Σκληρή τιμωρία της μεσαίας τάξης προς την κυβέρνηση και προσωπικά προς τον Αντώνη Σαμαρά αποτελούν τα αποτελέσματα των χθεσινών εκλογών, που έδωσαν καθαρή νίκη στον ΣΥΡΙΖΑ με μεγάλη διαφορά από τη Ν.Δ.
Πέραν των άλλων λαθών, η πολιτική της υπερφορολόγησης και ειδικά ο ΕΝΦΙΑ (μαζί με τις σαδιστικές γκάφες που τον συνόδευσαν) έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ετυμηγορία του ελληνικού λαού, που αποφάσισε να δώσει την ευκαιρία στον Αλέξη Τσίπρα να κάνει πράξη όσα υποσχέθηκε. Είναι χαρακτηριστικό ότι μεγάλο τμήμα παραδοσιακών ψηφοφόρων της Κεντροδεξιάς (όπως φάνηκε και από τα ποιοτικά στοιχεία των exit polls) επέλεξε να δώσει την ψήφο του στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς εξαντλήθηκαν τα αποθέματα αντοχής απέναντι στην κυβέρνηση των κ. Σαμαρά και Βενιζέλου.
Τα αρνητικά σημάδια είχαν εκδηλωθεί εδώ και αρκετό καιρό, αλλά το ηγετικό επιτελείο της Ν.Δ. προτιμούσε να κλείνει με αλαζονεία τα αυτιά του στην κοινωνική οργή και στις προειδοποιήσεις, να συνεχίζει την ίδια εξοντωτική πολιτική και επιπλέον να επιλέγει την τακτική του φόβου, με την ελπίδα ότι θα επηρεάσει και θα κάμψει το εκλογικό σώμα. Αυτή η τακτική όμως αποδείχθηκε μπούμερανγκ, καθώς όχι μόνο δεν βοήθησε στην εκλογική επιβίωση της Ν.Δ. ή έστω στη διατήρηση μιας μικρής διαφοράς, αλλά άνοιξε κι άλλο την ψαλίδα. Ακόμη και η σύγκριση με τα ποσοστά του 2012 φαίνεται πολύ δύσκολο να απαλύνει τις εντυπώσεις της βαριάς ήττας, που ήδη πυροδοτεί ποικίλες παρενέργειες στους κόλπους της Ν.Δ. και τους ψηφοφόρους της.
Μαζί με τη Ν.Δ. καταποντίστηκε και το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου, που, αν και «επιβίωσε» (την ώρα που το κόμμα του Γ. Παπανδρέου έμενε εκτός Βουλής), βρέθηκε στα επίπεδα του 4,7% και με άδηλο το μέλλον του. Η εκλογική απαξίωσή του προκύπτει μάλιστα και από ένα πολύ χαρακτηριστικό γεγονός: Στην Α’ Θεσσαλονίκης, που είναι και την έδρα του κ. Βενιζέλου, υψηλότερο ποσοστό από το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει ακόμη και η Ενωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη, που αποτελεί, γενικότερα, μία από τις εκπλήξεις των χθεσινών εκλογών με δύναμη 1,8% ανά την Ελλάδα!
Την ίδια ώρα βεβαίως οι πανηγυρισμοί για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ δεν μετριάζουν καθόλου τη σοβαρότητα της κατάστασης. Η οριακή και εύθραυστη κοινοβουλευτική δύναμη που αποκτά το κόμμα του κ. Τσίπρα δείχνει ότι η αναζήτηση συνεργασιών και ευρύτερης υποστήριξης είναι μονόδρομος.
Η Κουμουνδούρου τώρα σκέφτεται (;) Καραμανλή για Πρόεδρο Δημοκρατίας
Οταν το 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου κέρδιζε με συντριπτική διαφορά τη Νέα Δημοκρατία του Γεωργίου Ράλλη, στην Ηρώδου Αττικού ήδη βρισκόταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε «χρησιμοποιήσει» τον Εθνάρχη για να στείλει μηνύματα τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στους συμμάχους μας στο εξωτερικό, που άκουγαν με… τρόμο όσα έλεγε τότε το ΠΑΣΟΚ για το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ. Αυτήν την ιστορική σύμπτωση επικαλούνται ορισμένοι από χθες, υποστηρίζοντας ότι και τώρα ένας Καραμανλής μπορεί να έχει έναν τέτοιο ρόλο, τουλάχιστον στους σχεδιασμούς του ΣΥΡΙΖΑ.
Από χθες το βράδυ ακούστηκε εντονότερα το ενδεχόμενο ο Αλέξης Τσίπρας τελικά να προτείνει τον Κώστα Καραμανλή για την Προεδρία της Δημοκρατίας, προσπαθώντας έτσι να σηματοδοτήσει τη «σταθερότητα» και τη συναίνεση.
Δεν είναι τυχαίο ότι στο twitter ο Πολ Μέισον, οικονομικός συντάκτης του Channel 4, αλλά και ο «Guardian» σε ρεπορτάζ του ανέφεραν ότι ο Αλέξης Τσίπρας σκέφτεται να προτείνει για Πρόεδρο τον Καραμανλή, επιβεβαιώνοντας τα σενάρια.
Σημαντικότερο όλων, όμως, είναι ποια στάση θα κρατήσει σε μια τέτοια πρόταση ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος της Ν.Δ. Η «κυριακάτικη δημοκρατία» ανέφερε στο χθεσινό ρεπορτάζ της ότι, μιλώντας σε στενούς συνεργάτες του, εμφανίζεται αρνητικός σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ομως μετά τα δεδομένα που δημιούργησε η κάλπη, τίποτε δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Ομως, επισήμως και η Κουμουνδούρου κρατά κλειστά τα χαρτιά της για το αν υποστηρίξει κεντροδεξιό ή κεντροαριστερό υποψήφιο. Στο τραπέζι έχει πέσει και το όνομα του επιτρόπου της χώρας Δημήτρη Αβραμόπουλου, ο οποίος ήταν ο πρώτος από τον χώρο της Κεντροδεξιάς που συνεχάρη χθες τον Αλέξη Τσίπρα. Πάντως, αν τελικά ο κ. Τσίπρας λόγω κομματικών ισορροπιών επιλέξει κεντροαριστερό υποψήφιο, δύο πρόσωπα φαίνονται πιο πιθανά. Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος (πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού) και ο διεθνούς φήμης σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει πια την πολυτέλεια του χρόνου, αφού η 7η Φεβρουαρίου θα είναι πιθανότατα η πρώτη ημερομηνία για εκλογή του επόμενου Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Νίκος Ελευθερόγλου
