«Η Ζάκυθος ομιλεί» από την περασμένη Πέμπτη στην υπέροχη αυλή του Παλαιού Πανεπιστημίου της Πλάκας. Η μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου Τζένη Ρουσσέα πρωταγωνιστεί στην εξαιρετική θεατρική παράσταση, που επαναλαμβάνεται για δεύτερη χρονιά μετά την περσινή επιτυχία και τη θερμή ανταπόκριση του κοινού. Με αφορμή την έναρξη της παράστασης στην όμορφη αυλή του Παλαιού Πανεπιστημίου στην Πλάκα, μιλήσαμε με τη σκηνοθέτιδα και ηθοποιό Αναστασία Παπαστάθη για το ενδιαφέρον αυτό θεατρικό έργο -η ιδέα ανήκει στην Τζένη Ρουσσέα-, στο οποίο όλοι οι συντελεστές μιλούν τη ζακυνθινή διάλεκτο!
Συναισθήματα
«Ο βασικός μου άξονας στο ανέβασμα ενός έργου είναι να μπορέσει ο ηθοποιός, απαλλαγμένος από ανασφάλειες και φόβους, να διεγείρει συναισθήματα στον θεατή. Αν, λοιπόν, μπορούμε να μιλάμε για διαφοροποιήσεις στην εφετινή παράσταση, είναι ότι ελευθερωθήκαμε από τον φόβο αν θα γίνει κατανοητή η γλώσσα. Τώρα ξέρουμε ότι οι θεατές όχι μόνο δεν είχαν κανένα πρόβλημα στην κατανόησή της αλλά, αντίθετα, απόλαυσαν το γλωσσικό αυτό ιδίωμα.»
Το θεατρικό έργο, που αποτελεί συρραφή κειμένων από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ποιητικού ζακυνθινού λόγου, εκτός από το να μας εισάγει στο καλλιτεχνικό σύμπαν των Διονυσίου Σολωμού, Γιάννη Τσακασιάνου αλλά και Διονυσίου Ρώμα, μας αποκαλύπτει ταυτόχρονα και τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων της εποχής εκείνης. «Μαθαίνουμε με σατυρικό τρόπο ότι υπάρχει μια διαχρονικότητα στις ανθρώπινες αδυναμίες. Και ότι δεν έπαψε να υπάρχει ακόμη και σήμερα η προσήλωση του ανθρώπου στα μάγια και στη βασκανία, η ροπή του προς τις εύκολες λύσεις, την απληστία, τη φιλαυτία, και στο τέλος του έργου βλέπουμε πού μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος προκειμένου να αυτοδικαιωθεί» μας είπε η κυρία Παπαστάθη.
Οπως εξηγεί, το βασικό κριτήριο για την επιλογή των συγκεκριμένων κειμένων ήταν να «ρίξει» φως σε ένα μέρος της ελληνικής ποίησης και δραματουργίας που σχετίζεται με την ταυτότητά μας.
Αναζητώντας τις ρίζες
«Μην ξεχνάμε ότι η επτανησιακή ποίηση ήταν η αρχή του Νεοελληνικού Θεάτρου. Αναζητώντας τις ρίζες μας, οδηγήθηκα σε αυτά τα κείμενα. Βεβαίως η επιλογή τους ήταν δύσκολη. Επί έναν χρόνο έψαχνα σε άγνωστα αρχεία ιδιωτών, στην ιστορική βιβλιοθήκη Ζακύνθου, επικοινώνησα με λόγιους και λαϊκούς ανθρώπους, ώσπου συγκέντρωσα το υλικό που πίστευα ότι μπορεί να αποτελέσει τον κορμό μιας παράστασης.»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ο ρόλος του ντελάλη, ένα σκηνοθετικό εύρημα της παράστασης, ο οποίος λειτουργεί καταλυτικά στην πλοκή του θεατρικού. «Η ένταξή του στη δραματουργία προέκυψε από ανάγκη. Δεν ήξερα πώς να συνδέσω τα κείμενα που είχα επιλέξει. Και ψάχνοντας ως ανθρακωρύχος στον θησαυρό της παράδοσης, ανακάλυψα τον ντελάλη.»
Info: Η παράσταση «Η Ζάκυθος ομιλεί» παρουσιάζεται στον χώρο του Παλαιού Πανεπιστημίου (Θόλου 5 και Κλεψύδρας, Πλάκα) έως και τις 12 Ιουλίου. Παίζουν: Τζένη Ρουσσέα, Γιώργος Βούτος, Γεωργία Ζώη, Κώστας Καποδίστριας, Σοφία Παναηλίδου και Ανασταθία Παπαστάθη.
Το κλειδί της επιτυχίας στη γλώσσα
Οι μισοί από τους ηθοποιούς έλκουν την καταγωγή τους από τη Ζάκυνθο, σύμφωνα με τη σκηνοθέτιδα Αναστασία Παπαστάθη. Οι υπόλοιποι, προκειμένου να μπορέσουν να μιμηθούν τη διάλεκτο, άκουγαν προσεκτικά τη μεγάλη κυρία του θεάτρου Τζένη Ρουσσέα, η οποία έχει γεννηθεί στο όμορφο νησί. «Ο ρόλος της στην παράσταση είναι καθοριστικός, αφού με αυτήν αρχίζει και τελειώνει το έργο» ανέφερε η κυρία Παπαστάθη, η οποία συμπλήρωσε ακόμη ότι για την επεξεργασία του κειμένου σε δεκαπεντασύλλαβο χρειάστηκε έναν χρόνο συστηματικής δουλειάς.
Γιώτα Βαζούρα
