Με το ξεκίνημα της διαδικασίας για την εθελούσια έξοδο 700 ατόμων ξεκίνησαν ουσιαστικά οι διεργασίες για την πώληση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Η διοίκηση της τράπεζας καλούσε τους εργαζομένους που επιθυμούσαν να αποχωρήσουν να υποβάλουν τις αιτήσεις τους έως την περασμένη Πέμπτη 4 Ιουλίου.
Από τους εργαζομένους, όσοι εντάσσονται στο εργασιακό καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων (αν είναι ασφαλισμένοι πάνω από 25 χρόνια) λαμβάνουν εφτά χρόνια πλασματικής εργασίας bonus και παίρνουν πλήρη σύνταξη. Οσοι δύνανται να λάβουν μειωμένη σύνταξη ή είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ και έχουν κλείσει 25ετία θα τους δοθεί το κίνητρο με το πλαφόν αποζημίωσης των 60.000-65.000 ευρώ. Οσοι δεν ανήκουν σε καμία από τις δύο κατηγορίες και θέλουν να φύγουν θα πάρουν από 10 έως 15 μισθούς.
Το ΤΧΣ που έχει εκπονήσει το πρόγραμμα αποκρατικοποίησης του Τ.Τ. έχει προσλάβει ως σύμβουλο για την πώλησή του την Goldman Sachs. Πρόκειται για τη μητέρα των μαχών στην τραπεζική, μια και η προίκα του νέου Τ.Τ. είναι 11,2 δισ. ευρώ σε καταθέσεις και 7 δισ. ευρώ σε χορηγήσεις. Ο λόγος χορηγήσεων προς καταθέσεις είναι 61%, όταν ο αντίστοιχος στις τέσσερις συστημικές τράπεζες ξεπερνά το 140%. Τα ίδια κεφάλαια της τράπεζας ανέρχονται σε 550.000.000 ευρώ και τα ομόλογα που διαθέτει φτάνουν τα 4,1 δισ. ευρώ. Αυτά τα τελευταία μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως REPOS και να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο τη ρευστότητα της τράπεζας και την κεφαλαιακή επάρκειά της. Υπάρχει δηλαδή ένα περιθώριο ανάπτυξης και εκμετάλλευσης ζεστού χρήματος εντυπωσιακό, πέρα από το ότι οι χορηγήσεις έχουν το μικρότερο ποσοστό καθυστέρησης από όλες τις τράπεζες.
Παραδοσιακά το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, όταν άρχισε να δίνει δάνεια, χορηγούσε κυρίως αυτούς που είχαν αποταμιευτικές καταθέσεις. Η τακτική αυτή σήμερα το βρίσκει σε καλύτερη κατάσταση απ’ ό,τι άλλες τράπεζες.
Η μάχη για την απόκτηση του Τ.Τ. θα γίνει βασικά μεταξύ τριών τραπεζών: της Eurobank, της Εθνικής και της Alpha. Ξεκινώντας από την τελευταία, ο πρόεδρός της Γ. Κωστόπουλος ξεκαθάρισε ότι μπορούσε η τράπεζα να έχει αποκτήσει το Τ.Τ. από τον πρώτο ακόμη διαγωνισμό, αλλά ήταν θέμα στρατηγικής να ολοκληρωθεί η συγχώνευση με την Εμπορική και να προχωρήσει πρώτα η ανακεφαλαιοποίηση. Για την Εθνική το θέμα είναι μείζον, μια και χρειάζεται τα κεφάλαια του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου προκειμένου να μην αναγκαστεί τους ερχόμενους δύο μήνες να μπει σε μια διαδικασία πώλησης όλων των πολύτιμων assets που διαθέτει, και κυρίως της Finansbank.
