Στο νησί που τα ρολόγια σταματούν, οι επιστήμονες αναζητούν το μυστικό της μακροζωίας στο ραδόνιο των ιαματικών πηγών, στο ελαιόλαδο, στα φρέσκα ψάρια και στην… έντονη ερωτική ζωή των κατοίκων, ντόπιοι και τουρίστες πιάνονται χέρι χέρι και χορεύουν ικαριώτικο μέχρι να ξημερώσει. Τα περίφημα πανηγύρια της Ικαρίας φέρνουν κοντά ανθρώπους κάθε ηλικίας που τρώνε, πίνουν, τραγουδούν, κάνουν ένα μικρό διάλειμμα για… ύπνο και συναντιούνται ξανά στο επόμενο γλέντι, στο διπλανό χωριό. Σε Ράχες, Εύδηλο και Αγιο Κήρυκο διοργανώνονται (επισήμως) κάθε χρόνο 50 πανηγύρια, ενώ, αν υπολογίσει κανείς τις γιορτές που «σκαρώνουν» οι Ικαριώτες σε γάμους, βαφτίσια και χαρές -με… ελεύθερη είσοδο για τους περαστικούς- χάνει το μέτρημα!
Η Ικαρία «ξυπνάει» αργά, «ζει» (όλον τον χρόνο) σε ρυθμό καλοκαιρινών διακοπών και «κοιμάται» λίγο πριν βγει ο ήλιος. Στο μεγαλύτερο μέρος της φυτρώνουν πεύκα, κυπαρίσσια, κουμαριές, σκίνα και πλατάνια που «κρύβουν» ερείπια αρχαίων ναών, όπως ο ναός της Αρτέμιδος και ο προχριστιανικός οικισμός της Οινόης, κάστρα, μοναστήρια εκατοντάδων ετών, όπως η Μονή Μουντέ, φαράγγια με τρεχούμενα νερά, όπως εκείνο της Χάλαρης με τον καταρράκτη και τις φυσικές… πισίνες, αλλά και παραλίες για όλα τα γούστα. Ο Φάρος είναι η μεγαλύτερη του νησιού, με γαλαζοπράσινα νερά και αρμυρίκια. Το Λιβάδι είναι η πιο πολυσύχναστη, το Ανεφαντί προσφέρεται για ψαροντούφεκο και καταδύσεις, το Ιερό είναι προστατευμένο από τους ανέμους, στην παραλία του Να καταλήγει ένα ποτάμι, ενώ στις Σεϊχέλες με τα τιρκουάζ νερά, το τοπίο θυμίζει καρτ ποστάλ.
Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελούν οι ιαματικές θερμοπηγές του νησιού -συνολικά οκτώ- που θεωρείται ότι ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθούν ασθενείς με αρθρίτιδες, νευραλγίες, δερματοπάθειες και διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος. Η έκθεση στην ραδιενέργεια των πηγών είναι ακίνδυνη, ενώ το ραδόνιο που εισπνέουν οι επισκέπτες αποβάλλεται από τον οργανισμό τους σε λιγότερο από ένα 24ωρο. Αξίζει να επισκεφθεί κανείς το μικρό λιμανάκι με τις ψαρόβαρκες στον Μαγγανίτη, την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Δοργανά στο Κάστρο του Κοσκινά και την αγιογραφημένη με μια ιδιαίτερη τεχνική μονή της Οσίας Θεοκτίστης, ενώ… επιβάλλεται η «γνωριμία» με τις λιχουδιές της ικαριώτικης κουζίνας, όπως το ρασκό (κατσικάκι), το σουφικό (με λαχανικά και μπόλικες βιταμίνες), τα «ενισχυμένα» με μυρωδικά γεμιστά και τα πιτάκια με κοπανιστή.
Στο νησί των 8.500 κατοίκων και των χιλιάδων τουριστών (χωρίς να υπολογίζονται οι 1.200 κάτοικοι των Φούρνων που μετακινούνται στην Ικαρία για εξετάσεις και σοβαρά περιστατικά) υπάρχει μόλις ένα ασθενοφόρο ανά βάρδια. Το Κέντρο Υγείας Ευδήλου διαθέτει μόλις μία παθολόγο -ενώ προβλέπονται εννέα ειδικευμένοι γιατροί- και από τις τέσσερις θέσεις των αγροτικών γιατρών έχει καλυφθεί μόνο μία. «Με δεδομένη την αύξηση του πληθυσμού λόγω της τουριστικής κίνησης από καθαρή τύχη δεν έχουμε θρηνήσει θύματα» ανέφερε πριν από λίγες ημέρες η Επιτροπή Αγώνα για την Υγεία σε Ικαρία και Φούρνους, σε υπόμνημά της προς το υπουργείο Υγείας. Εκτός από την υποστελέχωση των μονάδων υγείας, μεγάλο «αγκάθι» για την Ικαρία αποτελούν και τα προβλήματα στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, τα οποίαα τους χειμερινούς μήνες είναι ακόμα πιο έντονα, λόγω των ισχυρών ανέμων που συχνά καθηλώνουν τα πλοία στα λιμάνια.
Γεράσιμος Κόντος
