίφαση, με προφανείς εθνικές προεκτάσεις και σημασία, που… περιέργως διέφυγε της προσοχής του αρμόδιου υπουργού για την άμυνα της χώρας και ως εκ τούτου δεν προέβη σε καμία ενέργεια ή ενημέρωση της κυβερνήσεως για αποφυγή αυτού του επικίνδυνου γεγονότος.
Παρακάμφθηκε ακόμα και η Βουλή!
Το αξιοσημείωτο είναι ότι αυτό το τεράστιας σημασίας γεγονός, το οποίο πράξει και ουσία σημαίνει αφοπλισμό της χώρας και αδυναμία της να αμυνθεί έναντι της (πάντα) υπαρκτής τουρκικής απειλής και φυσικά αδυναμία της να προστατεύσει τα συμφέροντα και ακόμη την εδαφική της κυριαρχία, ελήφθη κατά παράβαση κάθε υφιστάμενης διαδικασίας και εκτός κάθε θεσμικού πλαισίου που διέπει τον τομέα της άμυνας. Συγκεκριμένως, η απειλή, όπως αυτή περιγράφεται στη ΣΑΚ (Στρατιωτική Αξιολόγηση Καταστάσεως), παραμένει η ίδια, η Πολιτική Εθνικής Αμυνας παρέμεινε επίσης η ίδια, με την τελευταία να προβλέπει αποστολές για τις Ε.Δ. τις οποίες δεν θα μπορούν να εκτελέσουν, το ΣΑΓΕ (Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων) δεν πρότεινε εξ όσων γνωρίζουμε κάτι διαφορετικό, το Σ.ΑΜ. (Συμβούλιο Αμύνης) φυσικά δεν συνεκλήθη καν για τον σκοπό αυτό, το θέμα δεν συζητήθηκε ούτε στην Επιτροπή Εξωτερικών και Αμυνας της Βουλής, η ίδια η Βουλή δεν ενημερώθηκε για αλλαγή πολιτικής στον χώρο της άμυνας κ.λπ. Με άλλα λόγια, όλα αυτά, τα ήκιστα κολακευτικά για το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, τα οποία στην πραγματικότητα συνιστούν αλλαγή εθνικής στρατηγικής και Πολιτικής Εθνικής Αμυνας, έγιναν έτσι στον αέρα και δη όχι στο ανώτατο επίπεδο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, αλλά από έναν απλό εξωκοινοβουλευτικό υπουργό!
Στο μισό ο αριθμός των αντρών με εφαρμογή μοντέλου Βουλγαρίας στο στράτευμα
Το πώς εξηγούνται τα παραπάνω είναι, κατά τη γνώμη μας, απλό και το είχαμε αναφέρει στο φύλλο της «κυριακάτικης δημοκρατίας» της 17ης Μαρτίου 2013, όπου, μεταξύ άλλων, αναφερθήκαμε και στην απαίτηση της τρόικας για μείωση του αριθμού των εισακτέων στις Στρατιωτικές Σχολές (αξιωματικών και υπαξιωματικών) κατά 55% στο διάστημα 2009-2014.
Οπως αναφέραμε τότε, «το περίεργο είναι ότι ενώ το γεγονός αυτό (της μειώσεως των εισακτέων) έχει αναφερθεί κατ’ επανάληψη, ουδείς σκέφτηκε ότι μείωση κατά 55% του αριθμού των αξιωματικών και υπαξιωματικών οδηγεί στο προφανές συμπέρασμα ότι, μέσα στα αμέσως επόμενα χρόνια, θα έχουμε αντίστοιχη μείωση της συνολικής οροφής των Ε.Δ.! Με άλλα λόγια, μέσα στα αμέσως επόμενα χρόνια, η κυβέρνηση θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να μειώσει τις Ε.Δ. της χώρας στο μισό και πλέον από αυτό που είναι σήμερα, στα πρότυπα αυτού που έγινε στη Βουλγαρία».
Σημ.: Από έναν στρατό 120.000 ανδρών και 1.300 αρμάτων μάχης που είχε η Βουλγαρία το 1983, σήμερα έχει μία δύναμη 18.000 (!) ανδρών και 86 άρματα μάχης, ενώ η αεροπορία της, από 225 περίπου μαχητικά, διαθέτει σήμερα μόνο 46 κ.ά. Κατά τα άλλα, όπως αναφέραμε στο παραπάνω φύλλο, η Βουλγαρία έχει μετάσχει ή μετέχει ακόμη σε 17 αποστολές στο εξωτερικό, γιατί με τις περικοπές των Ε.Δ. αυτός ακριβώς ήταν ο έξωθεν επιβληθείς ρόλος της χώρας στον τομέα της άμυνας (στοιχειώδεις Ε.Δ. για εσωτερική κυρίως ασφάλεια και ικανότητα συμμετοχής σε επιχειρήσεις της Συμμαχίας, ειρηνευτικές αποστολές κ.λπ.).
Με την περικοπή των μονίμων στελεχών κατά 55% μετά το 2014 και τον προϋπολογισμό για το ίδιο έτος στα επίπεδα που προαναφέραμε, η κατάληξη είναι προφανής: Οι ελληνικές Ε.Δ. περικόπτονται στο άμεσο μέλλον στο ήμισυ περίπου των σημερινών, περιπίπτουν δηλαδή σε κατάσταση απλής εθνοφυλακής, με στοιχειώδη Αεροπορία και Ναυτικό, οι οποίες θα εξυπηρετούν μεν τις ανάγκες της Δύσεως (ειρηνευτικές αποστολές κ.λπ.) και όποιες άλλες επιδιώξεις τους εις βάρος μας εν γένει, αλλά ουδόλως τις αμυντικές ανάγκες της χώρας. Με τέτοιο προϋπολογισμό και ακόμη μικρότερους στα επόμενα δύο έτη, η ελληνική κυβέρνηση δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά να κόψει τον Στρατό της στα δύο!
Αδικος ο κόπος, δηλαδή, για την προ εβδομάδων σύγκληση του ΚΥΣΕΑ να εγκρίνει τη νέα δομή δυνάμεων και άδικος και ο δικός μας κόπος να αναφερόμεθα σε κάτι που ουδέποτε υπήρξε τα τελευταία χρόνια: την αμυντική πολιτική.
Το θέμα είναι βέβαια αν η κυβέρνηση, που -όπως και οι προηγούμενες- ουδέποτε είχε την πραγματική εικόνα των Ε.Δ., ήταν ενημερωμένη για αυτό, γιατί -όπως φαίνεται- ο μόνος που το ήξερε (λόγω των άριστων σχέσεων με τις Βρυξέλλες, όπου κάποτε θα καταλήξει φυσιολογικώς) ή το κατάλαβε ήταν ο Γ. Στουρνάρας, ο οποίος με την περικοπή αυτή όχι μόνο προετοίμασε θαυμάσια τον δρόμο σε αυτή την κατάληξη των Ε.Δ., αλλά τον επιτάχυνε επιβάλλοντας περικοπές ακόμη μεγαλύτερες από αυτές που προέβλεπε το Μεσοπρόθεσμο (αντί για περικοπές 450.000.000 ευρώ που προέβλεπε το Μεσοπρόθεσμο για το 2014, τις ανέβασε στο 1 δισ. Ευρώ!