Η περίπτωση της Eurobank είναι ιδιαίτερη και ενδεχομένως να της δίναμε και ένα προβάδισμα, όντας μια τράπεζα που ανήκει στο ΤΧΣ, όπως ανήκει και το Τ.Τ. Αν η Eurobank αποφασιστεί από το ΤΧΣ να ενσωματώσει το Τ.Τ. αντί να το αγοράσει, κρίνοντας ότι οι προσφορές των άλλων δύο παικτών είναι υποδεέστερες της αξίας του, θα δημιουργήσει μια νέα τράπεζα (Eurobank/T.T.) πλήρως ανακεφαλαιοποιημένη και με προίκα μια τεράστια ρευστότητα. Σε αυτή την περίπτωση η πώληση του πακέτου θα γίνει για το ΤΧΣ προτεραιότητα και δεν αποκλείεται να δούμε μεγάλους ξένους παίκτες να μπαίνουν στο παιχνίδι.
Αλλοι υποψήφιοι σε αυτή τη φάση είναι η Τράπεζα Αττικής (χωρίς επίσημη ανακοίνωση), αλλά και διάφοροι άλλοι οργανισμοί ταμιευτηρίου από το εξωτερικό, κυρίως από γαλλική και γερμανική πλευρά.
Η δική μας γνώμη -και θεωρήστε την απολύτως προσωπική- είναι ότι οι περιπτώσεις των ξένων ταμιευτηρίων αλλά και η περίπτωση της Eurobank θα αποτελέσουν τη χειρότερη εξέλιξη, μια και οι καταθέσεις και οι κόποι του ελληνικού λαού θα περάσουν σε ξένο έλεγχο, με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Από τον πρίγκιπα Γεώργιο στους ιδιώτες
Η ιστορία του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου μοιάζει λίγο πολύ με αυτή της Εθνικής Τράπεζας, με την έννοια ότι είναι μια βαθιά «ελληνική» υπόθεση, βασισμένη στην ανάγκη ενός λαού να δει καλύτερες μέρες, αποταμιεύοντας το υστέρημα των κόπων του. Ιδρύθηκε το 1900, με στόχο να εξασφαλίσει τις οικονομίες απλών ανθρώπων, δημιουργώντας έτσι ένα εθνικό κεφάλαιο που θα χρησιμοποιούνταν για την ανάπτυξη της χώρας. Η πρώτη ολοκληρωμένη μορφή του λειτούργησε στην Κρήτη, την εποχή που το νησί δεν είχε ακόμα προσαρτιστεί στην Ελλάδα. Με την υπογραφή του πρίγκιπα Γεωργίου και τεσσάρων υπουργών της Κρητικής Πολιτείας εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1900 ο νόμος 265 περί Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Το 1902 έγινε η επίσημη έναρξη των εργασιών, με την έκδοση του πρώτου βιβλιαρίου να γίνεται τον Απρίλιο του 1903 στο όνομα του Υπατου Αρμοστή. Το 1914-1915 μεταφέρεται η έδρα του στην Αθήνα κι από το 1929 έως τα 1934 τα αποτελέσματα της αποταμίευσης είναι εντυπωσιακά. Το 1938 θα φτάσει να έχει το μεγαλύτερο ποσό σε καταθέσεις από όλα τα ιδρύματα της εποχής: 2,6 δισ. δραχμές. Από τον πόλεμο έως και τα μετεμφυλιακά χρόνια η κατάρρευση θα είναι συνεχής, για να φτάσουμε στο 1961, οπότε και ξεκινάει η χρυσή εποχή του. Το 1970 θα κατέχει το 31% των ελληνικών καταθέσεων, ενώ το 2002 θα μετατραπεί σε ανώνυμη τραπεζική εταιρία. Το 2006 θα πάρει άδεια λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος και θα εισαχθεί στο Χρηματιστήριο, ενώ το 2007 θα ξεκινήσει η πλήρης αναδιοργάνωσή του, κυρίως σε επίπεδο πληροφορικής.
Το 2008 θα είναι η τρίτη πανευρωπαϊκή τράπεζα σε κεφαλαιακή επάρκεια. Πέντε χρόνια μετά φτάσαμε στο Good Bank – Bad Bank και στην αντίστροφη μέτρηση για την πώλησή του. Το πώς και το γιατί είναι μια μεγάλη ιστορία με ουκ ολίγους ενόχους, που δεν θα τιμωρηθούν ποτέ.
Βασίλης Κωνσταντουλάκης
