Ειλημμένη θεωρείται η κυβερνητική απόφαση αποπομπής του υπηρεσιακού γενικού γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβη Αν. Μητσιάλη, μετά τις πρωτοφανείς δηλώσεις του για το Κυπριακό.
Ως γνωστόν, ο κ. Μητσιάλης (υιοθετώντας στάση εκπροσώπου του ΟΗΕ ή ξένου διπλωμάτη) υποστήριξε ότι δεν πρέπει να επιρρίπτονται ευθύνες «στη μία ή στην άλλη πλευρά» και ότι πρέπει να γίνουν «αμοιβαίες υποχωρήσεις» από τη νόμιμη Κυπριακή Δημοκρατία και το ψευδοκράτος της βόρειας Κύπρου, που στηρίζεται στα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα.
Το ερώτημα δεν είναι αν ο κ. Μητσιάλης θα αποπεμφθεί ή θα υποχρεωθεί σε παραίτηση, αλλά το πότε και το πώς θα ολοκληρωθεί η διαδικασία, λόγω της ευαισθησίας της θέσης που κατέχει. Ηδη στο κυβερνητικό παρασκήνιο συζητείται ότι «μας προέκυψε νέος Θεοχάρης», καθώς ο (υπό αποπομπή) γ.γ. του υπουργείου Εξωτερικών ομοιάζει καταπληκτικά με τον (αποπεμφθέντα) γ.γ. Εσόδων του υπουργείου Οικονομικών: κάνει δηλώσεις σε δημοσιογράφους, αν και ως διπλωματικός υπάλληλος δεν δικαιούται, και δημιουργεί προβλήματα, ενώ έπρεπε να τα λύνει.
Με το δεδομένο ότι στην περίπτωση Θεοχάρη αποδείχθηκε ότι όσο παρέμενε στη θέση του τόσο περισσότερα προβλήματα δημιουργούσε, στο κυβερνητικό παρασκήνιο η παραίτηση Μητσιάλη κρίνεται απαραίτητη για τους εξής λόγους:
Πρώτον, στην 40ή επέτειο της τουρκικής εισβολής (δηλαδή σε δύο εβδομάδες) οι προπαγανδιστές της Αγκυρας δεν θα βρουν καλύτερο επιχείρημα από τις δηλώσεις Μητσιάλη προκειμένου να κατηγορήσουν τη Λευκωσία για αδιαλλαξία και για την ανάγκη να προβεί σε υποχωρήσεις. Η αξιοποίηση των δηλώσεων Μητσιάλη από την Τουρκία είναι αυτονόητο ότι θα συνεχιστεί επί μακρόν.
Δεύτερον, εκτός του Κυπριακού, ο κ. Μητσιάλης χειρίζεται ευαίσθητα θέματα και με την Τουρκία (πιθανότητα αλλαγών στο μνημόνιο Παπούλια – Γιλμάζ, επέκταση μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης και διοργάνωση του τρίτου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας υπό τους πρωθυπουργούς των δύο χωρών). Προφανώς δεν είναι ο ιδανικός να τα φέρει εις πέρας, αφού τα θαλάσσωσε στα πιο εύκολα και χωρίς αντίπαλο.
Τρίτον, ο κ. Μητσιάλης κατάφερε (για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια) να κλονίσει τις σχέσεις Αθήνας – Λευκωσίας και χρειάστηκαν επείγουσες διορθωτικές δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλου. Λέγεται μάλιστα ότι ο κ. Βενιζέλος, αν δεν είχε προηγηθεί η διμερής ένταση με τις δηλώσεις Μητσιάλη, δεν θα είχε φτάσει στην ακρότητα να στείλει ρηματική διακοίνωση στη Λευκωσία κατά της ευρωβουλευτού του ΔΗ.ΣΥ. Ελ. Θεοχάρους.
Τέταρτον, ο κ. Μητσιάλης είναι αρμόδιος, μαζί με την προσωπάρχη του υπουργείου Εξωτερικών Χ. Σκολαρίκου, για τα στελέχη της διπλωματικής υπηρεσίας και οφείλει να δίνει το παράδειγμα. Πώς θα εμπνεύσει τους υφισταμένους του και πώς θα επιβάλλεται σε αυτούς, όταν έκανε μια -τόσο μεγάλη- γκάφα.
Από την άλλη πλευρά, οι περιπτώσεις Θεοχάρη και Μητσιάλη έχουν και μια διαφορά: Ο φλύαρος φοροσυλλέκτης αποχώρησε ταπεινωμένος, ενώ ο ευθυτενής διπλωμάτης θα μεθοδευτεί να αποχωρήσει διακριτικά και με μια κάποια αξιοπρέπεια.
