Επειδή δεν έχομεν χρήματα, το ρίξαμε στη ρομαντζάδα. Ομως, δέον έστι να καταλάβομεν ότι οι «ρομαντικοί» κονομάνε τα περισσότερα!
Τώρα εις τας εκλογάς ακόμα και τα μεθυσμένα ρακούν που πάσχουν από Αλτσχάιμερ αντιλαμβάνονται ότι η Ελλάς διαθέτει περισσότερους ιδεολόγους απ’ όσους θα μπορούσε να συντηρήσει. Τόσο πολλοί άνθρωποι, με τόσο καλές προθέσεις, που έχουν φέρει τόσο πανάθλια αποτελέσματα δεν υπάρχουν ούτε σε αφηγήματα επιστημονικής φαντασίας. Αρα κάτι πάει λάθος. Κάποιος κογιονάρει το πόπολο και κερδοσκοπεί σε βάρος του.
Κάποιος βγάζει εκατομμύρια και δισεκατομμύρια, γεμίζει την κοιλάρα του, πληρώνει τη βιλάρα του και οδηγεί την κουρσάρα του μιλώντας για Κολοκοτρώνη, Τσε Γκεβάρα, Ιωνα Δραγούμη, Μπελογιάννη, Μακρυγιάννη, Πλαστήρα, Μεταξά και Λεωνίδα Θερμοπυλών, ενώ θα του άρμοζε μόνο ο Λεωνίδας των ψησταριών (επειδή έχει καταναλώσει κοπάδια από αιγοπρόβατα ψητά και σουβλισμένα). Κακά τα ψέματα. Το εμπόριο ιδεών πουλάει καλύτερα κι από τα iPhones. Προσφέρει μεγαλύτερο ποσοστό κέρδους από οτιδήποτε άλλο. Για να ξεκινήσεις το επάγγελμα δεν χρειάζονται ούτε πρώτες ύλες ούτε άδειες από υπουργεία ούτε βεβαιώσεις από την Περιφέρεια, τον αστίατρο και την Πυροσβεστική. Αρχίζεις εν ψυχρώ την παπάτζα κι όποιος μασήσει. Και είθισται να μασάνε πολλοί και να σου τα σκάνε χοντρά, αγνέ «ιδεολόγε».
Κομματόσκυλα
Δεν το πιστεύεις; Τι πουλάγανε, μπρε Ταρνανά, οι ζιβαγκοφόροι του Αντρέα στους ξενιτεμένους Ελληνες που είχαν βγάλει ρόζους στα χέρια από το πλύσιμο των πιάτων και κάλους στα πόδια από την ορθοστασία και το τρεχαλητό; ΠΑΚ, σοσιαλισμό, ένοπλο αγώνα να πέσει η δικτατορία, επανάσταση σε στιλ Λένιν να γκρεμίσουν την αμερικανοκρατία στην Ελλάδα και άλλα εξωτικά. Τι απέγινε στο φινάλε; Ροζ βίλα, κρουαζιέρες με κότερα, Κοσκωτάδες και αστρολόγοι.
Πού έμεναν οι σοσιαλιστές πριν μοσχοπουλήσουν σοσιαλισμό στους αδαείς ιθαγενείς; Σε συνοικίες που πουλάς δέκα σουβλάκια παγωμένα και παίρνεις διαμέρισμα. Επειτα από τα ραντεβού με την Ιστορία πού έμεναν; Σε γειτονιές που πρέπει να πουλήσεις τις Βερσαλίες για να αγοράσεις γκαρσονιέρα. Το αυτό έγινε και με εκείνους που δεν έβαζαν στον πάγκο των προσφορών λενινομαρξοσοσιαλισμούς αλλά πατρίδα.
Οπότε, αν θες να ψηφίσεις τους εμπόρους του ναού της δημοκρατίας, γούστα είναι αυτά, ρώτα τους τι έχεις λαμβάνειν άμεσα. Ούτε για ελπίδα μη δίνεις ψήφο ούτε λόγω φόβου. Ζήτα κι εσύ λίγα κοκαλάκια από τα κομματόσκυλα με τα λουριά και τα σάλια που τους τρέχουν στα σαγόνια.
Παναγιώτης Λιάκος
