Η μικρή αυτή γωνιά του Ιονίου, με τα γαλαζοπράσινα διάφανα νερά, τους γραφικούς οικισμούς και την πυκνή (από τις αιωνόβιες ελιές, τα ψηλόλιγνα πεύκα και τα φουντωτά κυπαρίσσια) βλάστηση, έχει γίνει συνώνυμο των ξέγνοιαστων διακοπών και της ξεκούρασης για χιλιάδες τουρίστες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Οι μέρες στους Παξούς κυλούν με ασταμάτητες βουτιές στις εκπληκτικές παραλίες (σχεδόν όλοι οι δρόμοι οδηγούν σε κάποια παραδεισένια αμμουδιά), με βόλτες στην πρωτεύουσα, τον Γάιο (βρίσκεται χτισμένος γύρω από έναν κόλπο τον οποίο κλείνουν τα νησάκια της Παναγίας και του Αγίου Νικολάου), καλό φαγητό (ψάρι ή κρέας), ενώ οι βραδιές υπόσχονται ρομαντική… απομόνωση με φόντο τα ιστιοπλοϊκά και τα σκάφη που κατακλύζουν κάθε καλοκαίρι τους απάνεμους όρμους του νησιού.
Εκκλησίες, μονές
Στον Γάιο ο επισκέπτης θα ανακαλύψει σημαντικά αξιοθέατα, όπως την εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, τη στέρνα των Αγίων Αναργύρων, το Μοναστήρι της Παναγιάς στο ομώνυμο νησάκι και το Λαογραφικό Μουσείο των Παξών. Επτά χιλιόμετρα βόρεια από τον Γάιο θα συναντήσει κανείς τον «χρωματιστό» όρμο του Λογγού με το μικρό λιμάνι, το οποίο φημίζεται για τις παραδοσιακές ταβέρνες του, που απλώνουν τα τραπέζια τους πλάι στο κύμα. Στο βόρειο άκρο του νησιού η Λάκκα κλέβει τις εντυπώσεις με τα λευκά σπιτάκια και τη βλάστηση που φτάνει σχεδόν έως τη θάλασσα, δημιουργώντας ένα πανέμορφο σκηνικό.
Για να επισκεφθεί κάποιος όλες τις παραλίες του νησιού ο ιδανικότερος τρόπος είναι να κάνει τον γύρο των Παξών με βάρκα. Οι περισσότερες από τις παραλίες είναι μικρές, ενώ οι καλύτερες (θα εντυπωσιάσουν ακόμα και τους πιο απαιτητικούς) είναι το Κηπιάδι, το Λεβρεχιό, το Μονοδένδρι, η Κακή Λαγκάδα, ο Κήπος, το Αυλάκι, ο Ορκός, το Γαλάζιο και ο Ερημίτης, που σχηματίστηκε μόλις πριν από λίγα χρόνια από κατολίσθηση και βρίσκεται στο κέντρο της δυτικής πλευράς του νησιού.
Περίπου 13 λεπτά με ταχύπλοο από τον Γάιο απέχουν οι Αντίπαξοι, ένα μικροσκοπικό νησί με γαλάζια νερά, αμπελώνες που βγάζουν κρασί, και δύο παραλίες στις οποίες κάνουν στάση τα σκάφη που ξεκινούν από τους Παξούς: το Βουτούμι με το βότσαλο και η Βρίκα με την ψιλή άμμο. Το νησάκι έχει έκταση μόλις 3 τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι όμως κατάφυτο από κυπαρίσσια, κέδρους, σχίνους, μυρτιές, πουρνάρια, πεύκα και κατά τόπους μεμονωμένες κουκουναριές. Οι Αντίπαξοι έχουν ένα μικρό λιμάνι, την Αγραπιδιά, όπου οι ντόπιοι δένουν τις ψαρόβαρκες και τα σκαφάκια τους για να πηγαινοέρχονται στους Παξούς.
Το μικρό νησί του Ιονίου δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα, αν εξαιρέσει κανείς τα αραιά δρομολόγια των λεωφορείων, τα οποία ακόμα και στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου σταματούν νωρίς το βράδυ. Παρά τα κύματα τουριστών (Ελληνες και ξένοι: Βρετανοί, Ιταλοί, Ρώσοι κ.ά.) που δέχονται κάθε χρόνο οι Παξοί, το αποχετευτικό σύστημα στον Γάιο δεν έχει υποστεί τις απαραίτητες βελτιώσεις, με αποτέλεσμα ντόπιοι και επισκέπτες να διαμαρτύρονται για δυσοσμία στο κέντρο της πρωτεύουσας. Για να μπορέσει κανείς να μετακινηθεί με άνεση στο νησί θα πρέπει να έχει το δικό του μέσο (μοτοσικλέτα, αυτοκίνητο), διότι και τα ταξί είναι πολύ λίγα (και κάπως… δυσεύρετα) και δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του νησιού τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν στην κυριολεξία βουλιάζει από κόσμο.
Στάθης Βασιλόπουλος
